De geluksmomenten van Richard Kemper

Deel dit artikel:

Richard Kemper (47) schreef het script van de film Huisvrouwen bestaan niet (21 december in de bioscoop). Samen met Remco Veldhuis speelt hij Geloof ons nou maar in de theaters. Speellijst: veldhuisenkemper.nl.

Duiven
“Nadat ik als kind de tv-serie De lemmings had gezien, met Piet Römer als duivenmelker, wilde ik postduiven hebben. Het mocht van mijn ouders, op het hoogtepunt had ik er wel tachtig. Als ik in mijn stofjas en op klompen tussen die vogels stond, was ik zielsgelukkig. Mijn vader vond mijn hobby soms wat minder, want als er een duif de weg kwijt was geraakt, moest hij me erheen rijden om ’m op te halen.”

Piano
“Ik heb niet veel pianoles gehad, maar genoeg om achter de piano liedjes te kunnen schrijven. Meestal begint het met een goede zin en zit ik uren op mijn eigen simpele manier melodietjes uit te proberen tot het een lied wordt. Als tekst en muziek bij elkaar komen, krijg ik een bijna verliefd gevoel.”

Roken
“Lang rookte ik twee pakjes per dag, op gekke dagen wel meer. Ik heb van alles geprobeerd om ervanaf te komen: lasertherapie, accupunctuur, ik ken het boek van Allen Carr uit m’n hoofd, heb in mijn onderbroek zitten mediteren in de tuin… Tweeënhalf jaar geleden is het gelukt. Ik had te vaak van mijn zoon gehoord: ‘Papa, je stinkt.’ Ik ben van mijn sluimerende schuldgevoel naar hem af: hij ziet me niet meer paffen. Het is echt een verademing!”

Krullen
“Over mijn zoon Ischa (12) schreef ik het nummer Blonde krullen: ‘Blonde krullen op de fiets, samen onderweg naar niets’. Die regel vat voor mij het geluk met hem wel samen: bezig zijn met alledaagse dingen, dat doen we het liefst. Het is een heel ruimhartige jongen, die andere mensen goed aanvoelt en ook nog een kinderlijke schaamteloosheid heeft. Verfrissend vind ik dat.”

Hapjes
“Ossenworst, oude kaas, bittergarnituur, Amsterdamse uien en een bokbiertje: daar doe je me meer plezier mee dan een zoveelgangendiner in een sterrenrestaurant. Ik zit graag bij Het Wapen van Kennemerland, aan de rand van Haarlem, uitkijkend over een wei met koeien.”

Atelier
“In de garage van ons nieuwe huis heb ik op advies van Paul van Vliet een atelier voor mezelf ingericht. Hij zei: ‘Je moet zorgen voor een eigen plek om te werken.’ Ik vind het inderdaad heerlijk om me te kunnen terugtrekken. Alles gaat beter: thuis hoeft niemand meer op z’n tenen te lopen omdat ik aan het schrijven ben en ik kan me beter concentreren.”

Tekst | Bas Maliepaard
Beeld | Mart Boudestein

Dit is afkomstig uit Margriet 2017-53, deze editie is te bestellen via Magazine.nl.

Lees ook andere geluksmomenten

Ook leuk om te kijken

Last van schimmelnagels? Dokter Rutger vertelt over de oplossingen.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.