Gezondheid

Zo herken je het verschil tussen de 4 soorten brandwonden

brandwonden.jpg

Jaarlijks komen er zo’n 12.000 patiënten met brandwonden op de spoedeisende hulp terecht. In de meeste gevallen worden brandwonden veroorzaakt door hete vloeistofverbrandingen en vuur-verbrandingen. Maar ook straling (zoals UV), chemische stoffen, elektriciteit of hete voorwerpen kunnen fikse brandwonden veroorzaken.

Voor alle brandwonden geldt dat het belangrijkste is om de wond altijd eerst zo snel mogelijk te koelen met lauw stromend water. Hoe eerder je daar mee begint, hoe kleiner de brandwond en hoe groter de kans dat je schade kunt beperken. Na het koelen kun je de brandwond beoordelen om te kijken of medische zorg noodzakelijk is.

Verschillende soorten brandwonden

Hoe erg een brandwond is, is afhankelijk van de grootte, diepte en de plaats van de verbranding. Afhankelijk van de diepte van de verbranding, kun je een brandwond beoordelen volgens verschillende gradaties. De verschillen tussen een eerste-, tweede- en derdegraads brandwond zitten hem in tot welke huidlaag de huid is doorgebrand. Een brandwond kan doordringen tot drie lagen huid: de opperhuid, de lederhuid en het onderhuids bindweefsel.

1. Eerstegraads brandwond

Bij een eerstegraads brandwond is alleen de opperhuid, de bovenste huidlaag, verbrand. De plek waar de wond zit voelt warm en pijnlijk aan, maar de huid is nog wel heel. Vaak is dit het geval wanneer je even een hete pan hebt aangeraakt. Ook bij verbranding door de zon is vaak sprake van een eerstegraads brandwond. Doordat de opperhuid zich continu vernieuwt, zul je ook geen blijvende schade aan deze verwonding overhouden. Het is vaak ook niet nodig om met een eerstegraads verbranding naar de huisarts te gaan.

2. Tweedegraads brandwond

Een tweedegraads brandwond kan voorkomen in twee soorten: een oppervlakkige en een diepe tweedegraads brandwond. Bij een oppervlakkige tweedegraads brandwond is net als bij een eerste brandwond alleen de opperhuid beschadigd. Het grote verschil is dat er bij een tweedegraads oppervlakkige brandwond ook blaren op de wond kunnen ontstaan. Ook kan de wond nat aanvoelen. Bij een diepe tweedegraads brandwond is ook de lederhuid aangetast. De symptomen lijken op een oppervlakkige wond, maar de kleur van de brandwond verschilt. Bij een diepe tweedegraads brandwond is de huid wit of rood. Bij een oppervlakkige is dit meestal roze. Na een tweedegraads brandwond kunnen na verloop van tijd littekens op de huid zichtbaar blijven. Valt de brandwond in deze gradatie, dan is het altijd verstandig om even contact op te nemen met een arts.

Lees ook
Zo verleen je eerste hulp als je getuige bent van een vuurwerkongeluk

3. Derdegraads brandwond

Bij een derdegraads brandwond is de lederhuid zo diep beschadigd, dat ook de zenuwen beschadigd zijn. Het slachtoffer zal daardoor in eerste instantie ook weinig pijn voelen op de plek waar de brandwond zit. De huid rondom de verbrande plek is dan wit, beige of donkerbruin van kleur en voelt droog, leerachtig en stug aan. Omdat een derdegraads brandwond niet uit zichzelf geneest, moet deze brandwond worden behandeld door een chirurg. Raadpleeg bij een derdegraads brandwond daarom altijd een arts.

4. Vierdegraads brandwond

Hoewel eerste-, tweede- en derdegraadsverbrandingen vaker voorkomen, kan het ook nog zijn dat er sprake is van een vierdegraads brandwond. In dat geval is ook het onderhuidse bindweefsel (wat nog onder de lederhuid zit) beschadigd. Dit weefsel vormt een tussen laag tussen de huid en de spieren. In heel ernstige gevallen raakt ook dit deel verbrand en wordt er ook wel gesproken over verkoling. Vaak zijn dan ook het bot en het spierweefsel beschadigd geraakt. We hoeven je vast niet te vertellen dat je met een vierdraads brandwond absoluut naar de eerste hulp moet.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.  

Bron | DokterDokter, Brandwonden Stichting
Beeld | iStock

Ook interessant