Peter R. de Vries: ‘Na 20 jaar konden we de verdachte van de moord op Nicky Verstappen oppakken’

Deel dit artikel:

Twintig jaar lang beet misdaadverslaggever Peter R. de Vries zich vast in het onderzoek naar de moord op de elfjarige Nicky Verstappen. Na een grootschalig DNA-onderzoek kon eind augustus eindelijk verdachte Jos B. worden opgepakt.

“De eerste keer dat ik bij Nicky’s ouders op bezoek kwam, herinner ik me nog goed. Het was 1998, ik presenteerde een misdaadprogramma en was door hen benaderd of ik wilde komen praten over de moord op hun zoon. Door alle media-aandacht voor de zaak leefde ik al mee, maar toen ik bij hen thuis de foto van Nicky zag staan, met een brandend kaarsje erbij, kwam hun leed diep binnen. Wat er met hun zoon is gebeurd, tart je voorstellingsvermogen. Een kind op scoutingkamp verdwijnt en wordt dood teruggevonden – een nachtmerrie.”

Ajax T-shirt

“Ik wist meteen dat ik wilde helpen deze zaak op te lossen. Daar kwam bij dat ik Bertie en Peter Verstappen leerde kennen als correcte, lieve mensen. Zij kregen opeens te maken met politie, justitie en media – ik wilde hen daarin graag bijstaan. Vlak na Nicky’s dood hadden zijn ouders bij Ajax om een T-shirt van Jari Litmanen gevraagd, om samen met hun zoon te begraven. Hij was, net als ik, groot fan van de club. Maar het shirt kwam pas na de begrafenis aan. Een paar jaar later kreeg ik het van Peter en Bertie, als dank voor mijn inspanningen. Ik heb het ingelijst op mijn kantoor gehangen en gezegd: ‘Dit blijft daar hangen tot de zaak is opgelost’.”

DNA-verwantschapsonderzoek

“Naarmate de jaren verstreken en de oplossing ver weg leek, werden we weleens moedeloos. Maar ik ben de hoop nooit helemaal verloren. Toen we het DNA-verwantschapsonderzoek erdoor kregen, dacht ik: dit moet het worden. Twee maanden voor de persconferentie hoorden Bertie, Peter en ik dat er een match was. Ik was op zaterdagochtend zonder telefoon gaan wielrennen, ik verwachtte niks in het weekend. Maar thuis zag ik tien gemiste oproepen van Bertie en minstens zoveel van de recherche-chef. Ik kreeg kippenvel en belde hem meteen terug. ‘Peter, we weten wie het is,’ zei hij. Dat was een ongelooflijk moment, een ontlading na twintig jaar. Ik belde ook Bertie terug, maar wist bijna niet wat ik moest zeggen.”

Zwijgrecht

“Bij de persconferentie twee maanden later nam zij het woord om me te bedanken. Ik had dat totaal niet verwacht, het deed veel met me. Nu we dit gesprek voeren, beroept Jos B. zich nog op zijn zwijgrecht. Ik denk dat hij dat niet kan blijven volhouden. Hij zal de rechter moeten uitleggen hoe zijn DNA op de onderbroek van Nicky terecht is gekomen. Het zat niet op een jas, die ergens aan een kapstok heeft gehangen waar veel mensen bij konden, maar op een onderbroek! We weten bovendien dat deze man kinderporno in zijn bezit had. Dat zijn zeer belastende bewijsstukken. Ik ben benieuwd hoe het verder zal gaan. Mijn contact met Bertie en Peter is nu misschien nog wel intenser dan voorheen – we hebben samen heel wat meegemaakt. Daarom heb ik ook tegen ze gezegd: dat Ajax-shirt blijft hangen. Als blijvende herinnering aan Nicky en als motivatie om andere zaken op te lossen.”

Fotografie | Ester Gebuis, Mariel Kolmschot, Marijn Beekman

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.