Mijn verhaal: ‘Zeven maanden na zijn dood durfde ik zonder hem een reis te maken’

vrouw-vakantie-water.jpg

Ina (64): “Ik wil graag mijn verhaal vertellen om vrouwen, die net als ik hun partner verloren, een hart onder de riem te 
steken. Om ze te inspireren en zich niet te laten beperken door het gegeven dat je alleenstaand bent.”

“Mijn man overleed bijna elf jaar geleden. Onze relatie kenmerkte zich door humor in de eerste plaats en daarna avontuur – hij was mijn baas en 24 jaar ouder dan ik, onze liefde getuigde al van lef. Mijn man heeft mij leren denken in mogelijkheden. ‘Als je iets wilt, waarom zou jíj dat dan niet kunnen?’ zei hij. Verhuizen, bijvoorbeeld. We deden dat meerdere keren, van de ene naar de andere kant 
van het land, en steeds weer aardden we prima en hadden we binnen no-time een sociaal leven opgebouwd – geen reden 
dus voor beren op de weg. Ook reizen, iets wat ons fantastisch leek, moesten we gewoon doen, vond hij. Met dat laatste zijn 
we voorzichtig begonnen: een kampeervakantie in Frankrijk. Daarna zijn we, zoals mijn man het noemde, gaan 
‘eilandhuppelen’ 
in Griekenland, wat begin jaren tachtig nog niet zo gangbaar was. Daarop 
volgden prachtige 
rondreizen door Indonesië en Jemen, waardoor we de smaak te pakken kregen en nog veel mooie plekken in de wereld ontdekten. Soms was ik weleens terughoudend, bijvoorbeeld in landen waar 
gevaar was geweest; maar mijn man liet mij zien, door steeds weer het gesprek aan te gaan, dat ieder mens zijn verhaal heeft en dat je dus niet kunt afgaan op alleen de buitenkant. Toen hij heel ziek werd, besloten mijn man en ik ‘in stijl’ afscheid te nemen met een vakantie op Madeira. En we bespraken hoe mijn leven door zou gaan. ‘Met vakanties door groepsreizen,’ stelde hij voor. Juist dat advies heeft me na zijn overlijden enorm geholpen de draad weer op te pakken. Met het rugzakje vol zelfvertrouwen dat hij me heeft gegeven, durfde ik na zeven maanden zonder hem mijn eerste reis te maken. ‘Ik leef weer,’ zei ik achteraf. Waarna nog vele reizen volgden, met vrienden, in groepen en ook alleen.

Lieve vrouwen, ook jullie wil ik zeggen: volg je hart en blijf 
niet hangen in verdriet en gemis. Ga op vakantie als je dat wilt – het is echt geen huwelijksmarkt, zo’n groepsreis – en doe mee, laat je zien. Omdat ik zelf structuur nodig had, ben ik bovendien vrijwilligerswerk gaan doen, waaruit een vaste 
aanstelling is gerold. Zo zie je maar: het leven kan onverwachte wendingen nemen. De wereld ligt nog steeds aan je voeten, als je je niet laat leiden door beperkende gedachten en meningen, van jezelf en anderen.”

Laat hieronder een reactie achter of praat mee via onze Facebookpagina.

Dit verhaal stond in de rubriek Praat mee in Margriet 2017-30. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Lees ook

Bobbeltje aan de zijkant van je grote teen? Dit kun je ertegen doen
Wauw! Kate Middleton gaat voor een korter kapsel

Bekijk ook

Artikelen van Margriet.nl ontvangen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief via margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant