Nog nooit verteld: ‘Gedurende ons hele huwelijk bezoekt hij prostituees’

Deel dit artikel:

Pinterest

Toen Marieke (46) ontdekte dat haar man hun hele huwelijk al een seksverslaving had – wat veelvuldig prostitueebezoek betekende – stortte haar wereld in. Ze probeerde hem te begrijpen en te onderzoeken of ze hun relatie konden redden. “In eerste instantie reageerde ik nog begripvol ook. Wij waren al zolang samen, ons seksleven was niet altijd even goed. Maar in de loop van de dagen ging de beerput open…”

“Erik vond het altijd prettig om contant geld op zak te hebben”, vertelt Marieke. “Ik snapte dat niet goed, ik betaal zelf veel liever met mijn pinpas. Maar ik stond er niet bij stil. Er waren geen aanwijzingen dat er iets geks achter school. Ik vertrouwde hem blind, de man met wie ik al twintig jaar getrouwd was, de vader van mijn kinderen. Ik liet onze financiën graag aan hem over; hij was zo iemand die zijn schoenen liet verzolen en nooit gekke dingen deed.

De waarheid

“Op een dag zag ik dat hij weer een groot bedrag cash had opgenomen. Opeens dacht ik: ik wil weten wat hij daar mee doet. Ik vroeg het hem. Hij reageerde boos, vond het vervelend dat hij zich moest verantwoorden. Uiteindelijk zei hij: ‘Ik zal het vertellen.’ Maar dan moest wel eerst ons kind naar boven. Bij die woorden werd ik bang. Ik voelde onheil in de lucht. Ik nam mij voor om rustig te blijven; nu moest de onderste steen ook boven komen. Erik biechtte op dat hij de laatste tijd wel eens naar een erotische massagesalon ging.”

‘Ik at en ik sliep niet meer’

“In eerste instantie reageerde ik nog begripvol ook. Wij waren al zolang samen, ons seksleven was niet altijd even goed. Maar in de loop van de dagen ging de beerput open. De vrouwen die hem masseerden, bleken naakt. Eigenlijk bleef het niet altijd alleen bij een massage… Langzaam kwam de verpletterende waarheid eruit: Erik bezocht al prostituees voordat wij getrouwd waren en daar was hij gedurende ons hele huwelijk mee doorgegaan. Hij gaf er elke maand honderden euro’s aan uit. Geld dat hij rond sluisde – van de betaalrekening naar de spaarrekening en dan via de rekening van de kinderen weer terug – zodat het mij nooit was opgevallen. Ik wist niet dat er zulke grote emoties bestonden. Ik at en sliep niet meer. Het voelde alsof ik met een stuk hout in mijn gezicht was geslagen.”

Verpest zelfbeeld

“Wie was deze man? Ik kende hem helemaal niet! Onze trouwringen stelden niets voor: hij was me nooit trouw geweest, dus ik eiste dat hij hem in zou leveren en ik deed de mijne af. Ik voelde me intens vernederd, van mijn zelfbeeld bleef niets over. Ik voelde niet goed genoeg. Niet mooi genoeg, niet lekker genoeg, niet wulps genoeg. En dat terwijl elke andere vrouw, iedere prostituee, wél goed genoeg was geweest: het had hem niet uitgemaakt, als hij maar aan zijn trekken kwam. Wat ik voelde me stom. De stomste vrouw van de wereld. Over al die gevoelens durfde ik met niemand uit mijn omgeving te praten, daarvoor was de vernedering gewoon té erg.”

‘Ik móest het begrijpen, anders werd ik gek’

“Tegelijk zat ik met zoveel vragen. Want Erik zei dat hij het zelf ook vreselijk vond. Dat hij het helemaal niet wilde. Dat hij er geen plezier aan beleefde en al die vrouwen niets voor hem betekenden. Dat zijn libido nul was geworden door dit gedrag. Maar dat hij het toch niet had kunnen laten. Ik had altijd gezegd: als Erik een keer vreemdgaat, is het meteen over. Maar dit was zo groot, dat ik het vooral wilde begrijpen. Zonder dat ik wist of wij nog een toekomst hadden. Maar ik móest het begrijpen, anders werd ik gek.”

Seksverslaafd

“Bij de huisarts viel het woord seksverslaving en we zijn bij een instelling voor verslavingszorg terechtgekomen. Ik ging boeken over dit onderwerp lezen en surfte op internet. Het boek van therapeut GertJan Van Zessen, een must-read op dit gebied, heeft maanden op mijn nachtkastje gelegen. Ik vroeg ook therapeutische gesprekken in mijn eentje aan om meer grip op de situatie te krijgen. Ik ontdekte dat een seksverslaving net zoiets is al een eetverslaving: een enorme drang om je eraan over te geven, met niets anders dan negatieve gevolgen. Spijt, schuldgevoel, walging over jezelf, depressie. Je denkt dat het je iets oplevert, maar het holt je alleen maar uit. Alleen heeft deze verslaving ook grote gevolgen voor de partner, omdat het zo’n persoonlijk, intiem onderwerp gaat.”

Dingen van me afschrijven

“Ondertussen zochten Erik en ik zo goed en zo kwaad mogelijk naar een manier om hiermee om te gaan. Konden we nog verder, wilden we dat? Erik wel, maar ik twijfelde heel erg. Ik wist echt niet of ik het nog zou kunnen. Over dat proces heb ik een boekje geschreven. Lang was dat mijn enige manier om met mijn emoties om te gaan: dingen van me afschrijven om zo helderheid te krijgen. Ik besloot het uit te geven omdat ik een verhaal als het onze zo gemist had. Er zijn veel boeken over seksverslaving, maar niet over hoe je er als stel mee omgaat als het uitkomt. Het boek dat ik geschreven heb gaat over ons eerste jaar erna. Over ruzies, huilbuien, toenadering, begrip – en opnieuw ruzies en huilbuien.”

Verleden beschadigd

“Erik knapte enorm op van de therapie: hij was blij dat er openheid was en ‘dat hij niet langer hoefde.’ Van zo’n zin kon ik woedend worden. Want hij had er wél zelf voor gekozen! Terwijl ik geen enkele keuze had gehad en alleen maar was voorgelogen. Dat hij er zoveel geld doorheen had gejaagd, geld dat deels van mij was, van onze kinderen zelfs, was en is ook moeilijk te verkroppen. En ons hele verleden is beschadigd: onze trouwalbums heb ik weggegooid en ook naar de babyfoto’s van onze kinderen kan ik amper meer kijken. Zit ik daar blij met hen op schoot, terwijl Erik ondertussen…”

‘Hij is een heel andere man geworden’

“Tegelijk waren er het afgelopen jaar goede momenten, Erik raakte veel meer betrokken bij ons gezin – voorheen lag hij vaak lusteloos op de bank, nukkig, moe. Allemaal gevolgen van zijn verslaving, al wist hij dat toen nog niet. Hij is een heel andere man geworden. Of we er samen uit komen, daar kan ik geen antwoord op geven. Er is zoveel stuk gemaakt. Het vertrouwen is weg, en het is maar de vraag of daar weer iets goeds uit kan groeien. Maar het proces is wel ongelofelijk leerzaam en heeft ondanks alles ook waardevolle aspecten.”

Tekst | Lydia van der Weide
Beeld | iStock

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-04. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.