Nog nooit verteld: ‘We zitten financieel bijna aan de grond’

Deel dit artikel:

Nog nooit verteld: Tess (53) en haar man hadden het financieel altijd uitstekend voor elkaar. Maar sinds hij voor zichzelf is begonnen, zijn ze in geldproblemen geraakt.

“Vorige maand stond ik bij de supermarkt. De winkel waar ik al jaren kom. Ik keek verheugd naar het stuk oude kaas dat ik op de band legde. En naar het zachte wc-papier dat ik eindelijk weer kon kopen, in plaats van de rollen schuurpapier waar we het de afgelopen tijd mee moesten doen. Wat fijn dat de ziekenkostenverzekering geld had uitgekeerd voor vergeten facturen van vorig jaar. Nu konden we weer even voort.”

Ontoereikend saldo

“Maar ik bleek niet te kunnen pinnen. Ontoereikend saldo, stond er op het scherm. Nee! Er moest die ochtend een incasso van het een of ander zijn geweest. Ik liep rood aan toen de kassière vroeg of ik op een andere manier kon betalen. Anders kon ze de boodschappen voor me apart houden, zodat ik naar huis kon om geld op te halen? Vechtend tegen mijn tranen loog ik dat ik een afspraak had. Net op tijd kwam ik buiten, daar barstte ik in tranen uit. Wat een vernedering! Dat dit mijn man en mij overkomt, ik kan het bijna niet geloven.”

Altijd zonder schulden

“Mijn man en ik hebben onze zaakjes financieel altijd op orde gehad. We kochten ons eerste koophuis toen we vijf jaar samen waren. We werkten allebei en hadden al flink gespaard. Dat bleven we doen; we verlangden naar kinderen en wilden hen niets te kort doen. En dat is gelukt, we hebben onze kinderen alles kunnen geven wat ze nodig hadden. Ze zijn opgegroeid tot sterke, zelfstandige mensen. We hebben hen meegegeven dat ze zich nooit in de schulden moeten steken. Dat is namelijk ook altijd het motto geweest van mijn man en mij: koop niets wat je niet kunt betalen.”

Voor zichzelf beginnen

“Dat wij ooit zo in de geldproblemen konden komen, had ik dan ook niet voor mogelijk gehouden. Mijn man is als tuinarchitect altijd gezegend geweest met een goed salaris. Ook ik verdien best oké. Toen ook onze jongste dochter het huis uit was, gaf mijn man aan dat hij graag zijn droom wilde waarmaken: hij wilde voor zichzelf beginnen. Hij was altijd voor zekerheid gegaan. Maar nu onze kinderen waren uitgevlogen, wilde hij deze uitdaging aangaan. Hij verlangde ernaar de laatste tien werkzame jaren van zijn leven weer met plezier aan de slag te zijn en wat minder op de automatische piloot, zoals hij dat in vaste dienst nu al een tijd deed.”

Onvoorziene problemen

“Ik juichte zijn plannen toe. Ik wilde dat hij gelukkig was en had het volste vertrouwen in mijn man. Hij nam ontslag en we lieten de bovenverdieping van onze woning verbouwen. Er kwam een grote dakkapel en een opgang buitenom, zodat hij in die ruimte zijn kantoor kon beginnen. De verbouwing zou veel kosten, maar we konden het lijden. Dat het vele malen slimmer was geweest als we op dat moment onze hypotheek hadden verhoogd, wisten we op dat moment nog niet. De verbouwing pakte helaas veel duurder uit dan we hadden verwacht. Er doken onvoorziene problemen op en dat betekende een flinke hap uit in onze buffer. Maar geen zorgen: mijn man zou als zelfstandige vast veel meer gaan verdienen. Ruim een jaar ging het inderdaad prima, mijn man werkte met veel passie. Maar alle zaken die bij het ondernemerschap kwamen kijken, leverden hem veel stress op.”

Slapeloze nachten

“Mijn man bleek onhandig met de boekhouding, liep vaak achter met facturen. Soms had hij wanbetalers. In plaats van stappen te ondernemen en bijvoorbeeld een incassobureau in te schakelen, liet hij het op z’n beloop. Hij wilde zijn klanten niet voor het hoofd stoten. Maar hij had er wel slapeloze nachten van. Dat had invloed op zijn werk. Hij maakte fouten, verloor klanten die wél betaalden. Tegen mij zei hij niets. Totdat we zo vaak ruzie hadden dat het voor mij overduidelijk was dat hij overspannen was. Op mijn aandringen ging hij naar de dokter. Die maande hem een tijd niet werken. Een advies waar mijn man zich niets van aantrok. Hij zat midden in een aantal projecten, die wilde hij koste wat kost afronden. Dat is gelukt, maar tegen een hoge prijs. Toen er eindelijk wat rust kwam, stortte hij volledig in. ”

Zware burn-out en nul inkomsten

“Hij bleek te kampen met een zware burn-out, waardoor hij nu al een klein jaar niet kan werken. En er nul inkomsten zijn. Een arbeidsongeschiktheidsverzekering heeft hij namelijk niet. Die is duur voor zzp’ers. En toen hij voor zichzelf begon, leek hem dat niet meteen nodig. Hij was nog nooit één dag ziek geweest toen hij in loondienst zat. Bovendien: ik werkte toch ook? Ja, maar ik verdien niet genoeg voor ons tweeën met alle vaste lasten. En van ons spaargeld is nu, na die dure verbouwing en al een jaar te weinig inkomsten, niets meer over. Er staat nog geld uit bij klanten van mijn man, maar hij heeft nog steeds geen energie om dat uit te zoeken. Als hij maar aan werk dénkt, krijgt hij een paniekaanval. Tegelijk is hij te trots om het uit te besteden. Ik dring er steeds op aan dat we onze zoon inschakelen – die is heel goed met cijfertjes – maar mijn man schaamt zich en wil dat niet.”

Dan maar de loterij

“Ondertussen probeer ik wanhopig het ene gat te vullen met het andere. Ik heb zelfs een lening afgesloten. Die gaf ons tijdelijk wat ademruimte, maar zorgt nu voor nog meer stress. Mijn man weet maar half hoe erg het allemaal is. Ik probeer hem te ontzien, al vrees ik dat ik dat niet lang meer vol kan houden. Want als het zo doorgaat, zullen we goedkoper moeten gaan wonen en ik weet dat dat voor mijn man zal voelen als een dolksteek. Dus ik hoop maar dat hij weer aan de slag kan voor het zover is. Of dat we de loterij winnen. Ik heb dat altijd onzin gevonden, toch koop ik tegenwoordig elke maand een staatslot. Ik kan dat geld eigenlijk helemaal niet missen, maar doe het toch. Zo hoop ik dat wij, als door een wonder, opeens uit de financiële problemen zullen komen.”

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-14. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

M13 Cover

 

 

 

 

 

 

 

Artikelen van Margriet.nl in je mailbox ontvangen? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | iStock