Nog nooit verteld: ‘De band met mijn ex is ongezond close’

Deel dit artikel:

“Vorige week voelde ik mij plotseling echt ‘de andere vrouw.’ Ik was bij Richard en voelde migraine opkomen. Ik wreef gedachteloos langs mijn nek. Richard zag dat; als de man met wie ik negentien jaar samen heb geleefd, weet als geen ander hoe vaak ik hondsberoerd in een donkere kamer heb gelegen.

Hij weet ook dat een beginnende migraineaanval geremd kan worden met een stevige nek- en rugmassage. ‘Kom mee naar boven,’ zei hij dan ook. Dankbaar stond ik op. Hoewel ik hier zeker niet op uit was geweest, was dit meer dan welkom. We liepen de trap op naar zijn slaapkamer. Daar trok ik mijn trui uit, gevolgd door mijn hemdje en mijn bh. Zonder gêne; mijn ex heeft mij zo vaak naakt gezien dat ik er niet eens bij stilstond.”

We deden niets verkeerds

“Ik ging op zijn bed liggen en gaf me over aan zijn stevige handen. Ik had een druk weekend voor de boeg, migraine kon ik echt niet gebruiken. Wie weet kon het tij nog gekeerd worden. En ja, het leek te zakken. Tot ik de stem van Nathalie hoorde, beneden. ‘Richard, waar ben je?’ riep ze.  Mijn ex schoot overeind. Ik ook. Hoewel we niets verkeerds deden, was dit geen situatie waarin we aangetroffen wilden worden door Richards nieuwe vriendin. ‘Boven, ik kom eraan,’ riep hij terug. Tegen mij siste hij: ‘Kleed je aan! Ik neem haar wel mee naar buiten, dan kun jij snel weg.’

Met mijn oor tegen de deur stond ik te luisteren hoe ze beneden overlegden. Eerst wilde Nathalie niet mee om boodschappen te doen, toen stemde ze toch in. Opgelucht liep ik daarna de trap af. Ik was nog niet thuis of de migraine brak alsnog door. Vast uit schuldgevoel. Want hoewel Richard en ik echt geen slechte intenties hadden, was dit stiekeme gedoe natuurlijk geen fraaie actie geweest.”

Als broer en zus

“Richard en ik zijn vier jaar geleden uit elkaar gegaan. Onze relatie was op, we leefden langs elkaar heen. Seks hadden we al jaren niet meer, ik moest er ook niet meer aan denken. Ik zag Richard als een soort broer en voelde me veel te jong om op die manier te leven. Toen ik gevoelens voor iemand anders kreeg besloot ik de knoop door te hakken en bij hem weg te gaan.

Richard vond dat erg. Hoewel hij mij ook meer als zus zag, vond hij dat genoeg, zeker zolang we nog een thuiswonende dochter hadden. Toch zette ik door. Het eerste jaar is moeilijk geweest. Ik merkte dat elk aardig woord van mij Richard hoop gaf, dus ik stelde me bot op. Al miste ik hem wel. Niet als partner, wel als maatje.”

Urenlang praten

“Met die andere man liep het op niets uit en ik vond het leven alleen best pittig. Toch hield ik Richard op afstand, tot ik merkte dat hij over onze breuk heen begon te raken. Ik hoorde van onze dochter dat hij zelfs een nieuwe vriendin had. Dat gaf me het vertrouwen de deur weer open te zetten voor normaal contact. En wat bleek: we konden het nog erg goed met elkaar vinden. Beter zelfs dan tijdens onze relatie.

Hij kwam wel eens eten en dan zaten we urenlang te praten. Soms tot diep in de nacht. Met wijn, toastjes, heel gezellig. Als ik ergens mee zat, kon ik hem altijd bellen, dan had hij een luisterend oor. Andersom ook. Ik werd zijn sparringpartner wat betreft zijn nieuwe relatie. Die liep niet altijd even soepel en dan vroeg hij om mijn mening. Als ik vond dat hij fouten maakte, vertelde ik hem dat zonder omhaal.”

Blij met ons goede contact

“Richards vriendin, die ik ook had ontmoet, zei wel eens dat ze me dankbaar was. ‘Jij weet hem op te voeden,’ lachte ze dan. Tot ze op een gegeven moment jaloers begon te worden. Ze vond het vervelend dat ik nog zo’n grote rol in Richards leven speelde – veel groter dan ze in eerste instantie gedacht had.

Dat klopte; op het moment van hun ontmoeting was ik nog vooral de moeder van zijn kind geweest. Nu was ik zijn boezenvriendin geworden en liep hij de deur bij me plat. Hoewel ze wel geloofde dat onze band puur platonisch was, vond ze mij toch bedreigend. Ik was zelfs de reden dat het stukliep tussen hen. Dat was voor zowel Richard als mij schrikken. Wij waren juist zo blij met ons goede contact. Maar ja, als dat nieuwe relaties in de weg stond…”

In hetzelfde bed

“Dan moesten we misschien toch maar wat afstand nemen. Wat helemaal niet lukte; toen we beiden single waren was de motivatie er ook niet. En hoe leuk was het voor onze dochter dat we nog met z’n drieën gezellige uitjes maakten en zelfs op vakantie gingen?
Maar tijdens het daten merkte ik wel dat veel mannen moeite hadden met de hechte band tussen mijn ex en mij. Dat ik wel eens bleef logeren als we samen twee flessen wijn soldaat maakten, vonden ze raar. En dan wisten ze nog niet eens dat we dan ook in hetzelfde bed sliepen.

Tja, waarom niet, vonden Richard en ik zelf. Dat hadden we toch zolang gedaan? Maar ja, leg dat anderen maar eens uit. Dus vooruit, daar stopte ik mee wanneer het serieus leek te worden met een date. Om onmiddellijk weer bij Richard uit te huilen als het misliep.”

Bedreigend voor anderen

“Inmiddels heb ik wel in de gaten dat onze band ongezond close is. Het kan voor ons wel goed voelen, voor anderen blijkt het iedere keer bedreigend. En ja, we hangen ook nog wel erg aan elkaar. Alsof we toch bang zijn om op eigen benen te staan. Dus we doen ons best om afstand te houden.

Zeker nu Richard weer echt verliefd is. Iets wat ik hem ontzettend gun. Nathalie is een heel leuke vrouw en ik hoop dat ze een mooie relatie krijgen. Waarin ik ook een plek heb, maar niet té groot. Dat lijkt te lukken. Maar wat ze zou hebben gedacht als ze mij halfnaakt op Richards bed had aangetroffen? Dat was niet best geweest. We moeten echt stoppen met dit soort intimiteit. Maar het is lastig, want ergens is ons contact verslavend. Wij kunnen niet met, maar ook niet zonder elkaar.”

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | IStock

De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd. 

M20-CoverDit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-20.
Je kunt deze editie nabestellen op MAGAZINE.NL >

 

 

 

 

 

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.