‘Wij waren altijd dat gezellige stel dat nooit uitgepraat raakte. Wat was er met ons gebeurd?’

Deel dit artikel:

Jorien: “Mijn man Huub en ik waren 22 jaar samen, toen we tijdens een etentje merkten dat we elkaar weinig te vertellen hadden. Wanhopig keken we elkaar aan: wat is er met ons gebeurd?”

“Wij waren altijd dat gezellige stel dat nooit uitgepraat raakte. Maar we hadden het ook heel druk gehad de afgelopen vijftien jaar. We werkten allebei op freelancebasis, durfden nooit nee te zeggen tegen een nieuwe opdracht en hadden bovendien drie opgroeiende kinderen die in onze spaarzame vrije tijd onze aandacht verdienden. Ik denk dat veel stellen zich hierin wel herkennen. Huub en ik schrokken er beiden behoorlijk van dat we zo’n zwijgend koppel waren geworden naar wie je op jonge leeftijd vol onbegrip kunt kijken in een restaurant. Het maakte iets in ons wakker, in die zin dat we gingen nadenken over onze relatie en er uiteindelijk voor kozen om een time-out te nemen. We vonden dat we het onszelf en elkaar moesten ‘gunnen’ dat we om de juiste redenen bij elkaar zouden blijven en niet slechts vanuit een vorm van gemak of gewenning. Om beurten mochten we zes weken voor onszelf nemen. Ik heb in die periode gelogeerd bij familie in Andalusië. Daar heb ik dingen gedaan die ik nooit durfde toen ik jonger was. Misschien was het de vakantiesfeer, mijn staat van verwarring, ik weet het niet. Maar heerlijk was het om me quasi-naïef te laten meeslepen in schaamteloos geflirt. Eerst met een vriend van de familie – overduidelijk een ervaren minnaar. De tweede keer met een Spanjaard die ik ontmoette op een terras. Ik genoot van de aandacht, van het anonieme en ongedwongene, maar juist door die twee mannen verlangde ik terug naar mijn vertrouwde Huub met wie ik een heel betekenisvol leven had opgebouwd dat nog echt niet klaar was. Huub was thuis bij onze dochters gebleven om tot dezelfde ontdekking te komen over mij. Wat ík heb gedaan, heb ik hem nooit verteld omdat de uitkomst, dat ik terug ben bij Huub, denk ik belangrijker is dan de onrust gevende waarheid – en die mannen zal ik nooit meer zien. We hebben ons leven onder de loep genomen en keuzes gemaakt, waardoor we weer meer tijd met elkaar kunnen doorbrengen. Niet meer ’s avonds werken bijvoorbeeld, en de vrijdagochtend vrijhouden voor tennis, een wandeling of wat dan ook sámen. En nu de kinderen ouder zijn, kunnen we gemakkelijker een weekend weg zonder hen. Het voelt steeds meer als vanouds en misschien zelfs beter: door de gedachte dat we opnieuw zo bewust voor elkaar hebben gekozen, voelen we ons meer verbonden dan ooit.”

Tekst | Laura Kraeger
Foto | iStock

Dit is afkomstig uit Margriet 2017-31. Bestel deze editie na via magazine.nl.

Ook interessant om te lezen

Benieuwd wat je allemaal met een oude creditcard kunt doen? Bekijk dan onderstaande video.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief