Nog nooit verteld: ‘Ik heb geheime seks met mijn ex’

koppel, keuken

Deel dit artikel:

Vijf jaar geleden werd Joline (44) plotseling in de steek gelaten door haar toenmalige vriend. Het kostte haar veel moeite om daaroverheen te komen. Ze is nu opnieuw getrouwd, en gelukkig. Maar ze heeft een geheime affaire. Met haar ex.

“Ik snap zelf ook niet hoe het mogelijk is dat ik opnieuw voor hem ben gevallen. Er is niemand die mij zo heeft gekwetst als hij. Mij zo op mijn ziel heeft getrapt, vermorzeld, tot er niets dan een huilend hoopje ellende van mij over was. De eerste weken nadat hij me had verlaten, heb ik serieus gedacht: ik wil niet meer. Niet dat ik concrete plannen had om mezelf iets aan te doen. Maar ik zag simpelweg geen toekomst meer. En juist met de man die mij dit heeft aangedaan, bedrieg ik mijn huidige echtgenoot. Er zijn geen woorden voor – en daarom houd ik ook mijn mond tegen iedereen, zelfs tegen mijn beste vriendin, omdat ik wel weet hoe krom het is en ik het onmogelijk recht kan praten. Maar de man die mij zo veel pijn heeft gedaan, kan mij ook vleugels geven. Mijn zelfvertrouwen zó opvijzelen, dat ik de hele wereld aankan. Ik ben in zijn macht, lijkt het wel. Als een junkie. En hoe ik kan afkicken… Ik weet het werkelijk niet.”

Geen ruimte voor een ander
“Erik was getrouwd toen ik hem ontmoette. Hij vertelde me de bekende verhalen: zijn vrouw begreep hem niet en was een ijsklomp in bed. Bij mij ontdooide hij. Sterker nog: hij smolt. En heus, hij zou zijn vrouw voor mij verlaten. Had ik nog even geduld? Mijn omgeving verklaarde me voor gek, maar ik vertrouwde op zijn woorden. En ik kreeg gelijk, na een halfjaar trok hij bij me in. Of dat ook zou zijn gebeurd als zijn vrouw zijn ontrouw niet had ontdekt en hem niet direct op straat had gezet durf ik nu niet te zeggen. Tóén dacht ik van wel, en waarschuwingen van vriendinnen, zoals ‘eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger’, legde ik naast me neer. Hij was nu van mij en we hadden het zó leuk samen, dat er echt geen ruimte was voor een ander, daar was ik heilig van overtuigd. Ik ben jaren heel gelukkig met hem geweest. We konden enorm lachen, zaten zó op een lijn qua humor en dingen die we leuk vonden. En al was hij niet altijd voorspelbaar en werd ik soms dol van zijn impulsiviteit, we hielden zielsveel van elkaar. Toen onze dochter werd geboren, was hij net zo trots als ik. We genoten van het ouderschap, hadden ook een heel gemakkelijk kind. We hebben met haar in een draagzak nog een trektocht gedaan door de Pyreneeën. Saai was het nooit bij ons.” Maanden van slag “Toch is het misgegaan. Op een dag had hij per ongeluk zijn laptop aan laten staan. In zijn Facebookaccount ontdekte ik een hete correspondentie met ene Angela. Zevenentwintig was ze! Ik belde Erik woedend op, in de veronderstelling dat hij voor me zou kruipen. Maar diezelfde avond pakte hij zijn koffer in. Zei dat ik hem al een hele tijd verveelde. Dat Angela niet de eerste was. Maar
wel de laatste; hij vertrok naar haar, en dat was dat. Verpletterd bleef ik achter. Verbijsterd, dat mijn leven zomaar van het ene moment op het andere kon ontploffen. Dat ik het nooit had gezien. Wie was die man die mij dit kon aandoen? Een soort van psychopaat? Ik ben maanden compleet van de kaart geweest. Ik had het idee dat ik nooit meer een man zou kunnen vertrouwen. En het ergste was dat Erik deel bleef uitmaken van mijn leven; we hadden een dochter samen, dus ik had levenslang. En hoe kwaad ik ook op hem was, wraak op hem nemen via mijn dochter, die dol op hem was en een vader verdiende, dat ging me te ver. Het heeft twee jaar geduurd tot ik er een beetje overheen was. Op een verjaardag leerde ik Cees kennen. Net als ik in de steek gelaten en met zo mogelijk nog minder vertrouwen in de liefde als ik. Langzaam vonden we elkaar, eerst als vrienden,
toen als geliefden. De relatie de we hebben is anders dan die ik met Erik had; minder passievol, maar wel veilig, stabiel en vertrouwd. Cees doet wat hij zegt; en hij zegt wat hij doet. Ik kom bij hem nooit voor verrassingen te staan. Samen hebben we nog een zoon gekregen. Daarmee is mijn droom – een tweede kind – op het nippertje toch nog werkelijkheid geworden. Ik ben heel dankbaar dat het toch weer zo goed is gekomen met mij, dat had ik het jaar na het vertrek van Erik niet verwacht.”

‘Hoe ik hem ook heb gehaat, zijn aantrekkingskracht is hij nooit verloren’

Seks in hún bed
“Dat ik juist voor hém mijn veilige, stabiele leven op het spel zet, is dus ongelooflijk. Het druist ook tegen al mijn logica in. Maar hoe ik heb hem ook heb gehaat de afgelopen jaren, hij is zijn aantrekkingskracht voor mij nooit verloren. En na verloop van tijd normaliseerde ons contact. We begonnen mondeling te overleggen over onze dochter, in plaats van via de mail. Ik keek hem weer in de ogen als hij haar kwam halen of brengen. We maakten weer eens een praatje. En toen hij me een paar maanden geleden binnen vroeg in het huis waar hij met Angela woont, won mijn nieuwsgierigheid het van mijn afschuw. Onze dochter ging meteen boven spelen, wij dronken koffie op de bank. En tot mijn schrik voelde ik meteen weer waarom ik ooit voor hem ben gevallen. Die ogen, zijn uitstraling: het is een en al sexappeal. Hij kan je het idee geven dat je de enige op de wereld bent. Twee weken later begonnen zijn seksuele toespelingen per app. Zeventien dagen heb ik mij weten te verzetten. Toen lag ik naast hem, op een donderdagmiddag, in het bed van Angela en hem, en had de beste seks in jaren. De beste seks sinds hij me verliet. Dat ik hierdoor mijn rivale Angela een hak zette, werkte extra erotiserend. Natuurlijk had dit nooit mogen gebeuren. En had het zéker bij die ene keer moeten blijven. Maar sindsdien lig ik om de twee weken in zijn armen. We hebben een heuse affaire en hij zit weer net zo onder mijn huid als ooit. Het gaat niet alleen om de seks; het voelt ook of ik zijn aandacht nodig heb om me weer ‘heel’, iets waard, te voelen. Ik ben nog altijd afhankelijk van hem, van zijn aandacht en goedkeuring. Ik overweeg een psycholoog te benaderen en om hulp te vragen. Want dit móét stoppen, maar in mijn eentje lukt het me niet”

Tekst | Lydia van der Weide

De namen in deze tekst zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? 
Er wordt integer en vertrouwelijk met je 
bericht omgegaan. Mail naar Lydia van 
der Weide: redactie@margriet.nl.

Dit verhaal komt uit Margriet 25/26 – 2017

Bekijk ook:

Lees ook:

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

  • J85

    Schakel idd hulp in ik heb ooit in zo.n zelfde situatie gezeten. Leuke vriend leuk leven en toch een affaire met een hele dwingerige veeleisende allesoverheersende eikel. Hij geeft je vleugels? Ja op dat moment misschien maar je zou het niet moeten willen zo afhankelijk te zijn van 1 iemand die je zo ongelukkig maakt uiteindelijk.