Last van okselstress? Zo los je het op

Deel dit artikel:

Zweten doen we allemaal. Maar sommige mensen zweten zó erg, dat het hun levenskwaliteit vermindert. Hier zijn acht oplossingen voor droge en reukloze oksels.

1. Deodorant

Bij het Britse onderzoek naar stinkend okselzweet waren ook twee onderzoekers van 
deodorantfabrikant Unilever betrokken. Zij kunnen zich met de vergaarde kennis richten op de ontwikkeling van een deo die heel selectief de verantwoordelijke bacterie aanpakt. Of misschien wel op een roller met okselprobiotica: ‘goede’ 
bacteriën die de stinkbacteriën verdringen (zie verderop). De huidige deo’s helpen wel, maar enkel omdat ze de onaangename geur tijdelijk maskeren. Antitranspiratiedeodorants werken ook tijdelijk. De aluminiumzouten die erin zitten, zetten de rem op de zweetkliertjes.

2. Okseltransplantatie

Tot de ultieme okseldeodorant er is, kun je als extreme ‘okselpatiënt’ kiezen voor botox. Het beste effect krijg je echter als je de stankveroorzakende bacteriën laat verdringen door goede bacteriën. Bio-ingenieur Chris Callewaert van de Universiteit van Gent (bijnaam: Dokter Oksel) behaalt goede resultaten met de transplantatie van okselbacteriën van mensen die nooit last hebben van okselgeur. Na een behandeling met een antibioticazalf krijg je watten met een gunstige bacterieflora onder je oksels. Nadat die zijn verwijderd, heb je vijftig procent kans dat je van het euvel bent bevrijd. Okselgeur kun je letterlijk oplopen. Callewaert raakte zelf geïnteresseerd in de materie toen hij als niet-stinker plotseling een nare okselgeur ontwikkelde na te hebben overnacht in het bed van een vriendin, die zelf niet in dat bed lag.
Meer informatie: drarmpit.com.

3. Botox

Wie last heeft van primaire hyperhydrose wordt meestal doorverwezen naar het zweetspreekuur van een polikliniek neurologie. De meest-gebruikte behandeling is botox. Door kleine beetjes botuline toxine in te spuiten op de plekken waar de patiënt overmatig zweet, raken de zenuwen die de zweetkliertjes activeren geblokkeerd en is transpiratie niet meer mogelijk. Het gif is na drie tot zes maanden uitgewerkt, waarna de behandeling moet worden herhaald.

4. Sympathectomie

Zeer ernstige primaire hyperhydrose kan ook worden aangepakt met een operatie waarbij de zenuwbanen naar de zweetklieren worden doorgesneden. Op de behandelde plek kan niet meer worden gezweet. Omdat dit een niet-omkeerbare ingreep is, wordt doorgaans eerst gekeken hoe de patiënt het effect vindt door een zenuwblokkade aan te brengen. Het lichaam heft deze binnen één tot twee jaar weer op.

5. Liposuctie

De zweetklieren in de oksels liggen ingebed in vetweefsel. Als je dat vetweefsel door middel van liposuctie verwijdert, haal je ook de zweetklieren weg en daarmee de mogelijkheid om te transpireren. Heel soms wordt nog geopereerd. Dat wil zeggen dat een heel stuk okselweefsel, inclusief zweetklieren, wordt weggesneden. Deze methode kan echter pijnlijke en ontsierende littekens geven.

6. Iontoforese

Sommige klinieken, zoals het Atrium Medisch Centrum in Kerkrade, werken met iontoforese, een therapie waarbij zwakstroom door de huid wordt gestuurd. De elektriciteit, die je niet voelt, maakt de zweetkliertjes na verloop van tijd minder reactief. Daardoor reageren ze niet meer goed op de zweetprikkels vanuit de hersenen. Meestal onderga je de eerste behandelingen in een dagbehandelcentrum, om te kijken of de therapie aanslaat. Is dat zo, dan moet je de apparatuur daarna huren of kopen, omdat één à twee onderhoudsbehandelingen per week nodig zijn voor een blijvend effect.

7. Okselmagnetron

Sinds kort is er een methode waarbij de zweetklieren in de oksel onder plaatselijke verdoving met zorgvuldig gedoseerde elektromagnetische energie worden vernietigd. Een ingenieus koelsysteem zorgt ervoor dat de huid niet verbrandt. Deze zogeheten MiraDry-therapie mag alleen door een arts worden uitgevoerd. Het effect is direct en blijvend.

8. Anti-cholinergica

Medicijnen die zogenoemde cholinerge reacties in het lichaam remmen, kunnen de zenuwprikkel die de zweetklieren activeren afzwakken, waardoor de transpiratie afneemt. 
Ze hebben helaas vaak nare bijwerkingen, zoals een droge mond, slapeloosheid en verstopping. Deze klasse medicijnen kent verschillende stoffen. Een preparaat dat weinig wordt voorgeschreven bij hyperhy-
drose, maar volgens patiënten het best werkt en de minste bijwerkingen heeft, is glycopyrronium. Dit medicijn wordt normaal gesproken voorgeschreven bij speekselvloed.
Meer informatie: overmatigzweten.nl/glycopyrronium.pdf.

Tekst: Melchior Meijer

M23_24 Cover_72dpiIn Margriet 23|24 lees je meer over okselstress. Want wat zijn de oorzaken? Gemist? Op Tijdschrift 365.nl kun je het nummer nabestellen.