Mijn verhaal: ‘Door mijn oogziekte kijk ik vaker naar wat nog wél lukt’

Deel dit artikel:

Pinterest

Maria heeft een oogaandoening die de ziekte van Stargardt wordt genoemd. Hierdoor sterft langzaam maar zeker haar netvlies af. De diagnose, kreeg ze tien jaar geleden en dat greep haar erg aan.

“Hoe lang had ik nog voordat ik blind werd? Kon ik nog wel blijven werken? Autorijden? Lezen? Een remedie was er niet en een duidelijke prognose ook niet. De tijd moest leren hoe het verloop van mijn ziekte zou zijn. Helaas bleek na twee jaar al dat werken in loondienst niet meer ging. Vrijwilligerswerk lukte nog wel. Zo kwam ik ertoe een oudere dame te bezoeken in een verzorgingshuis. 
Ik sloot me bovendien aan bij een groepje ouderen voor een wekelijkse korte kerkviering met koffie na afloop en via hen breidde mijn vrijwilligerswerk zich uit naar een tweede verzorgingshuis. Het klinkt vreemd in dit verband, maar door mijn oogziekte ging ik meer om me heen kijken. Ik zag mensen voor wie ik in mijn drukke bestaan nooit oog had gehad. En mijn interesse in de ander groeide.”

Verhalen bedenken

‘God is met jou iets nieuws begonnen, het is al begonnen, merk je het niet?’ klonk het in een liedje tijdens een van de kerkvieringen. Ik ben een gelovig mens, maar was vroeger nooit zo bezig met God. En toch zette dit me aan het denken. Het was waar, ik was inderdaad met iets nieuws begonnen. Door die oogziekte was ik andere dingen gaan doen. Ik kon niet meer goed lezen vanaf papier, autorijden en apparaten bedienen, maar wél naar mensen luisteren en nadenken over wat zij me vertelden. En dat kon ik verwerken in verhalen, want verhalen bedenken had ik mijn leven lang al gedaan.

Een gelukkiger mens

Mijn man ontdekte dat je je computer kunt instellen op een zwart achtergrondscherm met lichte letters, wat rustiger is voor mijn ogen. En ik leerde mezelf blind typen. Daarna ging het snel. Ik werkte de verhalen uit die ik inmiddels in mijn hoofd had en had na een maand mijn eerste roman geschreven. Via mijn boeken probeer ik te laten zien dat als het je lukt om negatieve gebeurtenissen de rug toe te keren en je probeert het goede in jezelf en anderen naar boven te halen, je een gelukkiger mens wordt. Ik ervaar dat bij mezelf ook en het voelt alsof God me erbij helpt. Ik voel me nu blijer, positiever en hoopvoller. Het maakt dat ik beter kan omgaan met mijn beperkte mogelijkheden. En dat ik, in plaats van me te focussen op wat ik niet meer kan, vaker kijk naar wat nog wél lukt. Dat is de winst van mijn tegenslag.”

Productie | Laura Kraeger
Beeld| iStock

Dit interview verscheen eerder in Margriet 2018-38. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in opmargriet.nl/nieuwsbrief.