Ik zorg voor jou: ‘Samen delen we het verdriet, maar ook de vreugde’

Deel dit artikel:

De een groeit er langzaam in, de ander is het van de een op de andere dag: mantelzorger. Dineke Goudsbloem-Harder (64) zorgt voor haar kleinkind Nox (5) en dementerende tante Hannie (89).

‘Over een paar jaar kan ik hem niet meer tillen.’

‘Dat doe je gewoon’

“Eigenlijk staan we al tien jaar familieleden bij met hulp. Eerst betrof het de zorg om mijn dementerende schoonmoeder. Regelmatig langsgaan, kijken of er geen gekke dingen gebeuren. En later, tijdens haar verblijf in het verzorgingstehuis, haar wasjes draaien en de financiën. Mijn schoonmoeder is inmiddels overleden, maar haar schoonzus begon ook te dementeren. Zij heeft verder helemaal niemand. Geen kinderen, geen man. Dan doe je dat gewoon. Stel je voor dat je zelf zo oud bent en niemand koopt ooit eens een onderbroek voor je of brengt je naar de dokter?”

‘We noemen hem de Nox-fluisteraar’

“Maar onze grootste zorg is ons kleinkind Nox. Nox heeft een niet aangeboren hersenafwijking. In de couveuse kreeg hij een hartstilstand met zuurstoftekort. Nox is zeer spastisch, slechtziend en loopt achter in zijn ontwikkeling. De eerste twee jaar huilde hij non-stop. Onze dochter bracht hem dan zondag op maandag bij ons, zodat zij heel even op adem kon komen. Of ze belde ons midden in de nacht op. Opa kon met zijn zware bromstem Nox rustig krijgen over de telefoon; we noemen hem de Nox-fluisteraar. Zowel mentaal als fysiek kon onze dochter het de eerste vier jaar niet alleen. Nox heeft zo veel doktersafspraken, ergotherapie, stoelaanpassingen… Stel je voor dat onze dochter elke keer vrij zou moeten vragen.”

‘Wat mij motiveert, is dat hij nog steeds leert’

“We leven van dag tot dag met Nox. Het wordt lichamelijk steeds zwaarder. Over een paar jaar kan ik hem niet meer tillen. Wat mij motiveert, is dat hij nog steeds leert, zoals linksaf, rechtsaf, dat is je voetje, dat is je arm. Samen delen we het verdriet, maar ook de vreugde.”

Gun mantelzorgers een week vrij, zonder gedoe

Er zijn in Nederland maar liefst 4,4 miljoen mantelzorgers. Veel van hen voelen zich overbelast. Het is voor mantelzorgers essentieel om de zorg af en toe over te kunnen dragen. Om op adem te komen, zodat ze het zorgen daarna weer langer volhouden. Maar als mantelzorgers op vakantie willen, blijkt vervangede zorg vaak maar beperkt beschikbaar, er moet ontzettend veel geregeld worden. Vaak worden ze van het kastje naar de muur gestuurd.

Dit moet anders, vinden Margriet en de landelijke vereniging MantelzorgNL, daarom zijn we een petitie gestart waarmee we een mantelzorgvrije week mogelijk willen maken voor alle mantelzorgers. Want juist mantelzorgers verdienen die mantelzorgvrije week zonder zorgen en gedoe dubbel en dwars. Ben jij het hier helemaal mee eens? Teken dan onze petitie: margriet.nl/mantelzorgpetitie

Tekst: Eva van Dorst
Fotografie: Marloes Bosch