Header Geen 18 meer NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Wat ziet u er mooi uit mevrouw,’ zei de jongen tegen me. Eén opmerking en ik voelde me stokoud

Tegenwoordig wordt ze wel vaker ‘mevrouw’ en ‘u’ genoemd en over het algemeen kan Fabienne dat goed hebben. Maar soms is het tóch wat ongemakkelijk.

De eerste keer dat iemand mevrouw tegen me zei, kon ik er wel om lachen. Maar goed, ik was ook pas begin dertig. Ik hoorde mezelf tegen de puber zeggen: “Zeg maar je hoor, anders voel ik me zo oud.” Wat ik vroeger dus altijd superirritant vond, als (in mijn ogen) oude mensen dat zeiden. Je bént ook oud dacht ik dan, en kan mij het schelen hoe je je voelt. (Met de jaren is de empathie wat gegroeid zullen we maar zeggen.)

Ik deed het af als een incident, maar het was de eerste keer dat ik besefte: ik ben niet meer piepjong.

Acceptatie

Tegenwoordig ben ik allang niet meer piepjong en word ik wel vaker ‘u’ en ‘mevrouw’ genoemd. Het went. Ik kan dan zelf wel vinden dat ik prima meekan met dertigers, zij zien in één oogopslag dat ik niet tot hun leeftijdsgroep behoor. En hoewel ik soms denk: zó oud zie ik er toch nog niet uit? heb ik dat wel redelijk geaccepteerd.

Toch moest ik laatst even slikken toen er weer een mevrouw-moment was.

Jong en onbezorgd

Voor het eerst in lange tijd hadden we weer eens een feest op het werk. Er werd enorm uitgepakt met optredens, disco, cocktailbar, karaoke. Kortom, het was een knalfeest. Met naaste collega’s hadden we een dresscode afgesproken: glitters. Ik trok mijn glitterjasje, dat ik jaren geleden voor dit soort gelegenheden had gekocht, maar weer eens uit de kast. Gouden laarsjes had ik ook nog. Vooruit, daar konden ook nog wel wat glimmende sieraden en feestmake-up inclusief nepwimpers bij. Compleet over de top, helemaal perfect voor het feest.

Op het feest zag iedereen er fantastisch uit. Het wemelde van de jurkjes in knalkleuren, verenboa’s, fluorescerende pakken en heel veel glitter. Met mijn outfit viel ik niet uit de toon.

Twintigers, dertigers, veertigers, vijftigers, iedereen danste en was vrolijk. Ik voelde me blij en weer even jong en onbezorgd.

Reality check

Bij de bar, waar ik wat te drinken ging halen, kwam een jongen van een jaar of dertig naast me staan. We groetten elkaar vrolijk, wisselden wat teksten uit als leuk feest he, nou inderdaad. En toen zei hij: ‘En wat ziet u er mooi uit mevrouw.’ Alsof ik de beste vriendin van zijn oma was en hij even charmant uit de hoek wilde komen. Eén opmerking en ik voelde me ineens stokoud.

Meteen stond ik weer met beide benen op de grond. Met benen die overigens pijn deden want die gouden laarsjes, daar viel eigenlijk niet op te lopen. En mijn rug deed ook pijn besefte ik ineens, ik moest echt even gaan zitten.

Dan maar accepteren

Nee, ik ben geen 18 meer, dat is me wel duidelijk. Maar ook geen dertiger of veertiger meer. In de ogen van die leeftijdsgroep ben ik gewoon óók oud. In mijn hoofd voel ik me soms nog dertiger, maar dan zijn er daar altijd de spiegel of andere mensen die mij weer even wakker schudden.

Dan maar stralen als vijftigplusser. Als mensen voortaan ‘u’ en ‘mevrouw’ zeggen, laat ik dat gewoon zo. Dan antwoord ik wel iets als: ‘Dank je wel knul’.

Dat zal ze leren.

Ook een ‘Geen 18 meer'-momentje? Stuur ons je reactie via margriet.nl/reageer.

Fabienne de WitRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden