Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Gezondheid

Trage schildklier? Dan herken je de 8 fases uit deze emotionele achtbaan na diagnose vást

de-emotionele-achtbaan-na-diagnose-trage-schildklier-8-fases.jpg

Eindelijk is er een diagnose voor de vage klachten waar je al zó lang mee rondloopt: een trage schildklier. De meeste mensen zijn blij dat er een verklaring blijkt te zijn. “Ik voelde me blij en opgelucht. Het zat dus niet allemaal tussen mijn oren, want het heeft een naam en er is een medicijn voor”, dacht schildklierexpert Vera Kamphorst. Maar zo gemakkelijk bleek het niet te zijn: na die diagnose trage schildklier, kwam ze in een soort emotionele achtbaan terecht.

En zij is niet de enige die dit ervaarde, merkte ze in de jaren daarna. In dit blog vertelt zij over de emotionele achtbaan die vaak komt kijken bij de diagnose trage schildklier. Overigens is hier zeker een parallel te trekken naar andere chronische aandoeningen.

Emotionele achtbaan na diagnose trage schildklier

Wanneer je geconfronteerd wordt met vage klachten en er daarna een verklaring voor blijkt te zijn, krijg je te maken met verschillende emoties die in allerlei fases aan je voorbijkomen. Je komt in een soort emotionele achtbaan terecht, na die diagnose trage schildklier. Ik leg ‘m hieronder in acht fases uit.

1. Wanhoop & twijfel

Deze fase van begint vaak al ver voordat je überhaupt de diagnose trage schildklier hebt gekregen. Je voelt dat er iets niet goed is. Je voelt je vermoeid, je hebt vage klachten, je weet dat je niet overspannen bent, maar toch zegt iedereen dat je het gewoon wat rustiger aan moet doen. En je weet dat er iets niet klopt, maar de artsen zeggen dat je bloedwaarden prima zijn en dat het tussen je oren zit. Je voelt je wanhopig, want je weet niet of dit ooit nog overgaat. Je gaat aan jezelf twijfelen. Zou het echt allemaal tussen je oren zitten?

2. Opluchting & shock

Je hebt een diagnose gekregen: trage schildklier. Je bent opgelucht, want er blijkt een verklaring te zijn voor je vage klachten. Alleen krijg je direct daarna te horen dat je voor de rest van je leven medicatie moet slikken en dat je waarschijnlijk moet leren leven met de restklachten. Shock: en nu? Ga je je dan nooit meer beter voelen?

3. Angst & ontkenning

Als je bent bekomen van de eerste schrik is het zaak om jouw nieuwe leven in te richten. Een leven met dagelijkse medicatie en een vooruitzicht op waarschijnlijk een leven lang met restklachten. Online zoek je naar informatie en lees je over aanpassingen van voeding en leefstijl, waardoor je klachten kunnen verminderen. Maar hoe pak je dat aan als je al zo weinig energie hebt?

Al die informatie kan ervoor zorgen dat de angst je aanvliegt. Het is een natuurlijke reactie van de hersenen om vervolgens je verstand op nul te zetten en verder te gaan met je leven alsof er niets aan de hand is. Ontkennen en doorgaan, willen je hersenen als volgende fase in deze rollercoaster. De kinderen moeten naar school en die deadline op je werk wacht ook niet. In deze staat van angst & ontkenning kun je jouw ziekte niet accepteren of inzien dat bepaalde aanpassingen in je gedrag en andere leefstijlkeuzes nodig zijn.

4. Boosheid, schuldgevoel & machteloosheid

Als jou iets ergs overkomt, ben je geneigd om een reden of een schuldige aan te wijzen. In dit geval is die er niet en word je uit onmacht boos op je arts of op je naasten, omdat ze niet begrijpen wat er aan de hand is. Of nog erger, je wordt boos op je eigen lichaam. “Stom lijf. Rot schildklier.”

Dat stomme lijf weerhoudt jou ervan om te leven, zoals je vroeger leefde. En die rot schildklier zorgt ervoor dat je doodmoe bent. Jouw lijf stelt jou teleur en laat je in de steek. En niet alleen stelt dat lijf jou teleur, maar jij stelt ook je kinderen, je partner, je werkgever, je vrienden en je familie teleur. Hierover voel je je schuldig. Deze mix van boosheid en schuldgevoel zorgt ervoor dat je je machteloos voelt.

5. Verdriet

Het gevoel van machteloosheid gaat geruisloos over in verdriet, vergelijkbaar met rouw. En ook dit verdriet verdient een plekje in deze emotionele achtbaan, na de diagnose trage schildklier. Je rouwt om de persoon die je ooit was en om de persoon die je nooit gaat zijn. Om het leven dat je ooit had en om het leven dat je voor mogelijk hield. Dat plaatje is niet meer en komt niet meer. Je moet afscheid nemen van dat leven en de bijbehorende toekomstdromen. Omdat dit een kant van de ziekte is die weinig mensen kennen of echt begrijpen, ligt het risico van een depressie hier op de loer.

6. Actie! Beat the disease

Op het moment dat je voor je gevoel op de bodem van de put zit, veer je op in actie. Je denkt: ‘dít is niet hoe mijn leven eruit gaat zien! Ik laat die ziekte weleens even een poepie ruiken!’ En je springt in actie.

Glutenvrij eten? Doe ik!
Elke dag naar de sportschool? Prima!
Supplementen slikken? Geef mij ze allemaal maar!
Een nieuw hip dieet proberen. Ja, maandag begin ik!

7. Slachtofferrol

Natuurlijk voel jij je even beter als je in de actiemodus gaat. De positieve vibe van verantwoordelijkheid nemen voor je gezondheid geeft een goed gevoel en dat heeft ook effect op je lichaam. Maar zodra je je toch weer slechter voelt (wat altijd gebeurt, want je bent niet genezen) gooi je al je goede voornemens en nieuwe gedrag overboord:

“Zie je wel, dat stomme lijf doet het niet.”
“Ik zal toch nooit afvallen, dus waarom zou ik mijn voeding aanpassen?!”
“Waarom overkomt mij dit? Het is niet eerlijk!”

Waarna je geruisloos terugzakt en weer bij punt vier beland: boosheid, schuldgevoel & machteloosheid. De cirkel, of achtbaan, begint weer opnieuw.

8. Acceptatie & zachtheid

Om de cirkel te doorbreken, zal je voor een nieuwe aanpak moeten kiezen en wel die van acceptatie en zachtheid. Laat dat nu precies de aanpak zijn waar je bijna nergens over leest en die zelden in de gezondheidsplannen of -protocollen is opgenomen. Acceptatie is niet hetzelfde als opgeven. Acceptatie betekent dat je de realiteit onder ogen komt en verantwoordelijkheid neemt voor je gezondheid. Als een vriend(in) of een van je kinderen ziek is, zorg je voor hem of haar. Je zorgt voor gezond eten, rust en comfort en je stelt gerust. Je fluistert bemoedigende woorden., je zegt ze geduld te hebben. Dat zou je ook voor jezelf mogen doen.

Geen lineare lijn

Wanneer de diagnose trage schildklier gesteld wordt, is de kans groot dat je te maken krijgt met verschillende emoties die in allerlei fases aan je voorbijtrekken. Dit is zelden een lineaire lijn, maar lijkt eerder op een karretje die loopings in de achtbaan maakt. Dit is normaal en hoort erbij. Met zachtheid voor jezelf kan het aantal loopings sterk doen afnemen. Lees jezelf in, maar voorkom een fanatieke actie-stand. Zo geef je jezelf tijd en ruimte om een nieuwe balans te vinden.

Meer lezen over een trage schildklier?

Vera Kamphorst - Happy hashimoto

Vera Kamphorst van Happy Hashimoto, is orthomoleculair therapeut en ervaringsdeskundige met de ziekte van Hashimoto. Ze schreef het boek Ik heb een trage Schildklier. Wat nu? en heeft inmiddels ruim 2000 vrouwen met een trage schildklier verder geholpen via haar onlineprogramma’s. Volg haar op Instagram of Facebook voor meer informatie.

Tekst | Vera Kamphorst
Beeld | Getty Images

Ook interessant