‘Als tiener al had ik het diepe bewustzijn dat het niet voor mij was weggelegd om kinderen te krijgen’

Vrouw vakantie

Deel dit artikel:

Margot (60): “Taboedoorbrekend vind ik het, de openheid waarmee Marian Mudder in Margriet 24 vertelt waarom zij nooit moeder durfde te worden. Heel herkenbaar ook voor mij. En ik heb zo lang gedacht dat ik de enige was…”

“Als tiener al had ik het diepe bewustzijn dat het niet voor mij was weggelegd om kinderen te krijgen. Ik was een beetje ‘sociaal onhandig’. Beter in overdenken dan aanvoelen. Moederen en alles wat daarbij komt kijken had ik moeten aanleren, omdat het niet van nature in mij zit. Ik voorzag al hoe mijn eigen bestaan twintig jaar, of langer misschien zelfs, zou worden beheersd door een totale paniek, omdat er als moeder van alles op mijn pad zou komen waarvan ik geen idee had hoe ermee om te gaan. Ik zou hierdoor mijn kinderen niet kunnen opvoeden tot volwassenen die stevig in het leven staan. Dit moest ik hen, mijzelf én een partner niet aandoen! En zo blééf ik erover denken, ook als twintiger en als dertiger. Ik realiseer mij nu dat mede dit mijn partnerkeuze heeft bepaald: van ruim twintig jaar oudere mannen had ik geen kinderwens meer te vrezen. En toch heb ik wel een bijzondere ‘moederervaring’ gehad, die ik graag wil delen. In 2007 nam ik deel aan een spirituele groepsreis door Egypte, op zoek naar meer contact met mijn gevoelsleven. De laatste avond brachten we door in een restaurant, waar op de dansvloer een soefi-danser verscheen, gehuld in wijde rokken en kleden. De hele groep stond tijdens zijn optreden in een kring om hem heen mee te klappen en te zingen. En toen vouwde hij, als onderdeel van de voorstelling, van twee kleden de vorm van een ingebakerde baby, die hij op de arm nam, koesterde en heen-en-weer wiegde. Opeens stond ik in de kring met uitgestoken handen, waarop hij de ‘baby’ in mijn armen legde. De rest van de avond heb ik met de lappen baby op schoot gezeten en het ‘kind’ gekoesterd, totdat de soefi-danser echt weer weg moest. Er was iets opengebroken. Alsof mijn hoofd en hart eindelijk in balans waren. Ik zal nooit iemand worden die zonder bedenkingen ergens in springt. Mijn eerste gedachte bij nieuwe dingen is nog altijd: help, dit kan ik niet! Maar ik ben inmiddels wel in staat dat stemmetje in mijn hoofd uit te zetten en te luisteren naar mijn gevoel dat dan soms zegt dat ik het wél kan – en dan doe ik het ook. Het is goed zoals het is gegaan. Ik ben geen moeder geworden, maar ik hoop wel dat ik ooit een wijze oude vrouw zal zijn, die anderen – wie weet, ook kinderen – met mijn levenservaring en goede gesprekken stof tot nadenken kan geven.”

Laat hieronder een reactie achter of praat mee via onze Facebookpagina.

Productie | Laura Kraeger
Foto | iStock

Dit verhaal stond in de rubriek Praat mee in Margriet 2017-28. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Ook interessant om te lezen

O jee, tijdens zijn huwelijksaanzoek laat Andrew Schuhmann de ring voor zijn aanstaande vrouw vallen in het water… Bekijk de video hieronder.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief