Header Geen 18 meer NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

Ik zit nog een beetje in de fase dat ik graag wil horen dat iedereen me aardig en leuk en mooi vindt

Onlangs las Barbara een prachtig interview in de Volkskrant met Liesbeth Woertman, emeritus hoogleraar psychologie. Zij schrijft boeken over de rol van het uiterlijk in de huidige maatschappij en onze hang naar er goed uit (blijven) zien. Mooi blijven, want dat maakt je gelukkig, zoiets. Wat natuurlijk grote onzin is!

In het interview gaat het ook over de behoefte om gezien te worden. Die is volgens Woertman diep in onze menselijke natuur verankerd. We willen inderdaad graag gezien worden, we willen likes op onze posts op Instagram of Facebook, we willen dat mensen ons mooi vinden of ons complimenteren met onze leuke nieuwe jurk. Voor even is dat heel leuk, maar uiteindelijk worden we daar niet happy van, die aandacht vervliegt.

Maar wat wel beklijft is als je écht gezien wordt, als er oprecht van je gehouden wordt, helemaal zoals je bent. Niet alleen vanwege je uiterlijk of iets wat je bereikt hebt. Daarvoor moet je jezelf in alle eerlijkheid laten zien. Dus ook met je negatieve eigenschappen. Zoals zij zegt: ‘Durf je chaotische, wilde, rommelige, onrustige, sombere, domme en lelijke aspecten te incorporeren in je zelfbeeld.’

Ego laten varen

Ik zit nog een beetje in de fase dat ik graag wil horen dat iedereen me aardig en leuk en mooi vindt, en ik stop mijn mindere eigenschappen het liefst een beetje weg. Maar... hoe fijn zou het zijn om, zoals zij zegt, tot je ‘wilde natuur’ te komen. Je ego laten varen en gewoon echt helemaal jezelf kunnen zijn, jezelf accepteren met al je slechte eigenschappen. Dat lijkt me fantastisch als dat me lukt. ‘Om die kant te laten ontwaken’, zegt Woertman, ‘moet je je niet laten leiden door de wens voortdurend door iedereen te worden bemind. Behaagzucht, een lief, mooi meisje, of een goede vrouw willen zijn, gaat ten koste van je ware natuur.’

Dingen waar we blij van worden

Dat is toch nog een hele klus, om die behaagzucht los te laten. Maar daar helpt ‘Geen 18 meer’ zijn gelukkig wel een beetje bij. Dat uiterlijk laten we lekker voor wat het is, en we gaan ons bezighouden met de dingen die ons blij maken. Een beetje genieten van het leven, van de leuke dingen. En ook een goeie van Woertman: richt je wat meer op de ander in plaats van met jezelf bezig te zijn. Connectie maken, kwetsbaar durven zijn en daarmee juist een dieper contact met anderen kunnen hebben. Dat is wat het leven waardevol maakt. Dank je wel Liesbeth, voor deze wijze lessen!

Barbara BuremaRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden