Gezondheid

Waarom ruik je andermans zweet wel, en dat van jezelf niet?

woman-pinches-nose-looks-with-disgust-something-stinks.jpg

Je loopt ’s ochtends vroeg de bakkerszaak binnen en de geur van versgebakken brood komt je tegemoet. Heerlijk! Maar als het druk is en je een tijdje tussen de warme broodjes hebt gestaan, ruik je ze al bijna niet meer. Net zoals je vaak je eigen parfum niet meer ruikt, terwijl iemand anders zegt: “Wat heb je vandaag een lekker luchtje op.” Met zo’n geurtje is dat alleen maar leuk. Vervelender is dat je vaak ook je eigen zweetgeur niet (meer) opmerkt. En die kan voor anderen wel onaangenaam aanwezig zijn. Hoe valt dat wennen aan luchtjes te verklaren? 

Ruiken doen we met onze neus, dat snappen we allemaal. In onze neus zit een ontelbaar aantal neuronen en receptoren. Aan receptoren kunnen geuren blijven ‘plakken’, en neuronen kunnen deze ‘plakkende’ geuren herkennen – of juist niet. Wat de neuronen aan geur registreren, sturen ze door naar onze hersenen. Hoeveel we op deze manier precies kunnen ruiken, is niet duidelijk. Er wordt wel gezegd dat mensen één biljoen geuren kunnen onderscheiden. Dat klinkt indrukwekkend. Maar of het klopt, is maar de vraag. Scientias meldt dat dit cijfer slechts uit één bepaald onderzoek is gebleken. En als dat onderzoek iets anders werd uitgevoerd, zou de uitkomst heel anders zijn. Uit eerdere studies blijkt dat we maar een fractie daarvan, namelijk ongeveer 5.000 geuren, kunnen onderscheiden.

‘Blind’ voor geuren
Goed, we kunnen dus best veel verschillende luchtjes onderscheiden, maar waarom ruiken we dan toch veel dingen niet? De helft van de neuronen in onze neus ‘herkent’ een nieuwe geur vrij snel en onthoudt die ook. Als je dezelfde geur binnen een korte tijd weer ruikt, zullen deze neuronen niet reageren. De andere helft van de neuronen werkt langzamer. Voor je beleving betekent dit dat je een geur in eerste instantie ruikt, maar dan al snel niet meer opmerkt. Precies zoals in het voorbeeld van de broodjes bij de bakker. Voor een onaangename lucht geldt hetzelfde: loop je eerst rond met je hand over je neus omdat je het vies vindt ruiken, al snel heb je er geen erg meer in. Dan is die truc van je neus toch wel weer handig.

Je oude, vertrouwde geur
Voor je eigen (lichaams)geur geldt hetzelfde principe. Lekker of vies, je eigen neus is gewend aan hoe je ruikt. De neuronen pikken deze geuren niet meer op. Misschien maar beter, want de hele dag door elke geur van jezelf en je vertrouwde omgeving oppikken, is knap vermoeiend. Aan die van iemand anders ben je minder of helemaal niet gewend, dus zal je die geur beter oppikken.

Bron: scientias.nlwetenschap.infonu.nl

Dit wil je misschien ook lezen.

Even neuzen bij Janny van der Heijden:

 

Ook interessant