Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Gezondheid

5 feiten over blaasontsteking

blaasontsteking-feiten.png

Je hebt het gevoel dat je op knappen staat, maar op de wc komen alleen maar wat armetierig druppeltjes. Tien minuten later moet je alweer. Het plassen geeft een branderig gevoel en je urine is troebel, donkerder dan normaal en ruikt sterker. Misschien voel je ook een vage pijn rond je bekken. Grote kans dat je blaasontsteking hebt. Omdat er nogal wat misverstanden bestaan over deze veelvoorkomende kwaal, zet Margriet de feiten op een rij.

Cranberrysap helpt

Met stip de best onderzochte ‘natuurlijke’ manier om blaasontsteking te voorkomen en te behandelen, is d-mannose, een suiker die voorkomt in met name cranberry’s en blauwe bessen. D-mannose maakt het de voornaamste veroorzaker van blaasontsteking, E. coli, lastiger om zich aan de blaaswand te hechten. Als de bacteriën geen houvast hebben, worden ze met de urine weggespoeld voor ze zich noemenswaardig kunnen vermenigvuldigen. Je kunt natuurlijk dagelijks een glas cranberrysap drinken, maar daar zit vaak veel extra suiker in en suiker kun je, zeker als je immuunsysteem al onder druk staat, missen als kiespijn. Ongezoete varianten zijn tamelijk duur. Het kan dan ook slim zijn om geconcentreerde d-mannose te gebruiken. Dit is verkrijgbaar als supplement, meestal in poedervorm. Het is tien tot vijftig keer zo potent als cranberrysap. D-mannose wordt wel opgenomen in het bloed, maar niet gebruikt als brandstof en dus direct weer door de nieren uitgescheiden met de urine. Neem bij de eerste symptomen drie tot vier keer per dag een theelepel, opgelost in water. In de meeste gevallen zal de blaasontsteking dan binnen een paar dagen zijn verdwenen.

Seks verhoogt de kans op blaasontsteking

Heb je gemerkt dat je vaak blaasontsteking krijgt na het vrijen? Dit is tamelijk gebruikelijk, omdat er tijdens de coïtus extra druk op de blaasmond ontstaat en er door de bewegingen bovendien gemakkelijk bacteriën uit het anusgebied in de korte vrouwelijke plasbuis belanden. Niet voor niets wordt wel gesproken van een ‘wittebroodsblaas’, het fenomeen dat vrouwen vroeger in de eerste weken na de bruiloft heel vaak blaasontsteking kregen. Door direct na het geslachtsverkeer te plassen en de vagina te wassen met veel water zonder zeep, verlaag je het risico hierop aanzienlijk. Je maakt het nog kleiner als je een uur voor het vrijen een eetlepel d-mannose neemt (in veel water) en onmiddellijk erna nog een eetlepel. Sommige ziekenhuizen adviseren vrouwen met een wittebroodsblaas om direct na de gemeenschap één capsule antibiotica te slikken.

Overigens komt het vaak voor dat vrouwen blaasontsteking krijgen als ze een nieuwe partner hebben. Dit komt niet doordat de partner niet hygiënisch is, het is simpelweg een gevolg van de op zo’n moment vaak hogere frequentie van gemeenschap.

Van antibiotica krijg je gemakkelijk een vaginale schimmelinfectie

De vagina beschikt net als de darm van nature over een uitgebreide microflora, voornamelijk bestaande uit melkzuurproducerende bacteriën. Zij zorgen voor het zure milieu dat in de gezonde vagina hoort te heersen. Door antibiotica kunnen deze noodzakelijke bacteriën het loodje leggen, waardoor de vagina minder zuur wordt. Op dat moment kunnen schimmels – die juist niet kunnen gedijen onder zure omstandigheden – tot bloei komen. Ze veroorzaken dan jeuk en de zogenoemde witte vloed, een draderige, witte afscheiding. Vrouwen die vaak blaasontsteking hebben en dus vaak antibiotica gebruiken, krijgen soms last van hardnekkige vaginale schimmelinfecties. Deze kunnen worden behandeld met een schimmeldodende zalf en eventueel met pillen.  Ook zaaddodende middelen – als pasta of in condooms en pessarium – vernietigen melkzuurbacteriën en verhogen dus de vatbaarheid voor schimmels.

Terugkerende blaasontsteking kan een teken van diabetes zijn

Ook het onvermogen om de blaas volledig te legen geeft een verhoogd risico op blaasontsteking, en soms zijn hardnekkig terugkerende blaasontstekingen het eerste signaal dat er iets niet helemaal snor zit met de bloedsuikerhuishouding. Dus dat je diabetes of een voorstadium ervan hebt. De bacteriën die verantwoordelijk zijn voor blaasontsteking zijn dol op suiker. Wanneer je gezond bent, is je urine helemaal vrij van suiker. Je nieren geven de glucose in het bloed dat ze filteren volledig terug aan het bloed. Maar als je lichaamscellen de glucose in het bloed niet goed kunnen opnemen en de bloedsuikerspiegel stijgt, wordt op een gegeven moment de zogenoemde nierdrempel overschreden. Het teveel aan suiker in het bloed loopt dan als het ware over in de nieren en wordt met de urine uitgescheiden. In zoete urine vermenigvuldigen de bacteriën die blaasontsteking veroorzaken zich vele malen sneller dan in suikervrije urine. Blaasontsteking krijgt dan veel meer kans, is lastiger te bestrijden en keert sneller terug. Aangezien mensen met een voorstadium van diabetes vaak een normale nuchtere bloedsuikerspiegel hebben en ook niet voortdurend suiker in hun plas hebben, wordt het bij een routinecontrole niet per definitie opgemerkt. Bij hardnekkig terugkerende blaasontstekingen zal de dokter dan ook vrijwel altijd uitgebreider testen op (pre)diabetes.

Ook mannen krijgen blaasontsteking

Hoewel vrouwen door hun lichaamsbouw een hoger risico op blaasontsteking hebben dan mannen, zijn de heren geenszins immuun, zoals vaak wordt aangenomen. Vooral wanneer ze op wat latere leeftijd last krijgen van goedaardige prostaatvergroting, neemt hun risico toe. De reden is dat ze dan hun blaas niet helemaal kunnen legen. Als er altijd een laagje urine in de blaas blijft staan, worden eventuele bacteriën niet weggespoeld en ontstaat gemakkelijker een infectie.

margriet31Wil je nog meer over blaasontsteking weten én de fabels over deze volkskwaal lezen? Je vindt ze in Margriet 31, online te bestellen via Tijdschrift365.nl.

Ook interessant