Mijn verhaal: ‘Het liefst sla ik de hele decembermaand over’

Deel dit artikel:

Simone: “De decembermaand. Ooit, als kind, vond ik het een magische maand. Ik was gek op Sinterklaas; heb met moeite afscheid genomen van mijn geloof in hem. En daarna kwam kerst, met een enorme boom met veel gekleurde versiersels, fonkelende kaarsen en ronddraaiende engeltjes.

Decembermaand, maand van samenzijn

Ons huis rook naar dennengroen en de erwtensoep die we traditiegetrouw aten op kerstavond, voordat we naar de kerk gingen. Het was voor mij in die tijd een maand van samenzijn. Kerst was gewéldig en het geknal met oud en nieuw was hét begin van het nieuwe jaar.

Niet meer hetzelfde

Toen ik eenmaal zelf een gezin had, heb ik de tradities voortgezet. Delen en genieten met vrienden en familie stonden hoog in het vaandel. Helaas werd mijn moeder jaren geleden in december ziek en overleed ze op oudejaarsdag. Dat de decembermaand de eerste jaren na haar dood niet meer hetzelfde was, zal iedereen begrijpen. En jammer genoeg is het gevoel van ‘magie’ ook nooit meer teruggekomen.

“Verplichte gezelligheid”

De decembermaand is me de laatste jaren namelijk steeds meer tegen gaan staan. Ik ben de spil geworden waar het feest om draait. Mijn veelal nog thuis wonende kinderen vragen wat ‘we’ gaan doen met kerst, mijn man roept dat ‘we’ het gezellig gaan maken, maar het hoe en wat is al jaren míjn taak.

Ik heb daar simpelweg geen zin meer in. Het voelt voor mij alsof de feestdagen een verplichte gezelligheid zijn geworden. Reikhalzend kijk ik uit naar 1 januari, naar het begin van een fonkelnieuw jaar en óp naar de lente.

Lees ook: Mijn verhaal: ‘Hij was leuk en lief, dus hoe erg kon z’n donkere kant nou zijn?’

Overdaad

In december vertellen tv-programma’s en bladen hoe je je huis gezellig moet maken met de feestdagen: met mooie serviezen, een perfecte tafelschikking, feestelijke kleding, kapsels, schoenen, make-up, uitgebreide diners en dure cadeaus.

Supermarkten verkopen producten uit verre landen, omdat ze zo nodig gegeten moeten worden bij het kerstdiner voor schrikbarend hoge prijzen. Vier exotische bessen voor zes euro in een bakje; wie kan en wil dat betalen? Ik vind de overdaad elk jaar weer schokkender. En in januari krijgen we vervolgens tips over hoe we gewicht kunnen kwijtraken…

“Ik ben toch niet de enige?”

Kerst is mijns inziens een té commercieel feest geworden. Ik mis de eenvoudige gezelligheid, de persoonlijke touch van een zelfgeschreven kaart. Het liefst sla ik december gewoon over en maak het de andere elf maanden van het jaar gezellig met ‘gewoon’ lekker eten, zonder verplichtingen en sociale dwang. Ik lees nooit verhalen van mensen die tegen december opzien. Niet zo inspirerend misschien. Maar het gevoel bestaat; ik ben toch niet de enige?”

Beeld iStock

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-51
Je kunt deze editie nabestellen via MAGAZINE.NL >

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief