Kerst op jóuw manier: ‘Met kerst sta ik te klussen’

Deel dit artikel:

Pinterest

Kerst vieren doen we allemaal op onze eigen manier. Ellen slaat met de kerstdagen aan het klussen. “Kerst in je eentje kan best eenzaam voelen.”

“Maar dankzij het klussen heb ik toch een voldaan gevoel.”

Kerst vieren

“Mijn moeder hield van kerst, het was voor haar het evenement van het jaar. Weken van tevoren begon ze met het schrijven van meer dan honderd kerstkaarten. Mijn zus en ik hielpen haar daar altijd mee. Toen mijn moeder tien jaar geleden overleed, verdween bij zowel mijn zus als bij mij de behoefte om het groots te vieren. Mijn man ging al die jaren trouw mee naar mijn ouders, maar hij was moslim, dus het was niet zijn type feest.”

Nieuwe kersttraditie

“Om de leegte te vullen, ging ik het jaar na het overlijden van mijn moeder wat nuttigs doen tijdens de feestdagen. Dat eerste jaar heb ik het plafond geschilderd. Dat knapte lekker op. En zo ontstond een nieuwe kersttraditie: kerstklussen. Maar vanwege de chronische ziekte van mijn man, was ík altijd degene die aan het klussen was.”

Lees ook: Nog nooit verteld: ‘Mijn wereld is kleiner dan ik zelf zou willen’

Voldaan gevoel

“Nadat ook hij in 2011 overleed, heb ik een keer een BBC-filmmarathon in mijn eentje gehouden, maar dat voelde wat nutteloos. Dus maakte ik een doorstart: de ene kerst deed ik een muur, de andere keer timmerde ik een vensterbank, knapte de keuken op of schilderde een kastje. Kerst in je eentje kan best eenzaam voelen, maar dankzij het klussen heb ik toch een voldaan gevoel.”

Bonustijd

“Lekker met muziek op de achtergrond, in een joggingpak en zonder spoortje make-up dingen mooier maken is een prettige voorbereiding op het nieuwe jaar. Ik kijk er echt naar uit. Deze kerst ga ik mijn houten vloer opknappen, hij splintert behoorlijk onder mijn bureaustoel. Op mijn knieën eerst de vloer afboenen met de schrobborstel en daarna opnieuw in de olie. Deze dagen voelen echt als bonustijd. Ik verheug me erop om lekker alleen thuis te zijn, samen met mijn schilderkwast en Saffie, mijn vierjarige poes.”

Tekst | Els Meyer
Fotografie | Petra Hoogerbrug

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-51
Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.