Nog nooit verteld: ‘Elk voorjaar bezoek ik mijn Turkse minnaar’

Deel dit artikel:

Eén keer per jaar gaat Josephine (44) een week op retraite in Turkije, in een kuuroord. Tenminste, dat is wat iedereen denkt. In werkelijkheid bezoekt ze een Turkse man, met wie ze een romantische week beleeft. 

“Over twee maanden vlieg ik voor de zevende keer in zes jaar naar Turkije. 
In mijn eentje. Het is een cadeautje aan mezelf, een reis om helemaal op te laden. ‘Dat kuren doet je goed,’ zeggen mensen altijd als ik, weer thuis, vertel over yoga, mindfulness en supergezond eten. ‘Dat zou ik ook eens moeten doen.’ Dan knik ik opgetogen; om vervolgens snel over iets anders te beginnen. 
Hoewel ik perfect weet welke verhalen ik moet vertellen, blijf ik het lastig vinden om te liegen. In werkelijkheid ben ik namelijk maar één keer wezen kuren, de allereerste keer dat ik 
ging. Alle andere keren heb ik heel iets anders gedaan.
Zes jaar geleden, toen ik voor de eerste keer naar Turkije vloog, zat ik midden in mijn scheiding. Mijn ex en ik hadden dan wel in goed overleg besloten dat het beter was om uit elkaar te gaan, maar ik was er wel heel verdrietig over.
Een vriendin van me stimuleerde me om een week te gaan relaxen in een kuuroord. Zij was daar eens geweest en zei dat ik daar ongetwijfeld van zou opknappen.

De hele week had ik leuk contact met Mehmet, een man die in het complex werkte. 
Hij was erg charmant en had prachtige ogen. Hij gaf me het gevoel dat ik weer vrouw was. Toen mijn week voorbij was, bleef ik nog twee dagen in 
hetzelfde stadje, omdat mijn vlucht naar huis pas later ging. Memhet stelde voor om een keer samen wat te eten. Ik was niets van plan, het leek me gewoon leuk om wat te praten. Maar die avond hing er een bijzondere sfeer. En ik dacht: ik kan deze week niet beter 
afsluiten dan eindelijk weer eens seks te hebben; de laatste keer van mijn ex en mij was eeuwen geleden. Mehmet ging mee naar mijn hotel en we hebben liggen vrijen tot de zon opkwam. 
De dag erna hoefde hij niet te werken en ook die brachten we samen door. Tintelend zat ik in het vliegtuig naar huis.

Wereldvakantie
“Een half jaar later ging ik opnieuw naar Turkije. Ik miste de zon, de zee, het vrije gevoel van daar. En Mehmet. Tegen mijn ex, kinderen en anderen zei ik dat ik een mooie aanbieding had gevonden voor hetzelfde kuuroord waar ik eerder was geweest. Dat was niet waar. Ik had een hotel geboekt voor Mehmet en mij, die een week vrij had geregeld. Het voelde fout om zo te 
liegen, maar direct na aankomst vergat ik alles. Want ik had een wereldvakantie met hem. Zo fijn, zo romantisch. 
Zo volkomen buiten de alledaagse 
realiteit. En al ontweken we bepaalde onderwerpen, zoals zijn thuissituatie en de toekomst, we voerden zulke mooie, diepe gesprekken. Ook in bed was het fantastisch.
Toen ging ik er nog van uit dat dit 
eenmalig zou zijn. Ik hoopte dat ik op korte termijn een nieuwe partner in Nederland zou vinden.
Ondertussen is het contact met 
Mehmet altijd gebleven. Soms veel, dan weinig. Maar hij is een stabiele factor in mijn leven en ik heb heel 
veel steun aan hem. Hij is heel belangrijk voor me en hij fungeert als speciaal toevluchtsoord. Want elk voorjaar denk ik: ik ga hem opnieuw opzoeken. Al in februari krijg ik zin om mijn 
koffers te pakken. Dan zoek ik een mooie aanbieding, regel een week vrij, en boek. Thuis denkt iedereen dat ik helemaal verslingerd ben aan het kuuroord en het nodig heb om me daar elk jaar op te laden. Ik laat ze in die waan. Wat moet ik anders zeggen?

Het is zo heerlijk met hem, zo vertrouwd en veilig. Ik ben echt veel om hem gaan geven. We genieten van het moment, van elkaar, van lekker eten. Elke dag is een feest. Bij elk 
afscheid is het slikken. Want dan denk ik: misschien was dit de laatste keer. 
Ik weet immers niet hoe mijn leven er volgend jaar uitziet. Of het zijne. Maar wie weet, houden we deze jaarlijkse traditie nog wel heel lang vol.”

Het hele verhaal lezen? Margriet 12 ligt nu in de winkel!

M11 Cover_72dpi