Ik zorg voor jou: ‘Ik had geen tijd voor gevoelens, anders lagen er 2 mensen in puin’

Deel dit artikel:

De een groeit er langzaam in, de ander is het van de een op de andere dag: mantelzorger. Welke invloed heeft dat op jullie relatie, en op jouw persoonlijke situatie?  Carla (69) zorgt al ruim tien jaar voor haar man Peter (73). 

‘Ik ben veel vrienden kwijtgeraakt, maar gelukkig staat Carla aan mijn zijde’

‘Ik transformeerde in een soort robot’

“Op 5 maart 2007, precies op onze derde trouwdag, verloor ik mijn steun, maatje en minnaar. Peter kreeg een herseninfarct. De hele avond hadden we vol enthousiasme gesproken over de tv-opnames van Dragons Den. Hij had met zijn product ‘de Wondering’ maar liefst 50.000 euro gewonnen! Door het infarct verloor Peter van het ene op het andere moment zijn spraakvermogen en hand- en vingercoördinatie. Het veranderde eigenlijk ook zijn karakter. Ik transformeerde in een soort robot, want ik moest alles in werking zetten om ons leven aan de gang te houden, namens ons twee. Ik had geen tijd voor gevoelens, anders lagen er twee mensen in puin.”

‘Ik kon hem soms wel achter het behang plakken’

“Door zijn afasie werd Peter dwingend, zo van: ik kan dan wel niet praten, maar jij kunt tenminste wel naar mij luisteren. Ik kon hem soms wel achter het behang plakken. Ik heb veel geduld leren opbrengen om hem te kunnen begrijpen. Tot tien te tellen, de vraag anders stellen. Peter vond het op zijn beurt heel moeilijk als ik lang met een vriendin had zitten telefoneren. Waarom ik wel, en hij niet? Ik kon zijn machteloosheid wel begrijpen.

‘Ik heb geleerd meer los te laten’

“Soms heb ik last van zelfmedelijden, maar dat schiet natuurlijk niet op. Ik heb geleerd meer los te laten. Dat brengt me rust. Pas sinds een paar jaar durf ik met een vriendin een dagje weg, zonder me al te veel zorgen te maken om Peter. Hij kan dan wel niet meer praten en schrijven, maar zijn kaartje aan mij met een kruisje erop vind ik ook heel lief.”

‘Als je me vraagt hoe ik me voel, zeg ik: eenzaam’

Peter: “Ik was goudsmid en een maatschappelijk betrokken man, maar nu zit ik alleen nog maar thuis. Televisie kijken, boeken lezen, muziek luisteren of films kijken, daar vul ik mijn dagen mee. In de eerste jaren vond ik het afhankelijk zijn van Carla heel moeilijk te accepteren. Ook het revalideren in het ziekenhuis vond ik vreselijk. Alle apparatuur die me zou kunnen helpen om te praten, ik wil er niks van weten. Wat ik moeilijk kan verkroppen, is het feit dat ‘de Wondering’ niets is geworden. We hadden gewonnen en de patentaanvragen bleven binnenstromen, maar ik kon niemand te woord staan. Als je me vraagt hoe ik me voel, zeg ik: eenzaam. Ik ben heel veel vrienden kwijtgeraakt. Ze weten er niet mee om te gaan. Maar gelukkig staat Carla aan mijn zijde.”

Carla heeft namens Peter geantwoord, en de tekst aan hem voorgelegd. Zij las de tekst voor aan Peter en stelde gesloten vragen: is het goed? Dan knikte hij ja, of schudde nee, en wees naar tekst waar hij het anders wilde. Samen zijn ze tot dit antwoord gekomen.

Gun mantelzorgers een week vrij, zonder gedoe

Er zijn in Nederland maar liefst 4,4 miljoen mantelzorgers. Veel van hen voelen zich overbelast. Het is voor mantelzorgers essentieel om de zorg af en toe over te kunnen dragen. Om op adem te komen, zodat ze het zorgen daarna weer langer volhouden. Maar als mantelzorgers op vakantie willen, blijkt vervangede zorg vaak maar beperkt beschikbaar, er moet ontzettend veel geregeld worden. Vaak worden ze van het kastje naar de muur gestuurd.

Dit moet anders, vinden Margriet en de landelijke vereniging MantelzorgNL, daarom zijn we een petitie gestart waarmee we een mantelzorgvrije week mogelijk willen maken voor alle mantelzorgers. Want juist mantelzorgers verdienen die mantelzorgvrije week zonder zorgen en gedoe dubbel en dwars. Ben jij het hier helemaal mee eens? Teken dan onze petitie: margriet.nl/mantelzorgpetitie

Tekst: Eva van Dorst
Fotografie: Marloes Bosch