Mijn verhaal: ‘Hij vertelde me emotieloos dat hij z’n pensioen niet met mij wilde doorbrengen’

Deel dit artikel:

Babette: “Precies twee jaar geleden stond mijn leven totaal op zijn kop. Jacob en ik waren 36 jaar getrouwd, maar kort voor de feestdagen had hij verteld dat hij niet meer met mij verder wilde. Hij was daarin heel stellig en kon me vrij emotieloos vertellen dat hij tot de conclusie was gekomen dat hij zijn gepensioneerde leven niet met míj wilde doorbrengen.

Hij vond het 
bovendien een benauwend idee om door mij te moeten worden verzorgd, mocht hij in het verouderingsproces ooit hulpbehoevend worden.”

Geschokt

“Ik was zó geschokt, zó verbaasd. Vooral omdat hij hier allemaal over had nagedacht terwijl ik van niets wist. Nooit eerder heb ik me zo gekwetst gevoeld als op dat moment door mijn eigen man, degene die ik het meest 
vertrouwde van iedereen. In de scheidingsprocedure heb ik mijn klauwen uitgestoken. Uit 
boosheid en uit angst: ik kon niet overzien wat me te wachten stond en was bang om financieel in de goot te belanden.”

Het ging zó snel

“Eerlijk is eerlijk, Jacob was niet uit op ons geld. Maar zelf heb ik dingen gedaan om materieel zo veel mogelijk bijeen te harken. En daar ben ik achteraf niet trots op. Ik had die dingen nodig, dacht ik, om me enigszins zeker te voelen voor dit 
ongevraagde avontuur. Het ging allemaal al zo snel. Ons huis was in no time verkocht, waardoor we allebei een plek voor onszelf moesten vinden.”

Verwerken

“Dat lukte eigenlijk zonder al te veel moeite. Eenmaal los van elkaar kon ik beginnen met verwerken. Daar zocht ik hulp bij, omdat ik niet in negativiteit wilde blijven hangen, maar wilde leren van mijn keuzes en levenservaring. Ik ben een openhartig mens en in gesprekken met de psychologe, maar ook met vriendinnen, familie en mijn volwassen kinderen, heb ik het verloop van mijn huwelijk met Jacob beter leren begrijpen. Ik heb mezélf beter leren begrijpen.”

Niet meer happy

“Ook ik was niet echt happy meer in onze relatie. Vaker heb ik met de vraag rondgelopen of het niet beter zou zijn als we apart verder gingen. Maar ik durfde nooit de stap te zetten en dacht dat Jacob te veel van mij hield om dat op een dag wél te doen. Hij heeft ons hier allebei iets goeds meegegeven, denk ik nu. Ruimte om ons te ontwikkelen. En de kans om weer gelukkig te worden.”

Deel twee van ons leven

“Een nieuwe liefde laat mij sinds een halfjaar zien wat ik al zo veel jaren miste: warmte, verbondenheid. En, belangrijker dan ik dacht, seksualiteit. Ook Jacob heeft dat alles teruggevonden bij een nieuwe partner. Het is dus goed zo. We gaan allebei verder met deel twee van ons leven. Twee jaar na dato kan ik oprecht zeggen hoe dankbaar dat me maakt.”

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-02
Je kunt deze editie nabestellen via MAGAZINE.NL >

 

 

 

 

 

Beeld | iStock

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.