Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Gezondheid

6 Valkuilen bij het lezen van een etiket

supermarkt-etiketten.jpg

‘Vers, ambachtelijk, natuurlijk, light, nú met extra vezels…’ Verpakkingen staan vaak vol met mooie plaatjes en praatjes. Maar wat je ziet en leest, klopt niet altijd. Hier vind je de zes grootste valkuilen bij het lezen van etiketten volgens het Voedingscentrum. Inclusief tips om er niet in te trappen.

1. Loze kreten op de verpakking

Op de voorkant van de verpakking vind je vaak kreten als ‘bron van vezels’ of ‘goed voor de weerstand’. Die kreten noemen we claims. Soms klopt zo’n claim inderdaad. Maar meestal zijn het loze kreten om te verleiden het product te kopen, aldus het Voedingscentrum. Als er ‘ambachtelijk’, ‘vers’ of ‘natuurlijk’ op de verpakking staat, dan klinkt dat mooi. Maar het zegt niets. Zo kan een ‘ambachtelijk’ brood net zo goed in de fabriek zijn gemaakt.

2. Light wil niet zeggen calorie-arm

Light-producten bevatten niet altijd minder calorieën dan de gewone varianten. Zo kan light-chips net zo veel calorieën bevatten als gewone chips. En in light-pindakaas zit soms 30 procent minder vet, maar wel meer suiker dan de gewone variant.

3. Verleidelijke plaatjes

Op verpakkingen staan de mooiste foto’s, bijvoorbeeld van groente, fruit of noten. Je verwacht dan dat het product er vol mee zit. Maar dat is lang niet altijd het geval. Op een pak vruchtendrank staan soms de prachtigste aardbeien, terwijl er maar 1 procent aardbei in zit.

4. Niet alle porties zijn even groot

Op veel etiketten staat ook de voedingswaarde per portie, bijvoorbeeld per glas of koekje. Maar dat kan verwarrend zijn. Fabrikanten bepalen namelijk zelf hoe groot zo’n portie is. Zo rekent de ene fabrikant 30 gram voor 1 portie en de andere 45 gram. En nog een andere valkuil: soms zitten er twee koeken in een meeneemverpakking en wordt het aantal calorieën gemeld van één koek. Dat lijkt namelijk gezonder!

5. Verwarring door referentie-inname

Op veel verpakkingen staat een referentie-inname (RI). Deze RI geeft aan hoeveel een gemiddelde volwassene per dag nodig heeft óf wat maximaal binnen een gezond voedingspatroon past. Dat kan verwarrend zijn. Voor vitamines is het prima als je de 100 procent haalt. Maar voor zout en verzadigd vet geldt juist: hoe minder, hoe beter.

6. Natuurlijke naam in plaats van E-nummer

Fabrikanten zetten soms de uitgeschreven naam van een stof op het etiket in plaats van een E-nummer. Dit klinkt natuurlijker. Er staat dan ‘citroenzuur’ in plaats van E330, terwijl het hetzelfde stofje is (een conserveermiddel). Wil je weten of een stof in de ingrediëntenlijst een E-nummer heeft? Zoek het op in de E-nummerzoeker.

Tips om deze valkuilen te vermijden:

* Laat je niet verleiden door mooie plaatjes en praatjes op de voorkant van de verpakking. De belangrijkste informatie staat juist op de achterkant.

* Kijk altijd in de voedingswaardetabel en ingrediëntenlijst om te weten wat er precies in het product zit.

* Wil je producten vergelijken? Vergelijk ze dan per 100 gram en niet per portie, want dat is dus niet altijd hetzelfde.

* Wat weet jij van het etiket? Doe de etikettentest van het Voedingscentrum.

Bron: Voedingscentrum

 

Meer lezen

7 tips om te voorkomen dat je immuun wordt voor antibiotica
Zo voorkom je een natte onderbroek
10 voorwerpen die viezer zijn dan de toiletbril

Oefeningen voor je core: Bekijk het hier

Ook interessant