Nog nooit verteld: “Ik heb hem erin geluisd door stiekem met de pil te stoppen”

Deel dit artikel:

Ilona wilde dertig jaar geleden zó graag kinderen, dat ze stiekem met de pil stopte. Terwijl ze heel goed wist dat haar vriend daar nog niet aan toe was.

“Twee maanden geleden trouwde mijn oudste dochter. Wat was ze mooi en wat was ik trots. Ongelooflijk dat ze alweer bijna dertig is. Nu ik haar zo zag stralen als bruid, moest ik huilen. Ook mijn man Jens schoot vol toen hij haar zag in haar witte jurk. Hij houdt net als ik zielsveel van haar, al is de start bij hem anders verlopen dan bij mij.”

Leven op z’n kop

“Door mij is ze altijd zo gewenst geweest. Maar voor hem was haar komst een schok en hij heeft flink moeten slikken toen zijn leven opeens op z’n kop kwam te staan. Nu liep hij als trotse vader met haar aan zijn arm naar haar bruidegom. Daarna kwam hij met knipperende ogen naar mij toe. Ik pakte zijn hand, kneep erin en stroomde over van dankbaarheid. Dankbaar omdat de gok die ik dertig jaar geleden nam zo goed heeft uitgepakt. Ik realiseer me nu dat het ook heel anders had kunnen lopen.”

‘De man met wie ik verder wilde’

“Toen ik Jens ontmoette, wist ik direct dat hij de ware was. Ik had een paar eerdere relaties gehad. Maar hoewel ik verliefd was, klopte er altijd iets niet. Bij Jens klopte alles. Al zaten er op het oog nogal wat kinken in de kabel: hij was jonger dan ik, studeerde nog – beter gezegd, hij stond ingeschreven aan de universiteit en kreeg studiefinanciering, maar volgde nooit een college – en dronk en blowde veel. Toch voelde ik aan alles dat dit de man was met wie ik verder wilde. En dat kon mij ook niet snel genoeg gaan.”

Studentenleventje

“Want ik was al 28 en had eigenlijk graag jong moeder willen worden. Jens was ook gek op mij, maar hij was onberekenbaar. Hij ging vaak weg met vrienden en was dan weleens de hele nacht spoorloos. Hoewel hij veelal bij mij zat, wilde hij nog niet echt samenwonen. Hij was nog te veel gehecht aan zijn rommelige kamer in een studentenhuis. Dat ik werkte, vond hij prettig, hij genoot ervan dat ik geld had om met z’n tweeën leuke dingen te doen. Maar zelf afstuderen, zijn leven op orde krijgen, daar leek hij nog niet veel haast mee te hebben.”

Stoppen met de pil

“Ik heb ruim een jaar gewacht om te zien of dat zou veranderen. Toen dat maar mondjesmaat gebeurde en ik wel bleef voelen dat wij voor elkaar waren gemaakt, besloot ik het heft in eigen handen te nemen. Ik stopte met de pil. Meteen de eerste maand was het raak. Ik schrok er zelf van, had niet gedacht dat het zo snel zou zijn. Maar nu moest ik doorzetten. Ik heb niets gezegd tegen Jens. Dat was lastig, want ik voelde me de eerste maanden helemaal niet goed. Ik was erg moe en vaak misselijk. Maar doordat hij toch altijd langer uitsliep dan ik, kon ik het overgeven voor hem verbergen. Mijn vermoeidheid deed ik af met een griepje.”

Ruim vijf maanden zwanger

“Pas tegen de tijd dat ik ruim vijf maanden zwanger was, ben ik naar de dokter gegaan. Quasi-stomverbaasd kwam ik daarna thuis bij Jens. ‘We krijgen een kind,’ riep ik uit. Jens was net zo van slag als ik mij voordeed. Hij werd afwisselend rood en wit, moest huilen en sloeg met deuren. Het voelde voor hem niet goed, hij was hier nog helemaal niet aan toe, zei hij. Maar ja, er was niets meer aan te doen. Hij zou vader worden, of hij nu wilde of niet.

Natuurlijk ben ik bang geweest, vooral die eerste week. Ik zag dat hij zo aangedaan was dat ik serieus vreesde dat hij me in de steek zou laten. Daar had ik rekening mee gehouden, en ik voelde dat ik dan nóg achter mijn keuze stond. Ik wilde dit kind met heel mijn hart. Maar natuurlijk het allerliefst samen met Jens. En ik wist dat hij, al liep hij de kantjes er vanaf met zijn studie, een groot verantwoordelijkheidsgevoel had. Hij is de zoon van een procureur-generaal en heeft van huis uit goede normen en waarden meegekregen.”

Hij huilde tranen van vreugde

“Na een week gebeurde inderdaad wat ik zo had gehoopt: hij begon zich erbij neer te leggen. En na een maand kreeg hij er zelfs zin in. Hij raakte vertederd door de kleertjes die ik kocht, de babyboeken die ik hem liet zien. En toen onze dochter werd geboren, huilde hij dikke tranen van vreugde. Ik zag hem naar haar kijken en wist dat ik hem voortaan voorgoed zou moeten delen. De liefde in zijn ogen was gewoon adembenemend!

Drie weken na haar geboorte had hij een baan. Bij een bedrijf waar hij nog altijd werkt en inmiddels is opgeklommen van administratief medewerker tot één van de directieleden. Stappen deed hij niet meer en met blowen was het ook over.”

Geweldige vader

“Het was Jens die aandrong op een tweede kind, en later op een derde. Hij is altijd een geweldige vader geweest. En als iemand de kinderen fanatiek waarschuwde voor alcohol en drugs, was hij het wel. Dan vertelde hij hoe hij vroeger lamlendig op de bank lag. ‘Dat jullie moeder het mij heeft uitgehouden, snap ik nog altijd niet,’ zei hij er dan vaak grappend bij.”

‘Ik was zó egoïstisch’

“Mijn actie van toen is dus heel goed afgelopen. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik me realiseer dat ik echt een grens heb overschreden. Ik had dit nooit mogen doen. Een kind moet een keuze zijn van twee mensen, of écht een ongelukje. Maar niet een in scène gezette actie waarbij ik ook nog maanden toneel heb gespeeld. Eigenlijk heb ik Jens er gewoon ingeluisd. Wat wás ik egoïstisch, ook ten opzichte van mijn kind. Straks had zij een vader gehad die die rol nooit voor haar had kunnen of willen vervullen. Nee, wat ik had gedaan kon echt niet. Daarom ben ik extra dankbaar dat het toch goed is gekomen. Dat we een fantastisch gezin hebben en Jens nu zegt: ‘Dat jij toen per ongeluk zwanger bent geraakt, was het beste wat ons kon overkomen.’”

Interview | Lydia van der Weide
Beeld| iStock

De namen in deze tekst zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? 
Er wordt integer en vertrouwelijk met je 
bericht omgegaan. Mail naar Lydia van 
der Weide: redactie@margriet.nl.

Dit interview stond in Margriet 2018-32. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl.

Lees ook eens:

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Redactie Margriet