Mijn verhaal: ‘We dachten dat het wel goed zat, dus maakten we nooit tijd voor elkaar’

Deel dit artikel:

Imke (51): “Ruud en ik zijn al ruim dertig jaar bij elkaar. We wisten het zeker: wij zouden samen oud worden. Mijn ouders vonden het een fijne, rustgevende gedachte dat hij de verantwoordelijkheid van hen overnam en voortaan een oogje in het zeil hield voor mij.

Ik was immers een eigenwijze en ondernemende tiener geweest en nog altijd een ‘meiske op wie gelet moest worden’. Dat zinnetje is een running gag geworden tussen Ruud en mij. Wanneer ik iets onverwachts deed, kreeg ik het te horen. Hij had daarbij altijd een grijns op zijn gezicht. Zelfs toen twee jaar geleden de aanleiding niet zo vrolijk was.

Uitgekleed huwelijk

Twee van onze kinderen waren op dat moment al de deur uit, de derde woonde nog thuis, maar had een actief sociaal leven buiten de deur. En zoals je dat vaak hoort, werden wij als achtergebleven ouders geconfronteerd met ons uitgeklede huwelijk. Ineens was het stil in huis. En ineens werd pijnlijk duidelijk wat we in de afgelopen jaren hadden laten liggen. Omdat we altijd druk waren. Heel erg met ons werk – we zijn allebei zeer betrokken en gedisciplineerde collega’s – en de kinderen.

En anders wel met iets anders: ouders, een hobby, vrienden en kennissen. Maar eigenlijk nooit met elkaar. Omdat het wel goed zat tussen ons, dachten we. Maar wéten of dénken dat er liefde is, is toch niet genoeg. Die liefde móét worden gevoed, daar kwamen wij dus twee jaar geleden achter. ‘Dit meiske moet op gelet worden,’ zei Ruud, ‘anders ben ik haar straks zomaar kwijt.’

Onze relatie op nummer één

Allebei wilden we elkaar niet kwijt. En na een fijn gesprek, waarin we eens kritisch terugkeken op onze keuzes en hardop nadachten over onze toekomstwensen, concludeerden we dat ons samenzijn de basis is voor alles wat wij belangrijk vinden: ons gezin, onze kinderen en wat wij nog met hen willen neerzetten. En voor het eerst in al die jaren hebben we onszelf op plan één gezet, door allebei vijf weken vrij te nemen en een reis te plannen langs de Middellandse Zeekust van Frankrijk en Spanje.

Fantastisch was dat. Samen nieuwe plekken ontdekken, verliefd hand in hand lopen, eten onder een heldere sterrenhemel, interessante mensen ontmoeten, lekker eten en ook weer de rust én passie voelen om te vrijen.

Een nieuw begin

Deze reis voelde als een nieuw begin voor ons. Met het voornemen dat we niet meer plichtmatig voldoen aan ons wekelijkse takenpakket, maar dat we meer tijd inplannen voor elkaar en voor al die leuke dingen die ons energie geven. Niet alleen positief voor onze relatie, maar zeker ook voor mij als steeds bewuster levende vijftigplusser. En dat voelt erg goed.”

 

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op
 margriet.nl/nieuwsbrief.

 

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-25.
Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.