Mijn verhaal: ‘Het leek ons ultiem leuk om als één grote familie onder één dak te wonen’

Deel dit artikel:

Pinterest

“We vormen een hecht gezin, mijn broer, ouders en ik. Als kind hadden Heino en ik al nauwelijks ruzie. Dat kwam misschien ook omdat hij vijf jaar ouder is,” vertelt Maaike. “Hij ontfermde zich over mij en ik zocht graag zijn gezelschap op.”

“Heino en ik hebben eenzelfde gevoel voor humor. Dat ontwikkelde zich steeds meer naar elkaar toe naarmate we ouder werden. Vreselijk vond ik het toen hij op kamers ging wonen, anderhalf uur bij ons vandaan, al liet hij gelukkig weinig weekenden voorbijgaan waarin hij ons niet zag.”

Groot gemis

“Ik heb een opleiding gevolgd tot kapper en in die periode van mijn leven heb ik mijn man leren kennen. Ook mijn broer vond zijn grote liefde en kreeg net als ik twee kinderen. Mijn ouders waren gelukkig met deze goede ontwikkelingen, maar konden maar moeilijk wennen aan het lege nest dat wij hadden achtergelaten. Hoewel we allemaal hooguit twintig minuten van elkaar vandaan woonden, misten we elkaar.”

Brainstormen

“Toen mijn ouders, die altijd ruim en luxe hebben gewoond, vertelden dat ze toe waren aan iets kleiners, zijn we met z’n allen gaan brainstormen. Wat waren de mogelijkheden voor hen, wat wilden mijn broer en zijn vrouw nog op woongebied en hadden mijn man en ik nog plannen?”

Grote familie onder één dak

“We kwamen er met zijn allen op uit dat we nog dichter bij elkaar wilden zijn. Dat het ons ultiem leuk zou lijken om als één grote familie onder één dak te wonen. We zijn op zoek gegaan naar geschikte woonruimte, wat tijd en geduld vroeg. Uiteindelijk hebben we een oude boerderij gekocht, die dusdanig moest worden verbouwd dat we hem opnieuw konden indelen: met drie gescheiden woongedeelten.”

Verbouwing

“Het was een berenklus. Om geld te besparen, wilden onze 
mannen veel zelf doen. Bovendien woonden we tijdens de verbouwing al op het erf, tussen de rommel, elk gezin in een eigen stacaravan. We kregen veel vragen, niet altijd heel motiverend, van mensen die onze keuze niet begrepen; want is het niet beklemmend om zo op elkaars lip te zitten? Nee, hoor.”

‘Heerlijk om elkaar dicht in de buurt te hebben’

“We zijn vijf jaar verder en we kunnen nog steeds zeggen dat het heerlijk is om elkaar dicht in de buurt te hebben. De kinderen hebben veel aan elkaar, en wij als volwassenen ook. En dat zal zich later, mochten onze ouders op een bepaald moment hulp nodig hebben, nog beter uittekenen. 
Ik denk dat voor elkaar zorgen in familieverband steeds belangrijker wordt in onze samenleving. Wie weet, kunnen wij daarin laten zien hoe het ook kan.”

Beeld | iStock

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-04. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.