Tanja's moeder kreeg borstkanker: 'In coronatijd extra zwaar' | Margriet
Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Gezondheid Instagram

Tanja’s (27) moeder kreeg de diagnose borstkanker, ze vertelt hoe dat is in coronatijd

tanjas-moeder-kreeg-borstkanker-in-coronatijd-extra-zwaar.jpg

Ieder jaar wordt op 4 februari – Wereld Kanker Dag – wereldwijd stilgestaan bij kanker. Voor Tanja (27) kwam deze dag nog nooit zo dichtbij als nu. Begin december kreeg haar moeder de diagnose borstkanker en stond hun wereld even stil.

“Kanker in coronatijd is extra zwaar, zeker nu ik iedere dag in mijn eentje op mijn kantoor aan het werk ben.”

De diagnose borstkanker

“Toen ik op dinsdagmiddag 8 december gebeld werd door mijn vader of ik samen met mijn vriend zo snel mogelijk wilde komen, wist ik meteen dat er iets goed mis was. Omdat ik momenteel al maanden thuis werk door corona, was ik binnen vijf minuten bij mijn ouders. Toen het nieuws verteld werd, brak ik. Natuurlijk ken ik in mijn omgeving mensen die kanker hebben, maar niet zó dichtbij. Niet míjn moeder. Ik knuffelde haar stevig, maar besefte maar al te goed dat dit voorlopig de laatste keer zou zijn. Als straks de chemotherapie zou beginnen, is ze enorm kwetsbaar.”

‘Waarom ik níet?’

“Een week voor de uitslag voelde mijn moeder een knobbeltje in haar borst. De volgende dag belde ze meteen de huisarts, waar ze direct terecht kon. Gelukkig maar, want ook nu is het heel belangrijk dat je gelijk actie onderneemt wanneer je iets niet vertrouwt. Mijn moeder is heel nuchter en zegt steeds: ‘Één op de zeven vrouwen krijgt borstkanker. Het is dus niet waarom ik? Maar waarom ik níet?’ Ze heeft gelijk, maar tegelijkertijd wil ik niet dat ze gelijk heeft.”

Lees ook:
Aantal kankerdiagnoses met 4000 gedaald, maar dat is géén goed nieuws

Wandelen

“Corona maakt mijn moeder voorzichtig, maar weerhoudt haar er niet van om lekker naar buiten te gaan en op deze manier haar vriendinnen te blijven zien. Wandelen is voor mijn moeder dé manier om haar weerstand en conditie op peil te houden. Waar ze eerst vijf keer in de week sportte, is wandelen nu haar nieuwe favoriete bezigheid. Iedere dag krijg ik bericht van haar als ze de 10.000 stappen heeft aangetikt én een foto als ze ergens een koffie to go met iets lekkers heeft gehaald. Ze wandelt soms langs mijn huis om even te kletsen en soms haak ik aan en wandel ik mee naar die 10.000 stappen. Het brengt ons als moeder en dochter dicht bij elkaar. Niet op de manier die ik had gewild, maar wel waardevol.”

In haar eentje

“Mijn moeder moet in haar eentje naar de chemotherapie, want hoe minder mensen op de afdeling, hoe beter. Wel brengen en halen we haar op als ze chemo heeft gehad en ’s avonds eten we samen. Ze heeft pas haar derde kuur gehad en heeft er nog dertien te gaan. Het brengt ons als familie dichter bij elkaar. Toen na twee weken het haar van mijn moeder begon uit te vallen, maakten we een afspraak bij de kapper in het ziekenhuis.”

Confronterend

“Dit mocht gelukkig gewoon doorgaan, want de situatie is medisch. Mijn vader en ik mochten mee om haar te steunen. Dat was heel moeilijk en confronterend, nog steeds. Het wordt steeds beter, maar in het begin huilde mijn moeder veel en ik huilde mee, luisterde en stelde vragen. Op mijn manier probeerde ik haar te helpen met haar gedachten en angsten.”

Lees ook:
Déze vijf feiten over voeding en borstkanker wil je weten

‘Ze voelt zich geen patiënt’

“Doordat mijn moeder zo positief is, weerspiegelt dat op de mensen om haar heen. Ze voelt zich behoorlijk goed en gelooft dat het helpt als je er positief in staat. De kanker is er en daar wordt ze elke dag mee geconfronteerd, maar ze voelt zich geen patiënt. Mensen verwachten dat ze de hele dag ziek op bed ligt, maar dat is – gelukkig – in haar geval helemaal niet zo. Door sterk te zijn houdt ze het normaal, ook voor de mensen om haar heen.”

Strijder

“De borstkanker die mijn moeder heeft, is gelukkig goed te behandelen. Wel moet ze het hele proces ondergaan van chemotherapie, een operatie en bestraling. Gelukkig is ze onwijs positief, strijdlustig en doet ze er alles aan om zich fit te (blijven) voelen. Dit maakt het voor ons – mijn vader, broertje en mij – een stuk makkelijker om ermee om te gaan. Natuurlijk vind ik het soms moeilijk als ik de hele dag alleen in mijn thuiskantoor aan het werk ben en mis ik mijn collega’s. Gelukkig chatten en videobellen ze mij vaak om te vragen hoe het met mij gaat. Ik ben gezegend met een sterk gezin, een lieve vriend, lieve familie en vriendinnen en bovenal een ijzersterke en positieve moeder.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Beeld | Getty Images – beeld ter illustratie

Ook interessant