Nog nooit verteld: ‘Blijf ik deze kerst mijn boulimia de baas?’

Deel dit artikel:

Toen Yvette jong was, kampte ze met een eetstoornis. Die leek ze overwonnen te hebben. Maar juist nu ze eindelijk gelukkig is in de liefde, steekt die weer de kop op.

“Zeven jaar lang heb ik ernaar uitgekeken om de feestdagen weer met een geliefde door te brengen. Elke kerst snakte ik ernaar om wakker te worden naast iemand van wie ik hield. Met oud en nieuw, wanneer de klok twaalf uur sloeg, had ik – naast gezond blijven natuurlijk – maar één wens voor het komende jaar: tot over mijn oren verliefd worden.
Dit jaar kwam er voor het eerst sinds mijn scheiding iemand op mijn pad die mijn hart sneller deed kloppen. Ik was voorzichtig, mijn ex heeft me diep gekwetst en dat heeft sporen nagelaten. Maar hoe beter ik deze man, Mike, leerde kennen, hoe meer ik ervan overtuigd raakte dat zijn intenties oprecht waren. Dat we goed bij elkaar pasten. Na vijf maanden aftasten heb ik mijn huis onderverhuurd en trok ik bij hem in. En het gaat heel erg goed tussen ons!
Dit jaar tuigen wij dus samen de kerstboom op en hebben we gezellige plannen voor de feestdagen. Maar gelukkig ben ik niet. Ik kamp in stilte met een probleem dat alles overschaduwt. Ik weet dat ik er iets mee moet, maar dat lukt nog even niet. Ik vind het heel moeilijk om te accepteren dat de eetstoornis die mij vroeger in de greep had niet definitief is overwonnen, maar zich schuil bleek te houden. En nu, net nu ik weer gelukkig ben, mijn leven weer is binnengeslopen.”

Fanatiek lijnen
“In mijn puberteit kreeg ik volle vormen, grote billen en stevige dijen, maar mijn borsten bleven achter. Als alles meer in verhouding was geweest, had ik er misschien minder mee gezeten. En was ik er niet zo mee gepest. Als ik mijn ogen sluit, zie ik mijn klasgenootjes weer lachen bij gym. Eén keer verstopten ze mijn kleren, zodat ik naakt achterbleef en pas drie uur later werd gevonden door een leraar. Wat voelde ik me eenzaam. Dat dit met méér te maken had – mijn moeder was chronisch ziek en aandacht voor ons was er weinig – dan met mijn gewicht, besefte ik toen niet. Ik begon fanatiek te lijnen. Dat kon ik goed, het lukte me prima om dagen haast niets te eten. Tot ik dan opeens losging en me te buiten ging aan snoep en chips. De enige vriendin die ik had, leerde me overgeven. Ik zag dat toen als een cadeautje; ongegeneerd proppen en dan alles er weer uit gooien: wauw. Zonde van het eten ja, en zonde van het geld; maar wat ik thuis aan aandacht tekortkwam, werd goedgemaakt met zakgeld. Thuis heeft niemand er ooit van geweten, ik was een ster in het verbergen. Ik gaf vóór het douchen over in de badkamer en luchtjes die bleven hangen verdoezelde ik met zeep en parfum. Jarenlang – waarin ik niet eens veel slanker werd, omdat ik nu eenmaal een voller postuur heb – ben ik ermee weggekomen.
Toen ik op mezelf ging wonen, ging het mis. Ik leefde van eetbui naar eetbui, had ondraaglijke pijn aan mijn slokdarm en was continu misselijk. Een huisgenoot kreeg door wat er speelde en raadde me aan naar een psycholoog te gaan.
Mijn herstel ging daarna met vallen en opstaan. Ik werd een tijd opgenomen in een kliniek voor eetstoornissen. Daar kwam ik sterk uit en bleef jarenlang stabiel. Oók tijdens mijn huwelijk, dat lang niet altijd makkelijk was. Zelfs mijn scheiding verwerkte ik zoals ‘het hoort’: met huilbuien, doorwaakte nachten en soms een fles wijn – maar zonder mij in eetbuien en overgeven te verliezen.”

‘Ik leefde van eetbui naar eetbui en was continu misselijk’

Zacht en romig
“Maar nu is mijn eetstoornis toch weer terug. Terwijl ik het beter heb dan in jaren, misschien wel mijn hele leven. Mike is mijn soulmate. En hij neemt me helemaal zoals ik ben. Mijn lichaam vindt hij prachtig, dat kan hij niet vaak genoeg herhalen. Hij noemt me zacht en romig. Zelf is hij een echte bourgondiër. Samen op de bank genieten van een overdaad aan lekker eten is zijn grootste hobby. Dat is nieuw voor mij: sinds ik de kliniek voor eetstoornissen heb verlaten, heb ik altijd normaal, maar wel gematigd gegeten. Uit de band springen deed ik niet. Met Mike heb ik mijn ‘normale’ regime, dat ik twintig jaar heb volgehouden, losgelaten. Ik geef me over aan uitspattingen. Dat zie ik in de spiegel en de weegschaal schreeuwt het me toe. En dat voelt bedreigend. Alsof ik, met wat meer kilo’s, toch weer dat onzekere, onstabiele meisje van vroeger zal worden. Maar minder eten lukt niet, het is gewoon te gezellig met Mike, en we hebben samen te veel uitjes.
Twee maanden geleden heb ik mijn maaltijd er voor het eerst weer uitgegooid, na een avond kaasfonduen. Het was kortstondig een immense opluchting. Pal daarna voelde ik me er afschuwelijk over. Dit blijft bij één keer, nam ik me voor, maar het was als een trekje van een sigaret voor iemand die daar met veel moeite mee is gestopt. Ik was op slag weer verslaafd.
Mike weet van niets. Hij weet niet beter of wij hebben een relatie waarin wij alles met elkaar delen. Hij heeft geen idee dat ik mij, als ik me terugtrek naar de bad- en slaapkamer ‘om mij mooi voor hem te maken’, naar de wc buig om alle toastjes Franse kaas eruit te gooien. En pas daarna, na een douche en goed tanden poetsen, een sexy lingeriesetje aantrek.
En nu wordt het ook nog kerst. Dagen waarin we veel zullen eten, en met zijn familie in één huis zullen zitten. Hoe het daar zal gaan? Ik vrees rare fratsen van mezelf; stiekeme wandelingen buiten en dan overgeven in de struiken – want zo ver kan het gaan, de drang kan zó hevig zijn. Daarom zie ik op tegen de kerst in plaats van dat ik mij erop verheug. In het nieuwe jaar móet ik dit aanpakken. Opnieuw naar een therapeut. En er eerlijk over zijn tegen Mike. Als ik me maar niet zo ontzettend schaamde….”

De namen in dit interview zijn vanwege 
privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? 
Er wordt integer en vertrouwelijk met je 
bericht omgegaan. Mail naar Lydia van 
der Weide: redactie@margriet.nl.

Interview | Lydia van der Weide
Beeld| iStock

Dit interview stond in Margriet 2017-52. Deze editie kun je nabestellen via Magazine.nl

Lees ook

Bekijk ook

Deze vijf planten schijnen wonderen te doen voor je nachtrust. In dit filmpje wordt uitgelegd hoe dat precies zit.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Redactie Margriet