Helma en Tom zijn smoorverliefd en beiden blind: ‘Aanraken is ons oogcontact’

Deel dit artikel:

Pinterest

Hoe is het om verliefd te worden op iemand die je nog nooit gezien hebt? In ‘De Liefde‘ vertellen drie blinde stellen erover. Helma (66) en Tom (68) bijvoorbeeld, zij zijn allebei nagenoeg blind sinds hun geboorte.

“Op een geleidehondenweekend, in een hotel met dertig honden en veertig blinden, belandde ik aan de ontbijttafel naast een vrouw die ik niet kende”, begint Tom.

‘Totaal van slag’

“We raakten aan de praat. Al na een paar minuten besefte ik dat ik niet meer bij haar weg wilde. Maar zij stapte op en we hebben elkaar dat weekend niet meer gezien.” Vijf jaar later op een wandelweekend liep Tom deze Helma weer tegen het lijf. “Ik raakte totaal van slag en kon dat hele weekend niet slapen van de spanning. Wat gebeurde er met mij? Al helemaal omdat ik daar samen met mijn eveneens blinde partner was. Er was niet iets aanwijsbaars waar ik als een blok voor viel, maar door haar uitstraling wilde ik alleen maar in haar nabijheid zijn.”

Al getrouwd

Helma moest aan het einde van het weekend alleen met de trein terug naar Sneek en Tom en zijn partner  liepen met haar naar het station. Tom: “Ik voelde dat Helma gespannen was voor de treinreis, dus ik liep naar haar toe en aaide haar over haar hoofd. Het afscheid gaf mij een gevoel van verlies.” Dat Tom haar al had opgemerkt bij dat eerste ontbijt, is volledig aan Helma voorbijgegaan. “Maar toen hij op het station over mijn bol aaide en zachtjes zei: ‘Het komt wel goed meisje’, zakte ik bijna door mijn benen”, zegt ze. “Ik vond hem bijzonder. Maar ja, ik ging naar Sneek en hij was al getrouwd.”

‘Ik ‘kende’ hem gewoon’

Een paar jaar later kreeg ze iPhonetraining van… jawel: Tom. “Ik haalde hem af van het station, en eigenlijk meteen liepen we totaal vanzelfsprekend hand in hand. Ik ‘kende’ hem gewoon, alles was open, er stond niets tussen ons in, we konden over alles praten en waren nergens bang voor. Tom probeerde nog les te geven, maar bekende dat het gewoon niet lukte: hij was alleen maar bezig met mij en met wat er gebeurde tussen ons.”

‘Er was geen houden aan’

Eerst zaten ze hand in hand, daarna sloeg Tom zijn armen om Helma heen. Er was geen houden aan. Helma: “Tegen een vriendin zei ik later: ‘Als hij niet getrouwd was, woonden we morgen samen.’ Maar hoe moest dat nou? Die arme vrouw aan de andere kant, ik kende uit eigen ervaring haar pijn, ik heb daar heel erg mee geworsteld.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

‘Aanraken is ons oogcontact’

Het ging maanden zo door. Tom: “Elke keer dat we afscheid moesten nemen, ging er iets stuk. Op een ochtend werd ik huilend wakker naast mijn partner en vertelde ik haar dat ik voor Helma zou kiezen.” Ze zijn nu al jaren samen en het klopt helemaal, zegt Tom. “Aanraken is ons oogcontact. Of zoals Helma zegt: ‘Ik heb buikogen.’ We voelen elkaar haarfijn aan, er zijn goede vibraties tussen ons. Onze liefde voelt nog steeds als thuiskomen.”

‘Een stem liegt niet’

Volgens Helma flirt Tom met taal. “‘Kom maar lekker dicht bij me, dan kan ik je vasthouden’ of ‘Wat ben je toch mooi.’ Daarmee kan hij wat een ziende met blikken doet. En een stem liegt niet.” Heel lang heeft Helma zich met alle macht staande gehouden in de ziende wereld, met ziende partners, maar liep daarbij achteraf gezien behoorlijk op haar tenen. “Voor mijn gevoel kan ik nu eindelijk uitrusten. Onze relatie is gelijkwaardig. Ik kan ontspannen, want hij houdt toch wel van me, ook al heb ik de verkeerde kleur sokken aan.”

De interviews met de andere twee stellen zijn te lezen in het eerste nummer van het nieuwe tijdschrift De Liefde.

Bron| De Liefde
Beeld| Malou van Breevoort