Nog nooit verteld: ‘Ik werd verkracht in mijn eigen huis’

Deel dit artikel:

Toen haar man een weekend weg was, kreeg Sandra (52) een oude vriend op bezoek. Die meer van haar wilde dan zij wilde geven. “Dit weekend wilde mijn man vrijen. Ik merkte het al aan de manier waarop hij de tafel afruimde. Ik ken hem zo goed, we zijn dertig jaar samen. Zijn wens was niet vreemd; het was alweer anderhalve maand geleden.

Sindsdien had ik een paar keer smoesjes bedacht, dat kon niet nog eens. Hij vindt me al zo gesloten en stil de laatste tijd. Daarom liet ik niet merken dat ik al verstijfde bij de gedachte. Ik stelde voor een drankje voor ons te halen. Mijn Bacardi-cola werd drie keer zo sterk als de zijne. Die avond merkte mijn man niets aan mij. En ik merkte haast niets van de seks, zo had ik mij verdoofd. Toch was ik klaarwakker toen hij in slaap viel. Ik trok me terug in de badkamer en kreeg een enorm huilbui. Komt dit ooit nog goed, tussen mijn man en mij?

‘Opeens werd ik op mijn schouder getikt’

Een halfjaar geleden was mijn man een weekend skiën met vrienden. Ik zou op zaterdag met mijn dochter lunchen, verder had ik geen plannen. Na de lunch ging ik de stad in. Ik kocht nieuwe kleren en dronk ergens koffie terwijl ik een tijdschrift las.

Opeens werd ik op mijn schouder getikt. Ik herkende het gezicht van Remko, een oud-studievriend, met wie ik ook een kortstondige affaire had gehad. Hij was naar het buitenland verhuisd, vertelde hij, en was kort in Nederland voor zaken. Wat een toeval dat wij elkaar tegen het lijf liepen! Er ontstond een geanimeerd gesprek en de koffie die we eerst bestelden werd wijn.

Nog altijd aantrekkelijk

Ons contact was indertijd abrupt verbroken. Het was altijd onduidelijk geweest wat wij nou precies hadden, en toen ik mijn huidige echtgenoot ontmoette, wist ik dat ik voor deze leuke, nieuwe man moest kiezen. Toch was Remco nog aantrekkelijk voor mij en op een avond dat ik met vriendinnen uit was en teveel dronk, zoende ik per ongeluk met hem.

De dag erna had ik er veel spijt. Ik biechtte het eerlijk aan mijn man op, die het pijnlijk vond. Daarna had ik ieder contact met Remco afgehouden, omdat mijn vaste relatie mij veel meer waard was.

‘Ik zit toch maar alleen’

En dat was oké geweest, ik had zelden nog aan Remco gedacht. Toch was het leuk hem nu te zien. Na drie kwartier moest Remco naar een andere afspraak. ‘Kom vanavond wat drinken bij mij,’ zei ik spontaan. ‘Mijn man is weg, ik zit toch maar alleen.’

Nee, ik bedoelde daar niets mee. We waren dertig jaar verder! Ik wist inmiddels dat Remco ook getrouwd was. En ik voelde me ook helemaal niet meer tot hem aangetrokken. Nee, wás dat maar zo geweest! Dan had ik hem namelijk nooit uitgenodigd. Ik zou mezelf, zoveel ouder en wijzer dan vroeger, nooit moedwillig in de verleiding brengen. Maar het leek me wel gezellig om nog wat verder bij te praten.

Geheimen voor mijn man

Ik gaf mijn adres en we namen afscheid. Toen ik thuis was, belde Ton. Ik wilde over mijn ontmoeting met Remco vertellen, de woorden lagen al op mijn tong. Maar ik slikte ze op het laatste moment in. Wie weet zou hij ongerust worden, bedacht ik opeens. Dan zou ik zijn avond bederven. Terwijl dat nergens voor nodig was. Daarom zei ik niets. Toen ik had opgehangen zat het me niet lekker. Ik wilde helemaal geen geheimen hebben voor mijn man. Als ik Remco’s nummer had gehad, dan had ik afgebeld.

Maar ik had zijn nummer niet. En om negen uur stond hij voor de deur. Met een fles bubbels ‘voor ons weerzien.’ Toen kon ik hem toch niet laten staan? En eerlijk is eerlijk: het was gezellig. Hij was nog altijd een leuke man. Die gelukkig leek als hij over zijn vrouw, zijn kinderen praatte. Dat maakt dat wat er daarna gebeurde nog minder verklaarbaar.”

‘Ik schrok toen hij ruw mijn hand pakte

Toen ik tegen elven liet merken dat ik moe was, schoof hij dichter naar me toe. ‘Je kunt morgen toch uitslapen?’ zei hij. Ik schudde lachend mijn hoofd en stond op. Ik schrok toen hij ruw mijn hand pakte en mij naar zich toe trok. ‘Weet je nog, zei hij. ‘Onze nachten samen? Wij konden er wat van.’ Gegeneerd probeerde ik me los te maken. Ik draaide mijn hoofd weg, toen hij me probeerde te kussen. Zei ‘nee!’ toen hij naar mijn borsten graaide.

Wat zou hij me nog meer aandoen?

Remco luisterde niet. Hij legde een hand op mijn mond en trok met kracht mijn rok en slipje naar beneden. Ik schrok zo dat ik bevroor. Het was overduidelijk dat ik niet wilde. Maar ik heb niet gevochten. Ik heb niet geschreeuwd. Ik was te veel in shock, denk ik. Bang. Als hij hiertoe in staat was, waar kon hij me dan nog meer aandoen? Die gedachte verlamde me.

Na afloop leek Remco ontnuchterd. ‘Sorry,’ stamelde hij. ‘Dit liep uit de hand.’ Toen ging hij weg. Ik bleef verslagen achter. Ik heb de buitendeur op slot gedraaid en ben gaan douchen. Nee, aangifte doen zag ik niet als optie. Dit voelde als mijn eigen schuld. Ik had hem zelf uitgenodigd. Zelf binnengelaten. Ik had het zelfs verzwegen voor mijn man. En als ik nu nog blauwe plekken had gehad… Maar ik had me amper verzet!

Uit mijn geheugen bannen

Ziek van schaamte ben ik in bed gekropen. Als ik deze nacht maar doorkwam, als Remco maar het land uit was – ik wist dat hij de dag erna zou vertrekken – dan kon ik dit uit mijn geheugen bannen. Doen alsof het nooit gebeurd was. Erover praten wilde ik niet, zeker niet met mijn man. Ik wilde maar één ding: dit vergeten.

Maar dat lukt niet. Dit is veel te heftig om zomaar weg te drukken, weet ik nu. Ik had het wél tegen mijn man moeten zeggen. Dan waren we door een diep dal gegaan, zeker. Maar ik weet ook dat mijn man mij had geloofd. Hij heeft nooit reden gehad om aan me te twijfelen.

Nachtmerrie

Nu voelt het te laat. En moet ik in mijn eentje door dat diepe dal. Hoe meer ik mijn herinneringen wegdruk, hoe helderder ze terugkomen. Vooral tijdens de seks met mijn man. Ik ben zo boos op Remco. Hoe is het mogelijk dat iemand die je al zo lang kent en zo vertrouwt, iets als dit doet? En ik ben heel boos op mezelf. Omdat ik mezelf in deze nachtmerrie heb gebracht.”

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | iStock

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-24.
Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

 

 

 

 

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.