Nog nooit verteld: ‘Ze gebruikt mij als alibi als ze vreemdgaat’

Deel dit artikel:

Heidi fungeerde een paar keer als dekmantel voor haar vriendin, toen zij met een andere man afsprak. De vriendin datet door, maar Heidi wil niet langer meewerken aan dit bedrog.

“Marjolein en ik kennen elkaar al sinds de basisschool. We trouwden in hetzelfde jaar. Ik was haar getuige, zij de mijne. Vriendinnen door dik en dun, wat er ook gebeurt, dat hebben we altijd gezegd. Maar op dit moment staat onze vriendschap zwaar onder druk. Zij doet dingen waar ik het niet mee eens ben. Sterker nog, die ik vreselijk vind. Maar ik ben erbij betrokken, ik maak onderdeel uit van haar leugens. Dus ik kán het niet eens vertellen, want dan krijg ik het zelf ook te verduren. Ik heb heel veel spijt dat ik me hierin heb laten meeslepen.
Zo’n halfjaar geleden belde Marjolein me paniekerig op. Ze moest dringend met me praten; konden we die avond afspreken? Ik wist dat het niet zo goed met haar ging en regelde meteen dat ik weg kon. Ik verwachtte dat het gesprek over haar huwelijk zou gaan; dat liep al een tijd niet zo soepel. Hij heeft een eigen zaak die failliet dreigt te gaan. De stress die hij daarover heeft, reageert hij af op Marjolein. Ik weet dat er in de basis veel liefde is tussen hen en dat Tom een gouden vent is, maar hoe hij haar het laatste jaar heeft behandeld, is niet oké. We bespraken vaak hoe Marjolein beter voor zichzelf kon opkomen.
Maar die avond wilde ze het niet hebben over haar man, maar over een ánder. Een collega die ze erg graag mocht had haar verteld dat hij verliefd op haar was geworden. Ze stonden toen in een verlaten parkeergarage en hij had geprobeerd haar te zoenen. Zij was zo overrompeld dat ze hem niet had afgeweerd. De kus was heel fijn geweest. Nu was ze totaal in de war en voelde zich ontzettend schuldig.”

Dát was niet de bedoeling
“Ik zal eerlijk zijn: op dat moment smulde ik van haar verhaal. We zijn beiden al meer dan twintig jaar getrouwd. Spanning en romantiek zijn geen dagelijkse kost meer. Die gestolen zoen van Marjolein, dat was nogal wat. Ik keurde het niet goed, maar ergens gunde ik het haar wel. Ik drukte haar dan ook op het hart dat ze zich niet al te schuldig moest voelen. Kom op, ze had dit toch niet opgezocht? Zoiets kan gebeuren. Zeker als je huwelijk niet lekker loopt. Vanzelfsprekend moest ze er niet mee doorgaan, maar het was echt niet nodig om hier wakker van te liggen. Marjolein was opgelucht door mijn woorden. Ze vertelde dat ze altijd zo goed met die collega kon praten. Ze hoopte dat er door deze zoen niets zou veranderen. ‘Spreek een keer onder vier ogen met hem af,’ adviseerde ik. ‘Om de lucht te klaren en voor te stellen om op oude voet door te gaan.’ En nee hoor, ik vond het niet erg dat ze mij als alibi zou gebruiken. Ze mocht gerust tegen Tom zeggen dat ze bij mij langsging. Toen ik achteraf hoorde dat ze bij die ontmoeting opnieuw hadden gezoend, trokken de rillingen over mijn lijf. Dát was niet de bedoeling geweest. Ik ben tegen vreemdgaan, je kunt er een ander zo veel pijn mee doen. Maar Marjolein zei dat ze dit verzetje even nodig had. En nee, ze zou ze geen affaire beginnen, ze had dit allemaal in de hand. Maar het contact met deze man maakte haar sterker, zelfverzekerder. Dat wilde ik toch ook graag? Ik besloot het maar even te laten. Het was haar leven tenslotte. En ik wilde haar niet meteen veroordelen. En vooruit, ik kon best nog eens haar dekmantel zijn. Doordat mijn man vaak avonddiensten draait en mijn kinderen hun eigen leven leiden, zou het niet snel uitkomen. ‘Als het maar niet te lang duurt hè,’ zei ik toen al wel.
Ik heb spijt dat ik haar toen niet meteen harder heb aangepakt. Maanden later is de situatie totaal uit de hand gelopen. Zij en die collega zijn stapelverliefd op elkaar. Zoenen is seks geworden. ‘Verslavend lekker’ volgens Marjolein, die me in het begin nog alle details probeerde te vertellen. Ik wil er allang niets meer over horen. Ik vind het een afschuwelijk idee dat ze Tom bedriegt, nu al bijna een halfjaar. Ik ken hem goed, zie hem geregeld, bijvoorbeeld bij gezamenlijke etentjes met mijn man erbij en dan durf ik hem nauwelijks aan te kijken. Ik schaam me zo tegenover hem. Ik vind het afschuwelijk dat ik weet dat zijn vrouw wekelijks bij een ander in bed ligt. En hij, hij werkt keihard (te hard) voor zijn gezin. Hij is niet perfect – maar dit overspel, dat verdient hij niet.”

‘Het contact met hem maakte haar sterker. Dat wilde ik toch?’

Ze moet stoppen!
“Via mijn man, die met hem sport, hoor ik dat Tom goed aanvoelt dat er iets fout zit tussen hem en Marjolein. Hij geeft zichzelf de schuld, zegt dat hij te lang afwezig is geweest, en doet er alles aan om het goed te maken. Maar toen hij haar blij wilde maken met een vakantie voor hen tweeën, zei Marjolein dat ze dat niet zag zitten. Nee, omdat ze niet bij haar minnaar weg wilde natuurlijk! Wanneer ik dit soort dingen hoor via mijn man, voel ik me diep ellendig. Nee, ik heb hem niets over Marjoleins ontrouw verteld. Hij zou woedend zijn, op Marjolein maar ook op míj, omdat ik hier al zo lang aan meewerk. En hij zou het direct aan Tom vertellen. Dat kan ik niet maken, maar ondertussen spelen er dus ook geheimen in míjn huwelijk. De gesprekken tussen Marjolein en mij gaan steeds stroever. Ik praat vaak op haar in dat ze moet stoppen, dit kan zo niet langer? Nee, zegt ze dan, maar ze kan haar minnaar niet opgeven. ‘Je moest eens weten hoe ingewikkeld het allemaal is,’ verdedigt ze zich. Maar ik heb geen zin om mij in te leven, ik wil gewoon dat het stopt! Ik heb haar een ultimatum gesteld: deze maand moet ze het uitmaken. Anders neem ik afstand en vertel ik mijn man dat we ruzie hebben. En ik wil niet langer dat ze mij als alibi gebruikt. Hier gaat heel veel ellende van komen en mijn rol daarin heeft al veel te lang geduurd.”

De namen in dit interview zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? 
Er wordt integer en vertrouwelijk met je 
bericht omgegaan. Mail naar Lydia van 
der Weide: redactie@margriet.nl.

Interview | Lydia van der Weide
Beeld| iStock

 

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.