Nog nooit verteld: ‘Mijn dochter werkt als escort’

Deel dit artikel:

Toen Sarine het geheim van haar dochter Anne ontdekte, was ze boos en verdrietig. Maar nu, een half jaar later, geniet ze stiekem wel van de verhalen over het verborgen leven van Anne.

“Ik wist al een tijdje dat er iets gaande was. Anne, m’n jongste dochter, kwam minder vaak thuis in het weekend. Als ze er wel was, straalde ze. Haar ogen stonden zelfverzekerd en ze gedroeg zich anders in ons gezin, was meer aanwezig. ‘Ben je verliefd?’ had ik al gevraagd. Dat ontkende ze, maar dan had ze een apart lachje.

In de schaduw staan

Ik was blij dat ik haar zo vrolijk zag. Anne heeft altijd een beetje in de schaduw gestaan bij haar twee oudere zussen. Dat is een tweeling en die twee meiden zijn erg hecht. Anne voelde zich buitengesloten en was een stil meisje. Ze had ook niet veel vriendinnen. Toen ze op zichzelf ging wonen, maakte ik me zorgen maar ze leek zich prima te redden.

Anne en ik hebben altijd een bijzondere band gehad en ik wist dat ze me vroeg of laat zou vertellen wat er speelde. En toen ik een weekend bij haar ging logeren en ze me wilde trakteren op een etentje, wist ik: nu ga ik het horen.

Liegen

Ik dacht dat ik overal op voorbereid was. Hele scenario’s had ik uitgedacht: misschien volgde ze therapie die haar goed deed, had ze een relatie met een getrouwde man of had ze ontdekt dat ze op vrouwen viel. Maar wat ze me vertelde, dat had ik niet zien aankomen.
Anne bleek naast haar studie als escort te werken.

Een studiegenoot die al langer in die wereld rondliep had haar geïntroduceerd. Anne was nieuwsgierig geweest en wilde het ook weleens proberen. Ze wilde gewoon een keer iets doen dat helemaal buiten haar comfortzone lag.

Zelfvertrouwen

Het had haar een goed gevoel gegeven. Zelfvertrouwen. En een hoop geld. Daarom deed ze dit werk sindsdien wekelijks. De reden dat ze het me nu vertelde was omdat ze binnenkort naar een vaste klant in New York zou vliegen. Dat ze daar tegen anderen over moest liegen, vond ze niet erg. Wel dat ze tegen mij niet eerlijk kon zijn.

Overspoeld door angst

Het was slim van Anne om mij dit in een restaurant te vertellen. Want mijn eerste reactie was huilen en boos worden, maar nu moest ik me inhouden. Ik ademde diep en in uit om mijn tranen tegen te houden. Ik zie mezelf als open minded, maar dit was nou niet bepaald wat ik voor mijn dochter wenste. En ik werd overspoeld door angst. Voor rare, gevaarlijke mannen, voor geslachtsziektes, voor drugs, voor de mening van anderen als dit uit zou komen. En zou ze nu haar studie nog wel afmaken?

Anne reageerde begripvol op al mijn vragen. Ze vertelde dat ze voor een gerenommeerd bureau werkte dat klanten zorgvuldig screende. ‘Als ik na een avondje stappen met iemand mee naar huis zou gaan, loop ik meer gevaar’, benadrukte ze. Van drugs hield ze zich verre. En nee: natuurlijk zou ze niet stoppen met haar studie en wilde ze in de toekomst een heel andere carrière. Maar dit was wat zij nu wilde.

Geen klein meisje meer

Niemand dwong haar, ze vond het zelf gewoon spannend. En leuk, echt leuk. Er ging een wereld voor haar open en daar genoot ze van.
Hoe meer ze vertelde, hoe meer ik voelde dat dit inderdaad geen onbezonnen keuze was. Ze zei dat ze interessante mannen ontmoette en dat seks maar een klein onderdeel was van haar werk. En zelfs daar had ze meestal plezier in.

‘Ik ben jouw kleine meisje niet meer, mam,’ zei ze, terwijl ze me recht aankeek. Ik schoot opnieuw vol maar moest toegeven dat ze zelfbewust en volwassen overkwam. Van de emoties dronk ik veel teveel en het was Anne die mij veilig naar huis begeleidde. ‘Wie moet nu voor wie zorgen,’ lachte ze, en ik lachte aangeschoten mee.

Dubbele gevoelens

Tien dagen later vloog ze naar New York. Zogenaamd met een vriendin; ik was de enige die wist dat ze in haar eentje vertrok. En de enige die niet alleen foto’s ontving van het Empire State Building of de Brooklyn Bridge maar ook van haar mooie hotel, de luxe restaurants waar ze at en zelfs een selfie met haar klant. Een man die er weliswaar een stuk ouder maar zeker sympathiek uitzag.

En hoewel ik nog steeds dubbele gevoelens had, zag ik ook hoe gelukkig Anne keek. Ik wist hoe gek zij op reizen was. Toch was het iets dat ze nog nooit veel had gedaan; ze had nooit goed gedurfd. En nu zat ze daar in New York, als vrouw van de wereld. Toch wel heel stoer, hoe zij voor zichzelf koos.

Complot

We zijn nu een half jaar verder en ik heb haar keuze gerespecteerd. Ik zie dat het haar goed doet en wie ben ik dan om te zeggen dat ze dit niet mag doen? Dat ik zelf ook best een wild leven heb geleid toen ik jong was, zal daarbij meespelen. De seks veroordeel ik dus ook niet. Daar zou mijn man heel anders instaan, als hij het zou weten.

Maar ik heb Anne beloofd hem niets te vertellen en ik denk zelf ook dat dat beter is. Hij is veel rechtlijniger dan ik en ik vermoed dat hij woedend zou worden. Niet alleen op Anne, trouwens; ook op mij, omdat ik nu al zo’n tijd in het complot zit. Dat maakt het weleens lastig want ik heb een goed huwelijk en het is onprettig om iets voor mijn man verborgen te houden.

In vertrouwen genomen

Tegelijk ben ik blij dat Anne mij wel in vertrouwen heeft genomen. Er moet iemand zijn met wie zij alles kan delen. Ik hoop dat ze altijd eerlijk blijft tegen mij en daarom luister ik nu zonder oordeel naar haar verhalen. Als ik heel eerlijk ben, geniet ik er zelfs wel eens van. Mijn dochter komt overal, ze is kind aan huis in de duurste hotels van Nederland. Diep in mijn hart had ik dat ook wel gewild vroeger. Maar dat is wel het allerlaatste dat ik ooit aan mijn man zou bekennen.”

Tekst | Lydia van der Weide

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-34
Je kunt deze editie nabestellen via MAGAZINE.NL >

 

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief