Mijn verhaal: ‘Op mijn 13e werd ik voor het eerst verkracht’

Deel dit artikel:

Pinterest

“Elke keer als er ophef ontstaat omdat een beroepsgroep in het nieuws komt vanwege seksueel misbruik, weet ik gewoon dat veel mensen boter op hun hoofd hebben”, vertelt Marloes. “Je maakt mij niet wijs dat er nooit signalen zijn geweest. Er waren vast meldingen, maar daar is gewoon niks mee gedaan.” Zo weet ze uit eigen ervaring…

“Ik was een kwetsbaar kind, groeide op in een chaotisch gezin met veel (pleeg)kinderen. Op dertienjarige leeftijd werd ik voor het eerst verkracht, door een vage kennis. Op mijn vijftiende ging het weer mis: een pleegbroer kon zijn handen niet thuishouden. Ik had het gevoel dat ik bij niemand terechtkon en voelde me verschrikkelijk eenzaam.

‘Mijn leraar zoende me’

Ik werd een opstandige, uitdagende puber die wanhopig op zoek was naar aandacht en liefde. Een leraar op mijn middelbare school, ruim twee keer zo oud als ik, pikte dat feilloos op. Hij gaf me complimenten en zorgde dat hij vaak in de buurt was.

Tijdens een werkweek in het buitenland zoenden we en het voelde fijn, maar ook verkeerd. Gelukkig bleef het bij zoenen, er was simpelweg geen gelegenheid voor ‘meer’, al stuurde hij daar wel op aan.

Ontsnapt aan iets heel naars

Ik denk dat ik destijds ben ontsnapt aan iets heel naars. Ergens wist ik dat toen ook, daarom voelde ik me sindsdien op school niet veilig meer. Dat ik erachter kwam dat deze docent meerdere meisjes had benaderd en met tenminste één van hen naar bed was geweest, deed hier nog eens een schepje bovenop.

Misselijk

Jaren later moest ik voor mijn werk op mijn oude middelbare school zijn. Ik zag dezelfde leraar door de gang lopen; hij knipoogde naar me en ik werd misselijk. Ondanks mijn verlammende schaamtegevoel maakte ik daarop een afspraak met mijn vroegere conrector, die ook nog altijd op de school werkte. Hakkelend vertelde ik hem wat er destijds was gebeurd. Hij hoorde mij aan, maar kon niks met mijn verhaal, zei hij. Dat begreep ik toch wel?

Woedend

De bewuste leraar zal als oude knar vast geen succes meer hebben bij zijn jonge leerlingen. Maar dat hij zijn hele werkzame leven meisjes heeft kunnen versieren, betasten en intimideren maakt me woedend.

En als er ooit iets van naar buiten komt, iets wat niet onder het tapijt kan worden geveegd, zal iedereen vol ongeloof zeggen: ‘Hoe heeft dit kunnen gebeuren? We wisten van niks…’

Ongelijke machtsverhouding

Ik geloof daar dus niet in. Niet alleen op deze school, maar overal waar misbruik plaatsvindt in een ongelijke machtsverhouding, geldt: er zijn altijd mensen die meer wisten, maar die hun mond hielden voor de zogenaamde lieve vrede.”

Productie | Laura Kraeger
Beeld| iStock

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief