Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Gezondheid

Radna: ‘De beslissing om mijn borsten weg te laten halen schoof ik voor me uit’

sila-radna-borstkanker-interview-margriet.jpg

Radna Neuman (49) is verpleegkundige, getrouwd met André en moeder van Thijs en Suzie. Radna is, net als haar tweelingzus Sila, draagster van het BCRA-gen. In 2015 werd bij haar borstkanker geconstateerd.

“Mijn moeder, tante en nichtje hebben allemaal borstkanker gehad en het gelukkig overleefd. Mijn tweelingzus Sila en ik wisten dat wij ook het gen hadden en werden elk jaar gecontroleerd.”

‘Er was steeds wel een reden om het niet te laten doen’

“De arts zei dat ik preventief wat kon laten doen, maar het duurt even voordat je zo’n beslissing neemt. Bovendien wilde ik nog kinderen. Uiteindelijk heb ik wel op mijn veertigste mijn eierstokken laten verwijderen. Elk jaar werden mijn borsten gecontroleerd, de beslissing om ze weg te laten halen schoof ik voor me uit. Er was steeds wel een reden om het niet te laten doen.”

Borstkanker

“In mei 2015 bleek ik borstkanker te hebben. Vanwege mijn voorgeschiedenis had ik me al over de verschillende behandelingen en mogelijkheden laten informeren en ik wilde mijn borsten direct na de amputatie laten reconstrueren met lichaamseigen materiaal. Dat doen ze met je eigen buikvet. Ik zag bij mijn moeder en tante hoe het eruitziet als er protheses in zitten en dat wilde ik niet. Dus toen ik de diagnose kreeg, ben ik eerst gaan praten met de plastisch chirurg.

Na vaatonderzoek, om te kijken of de vaten in mijn buik goed genoeg waren om samen met het vetweefsel te worden getransplanteerd, bleek dat de ingreep mogelijk was. Ook gezien de voortgang van de kanker. Toch moest ik nog wachten tot begin juli.”

‘Na de operatie heb ik zeven dagen geslapen’

Het is een heel ingrijpende operatie, die de chirurg maar één keer per week uitvoert. Bij mij duurde de hele ingreep veertien uur. Toch vond ik het wachten tot het zo ver was het zwaarst. Je weet dat er iets in je lichaam zit wat eruit moet, maar je moet wachten op de operatie. Na de operatie heb ik zeven dagen geslapen; die wachtperiode had me zo veel energie gekost.”

Lees ook 
Sila: ‘Toen mijn zus borstkanker had, koos ik voor preventieve amputatie’

Chemoterapie

“Eind juli startte de chemotherapie, ik kreeg zestien kuren. Hoe verder in dat traject, hoe langer het duurde voor ik na een kuur weer was opgekrabbeld. Ik werd kaal, iets wat mijn kinderen confronterend vonden. Opeens had ik geen wimpers meer, heel gek. Daarna kwam bestraling en vervolgens hormoontherapie. Ik vroeg nog of ik daar onderuit kon, maar dat vond de arts niet verstandig. ‘Geef me dan maar wat ik nodig heb,’ zei ik tegen de arts. ‘Wat u adviseert, ga ik doen.’”

‘Blij dat mijn zus zich preventief liet opereren’

“Toen ik net was geopereerd, wilden ze me in een kamer leggen naast een oude man. Ik zei: ‘Met mijn nieuwe borsten ga ik niet naast een man liggen.’ Inmiddels ziet het er allemaal heel netjes uit. Nog even en dan ben ik ook van de hormoonpillen af. Ik ben heel blij dat mijn zus zich preventief heeft laten opereren en niet al die behandelingen heeft hoeven ondergaan.”

Tekst | Marjolein van Rest
Fotografie | Ester Gebuis

Dit artikel is eerder verschenen in Margriet 42– 2019.
Dit nummer thuis laten bezorgen? Ga dan naar Magazine.nl

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

 

Ook interessant