‘Aan elk leven komt een einde. Ik besef nu dat dat niet triest hoeft te zijn’

lonely-60-years-old-senior-in-is-apartment.jpg

Sylvia: “Moet er eerst een dierbare overlijden om je te doen realiseren dat het leven kwetsbaar, dierbaar, liefdevol, wonderlijk en toch soms ook een lijdensweg is? Ik denk het wel. Het zou namelijk te veel van je vragen om hier elke dag bij stil te staan. Bovendien houdt het die enkele momenten waarop dit wél gepermitteerd is bijzonder. Je telt dan je zegeningen, volgens het gezegde, en die kunnen groot of klein zijn, zolang je ze maar waarneemt.

Grote wensen

Verlangens en geluksmomenten verschillen per persoon én, weet ik inmiddels uit ervaring, ze worden met de jaren aangepast. Zodra je ouder wordt en minder mogelijkheden hebt, verleg je al snel je grenzen. Gelukkig maar: ik moet er niet aan denken dat ik op mijn tachtigste nog grote wensen heb. Maar ook al eerder, ergens boven de zestig, zegt je realistisch denkvermogen dat het vanaf nu alleen maar minder gaat worden. Dat je misschien blij moet kunnen zijn met de kleinere dingen en dat je geluk kunt ervaren door menselijk contact, de natuur, de seizoenswisselingen, tradities. Van een afstandje zie je hoe ook jongeren daarin weer groeien.

Bewuster voelen

Misschien lijkt het nu of dit het gemijmer is van een oude vrouw, maar nee, niet echt. Ik ben 64 jaar en wat ik daar mooi aan vind, is dat ik door mijn ervaringen bewuster mijn gevoelens beleef en nuchterder zie wat er om me heen gebeurt dan, pakweg, dertig jaar geleden. Toen zou het overlijden van mijn moeder, negen maanden geleden, een drama zijn geweest. Had ik dat verlies werkelijk niet overleefd! Terwijl ik nu besef dat aan elk leven een einde komt, al houd je nog zo veel van de ander. En dat dit niet triest hoeft te zijn, omdat ik me nu realiseer hoe dankbaar ik ben voor de onvoorwaardelijke liefde die ik altijd heb ontvangen van mijn ouders. Voor de mooie herinneringen. En voor het leven dat zij aan mij hebben doorgegeven. Ik snap nu ook dat je als mens kunt voelen dat je echt klaar bent met het leven en rust wilt.

Belangrijke levenslessen

Toen drie maanden geleden mijn zwager plotseling om het leven kwam door een wielrenongeluk, heeft dit mijn visie op leven en dood even behoorlijk doen wankelen. Hij was nog níet klaar met het leven. Hij was sterk, gepassioneerd, maar – en zo zag ik het uiteindelijk – ook net zo kwetsbaar als ieder ander mens. Dat mijn oudere moeder en mijn nog te jonge zwager er nu niet meer zijn heeft me op twee verschillende manieren doen voelen dat elk jaar er een is waar je weer iets moois van mag maken. Hoe dubbel en verdrietig het ook is wanneer onze geliefden overlijden, we leren er belangrijke levenslessen door…”

Beeld: iStock

Ook interessant