Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Gezondheid

Hoe ga jij om met reuma? Vertel het ons!

reumafonds.jpg

– In samenwerking met het Reumafonds – 

Bijna 2 miljoen Nederlanders hebben een vorm van reuma, een chronische gewrichtsaandoening die dagelijks voor pijn en vermoeidheid zorgt. Het is vaak een onzichtbare ziekte, die helaas nog niet te genezen is. Ondanks de beperkingen die reuma met zich meebrengt, zijn er veel mensen met reuma die hun dromen en ambities proberen waar te maken. 

Met de campagne ‘Boekje open over reuma‘ wil het Reumafonds mensen met reuma stimuleren om hun verhaal over een leven met reuma te delen. Omdat het delen van je verhaal vaak oplucht. Omdat het kan zorgen voor meer begrip en omdat je andere mensen met reuma steunt en stimuleert. En dat is belangrijk, je ziet vaak niet aan mensen dat ze ziek zijn.

Wat is jouw verhaal?

Als jonge moeder, nu zo’n twintig jaar geleden, kreeg Marja van Grevenhof (58) voor het eerst klachten. Na een autorit deden haar knieën zo’n pijn dat ze haar benen voorzichtig uit de auto moest tillen. ‘Achteraf waren dit de eerste tekenen van artrose, inmiddels ben ik gewend aan altijd aanwezige branderige pijn.’

‘Ze noemen het ook wel theaterknieën. Het doet pijn wanneer mijn knieën een langere tijd in dezelfde hoek van 90 graden staan, zoals in het theater. En uit een lage stoel komen is niet prettig. Mijn armen moeten dan het werk doen. Op feestjes zoek ik altijd de hoek van de tafel of een kruk om op te zitten, zodat ik niet de hele avond hoef te staan. In bed ben ik me ervan bewust hoe ik mijn knieën neerleg of draai.

Het kraakbeen achter mijn knieschijven is aangetast, dat zal niet meer over gaan. Het is een geleidelijk proces, waardoor ik steeds oplossingen heb kunnen zoeken voor de beperkingen die ik tegenkwam. Toen we een nieuw bed nodig hadden, kochten we een dik hoog bed, zodat ik er gemakkelijk uit kon stappen. En een laag model auto met een luie zit is niets voor mij, weet ik nu.

‘Sommige collega’s hebben niet eens door dat ik artrose heb’

Op mijn werk heb ik in de loop der jaren kleine aanpassingen bedacht. Ik pak eerder een kruk en zorg voor afwisseling in mijn werkhouding zoals niet te lang achter elkaar zitten en staan. Gelukkig kan ik dat realiseren in mijn baan als polikliniekverpleegkundige. Op die manier hebben sommige collega’s niet eens door dat ik artrose heb.

Marja gebruikt geen medicatie; ze past haar leven aan op haar klachten. Zo neemt ze op het werk nooit de trap naar boven, maar altijd de lift. En rent ze niet achter de kleinkinderen aan, maar verzint wat rustiger spelletjes. Ook probeert ze haar benen te ontzien en doet ze veel met haar armen. ‘Ik ren dan wel niet achter mijn kleinkinderen aan, maar ik zit wel gewoon met hen op de grond te spelen. Dat ik daarna moeilijk overeind kom neem ik op de koop toe, want ik geniet er enorm van. Ik houd erg van actieve reizen en voel haast om de trips te maken die ik nu nog aan kan. Ik wil dit niet uitstellen tot mijn pensioen, maar wil nu genieten van elke dag. En blijven bewegen!’

Doe ook een boekje open. Deel jouw verhaal.

Ook interessant