Headers columnisten Marjan NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

‘Weet je wat die prosecco hier kost?!’ fluistert Jan ontsteld. Ik schud mijn hoofd. Nee! Ik hef mijn glas. Proost!

Marjan geniet met volle teugen van haar avondje opera in Verona.

“Nou? Hoe heb ik dat geregeld?” Ik krijg deze grijns niet meer van mijn ­gezicht. Nooit meer. Want wij zitten op rij zes in de Arena van Verona. Schuin voor ons stemmen de orkestleden hun instrumenten. Er is een bar naast de orkestbak en daar haalt Jan twee glazen prosecco. De Arena stroomt vol mensen. Avondkleding, hoge hakken, waanzinnige sieraden. Naast ons zit een echtpaar uit New York, dat speciaal voor de opening van het operaseizoen over is komen vliegen. “Nou ja, we vliegen businessclass, dus zo heel erg was het nu ook weer niet,” knipoogt ze me toe.

“Weet je wat die prosecco hier kost?!” fluistert Jan ontsteld. Ik schud mijn hoofd. Nee! Ik hef mijn glas. Proost! Mijn diamanten oorhangers van de Hema glinsteren. Een paar rijen achter me, wat hoger, zit een mevrouw met een knalroze fascinator. Dat is zo’n hoedje dat je in je haar speldt. Ik wijs, Jan kijkt. “Die wil ik volgend jaar!”

Zingende ober

Ons hotel heb ik uitgezocht op de kwalificatie ‘op dertig seconden lopen van de Arena’. Dat klopt! Bovendien vonden we een restaurant waar de ­reïncarnatie van Willy Alberti in de bediening staat. Ik bestelde pappardelle al tartufo en toen hij het prachtige bord onder mijn neus schoof, wapperde ik gelukzalig die overweldigende truffelgeur op. Twee minuten later stond Willy weer naast onze tafel. Nu met een stuk truffel en een schaaf. “You like truffel, you get truffel,” zong hij en hij raspte mijn hele bord pasta onder.

Sprookje in Verona

Verona is een topplek. We reden in zo’n toeristenbus langs alle highlights, zagen het balkon van Julia, waaronder die arme Romeo volgens de overlevering heeft staan kreunen, vergaapten ons aan kunst en kerken, dronken Aperol Spritz op zonnige terrassen en vanavond, vanavond zitten we met 22.000 andere mensen in de Arena.

De Carmen begint. Er rijdt een kar met paarden ervoor over het toneel en op een goed moment galopperen er zelfs vier soldaten op paarden achter een stelletje opstandige meiden aan uit de sigarenfabriek. Carmen rent mee; haar rokken wapperen. Als ik naar boven kijk, zie ik de sterrenhemel. Dit is een sprookje. “Ik ga vanaf nu elk jaar,” verklaar ik plechtig aan Jan. En ik vertaal het voor mijn New Yorkse buurvrouw, die me af en toe van puur geluk in mijn arm knijpt.

Souvenir

Na afloop wensen we de Amerikanen een goede reis terug. Ze buigt even zorgelijk naar me over en fluistert dat we mogen hopen dat er geen corona uitbreekt onder de duizenden Carmen-liefhebbers. Ja, stel je voor!
Vijf dagen later zijn we al lang weer thuis. Aan alle sprookjes komt een eind. Op het aanrecht ligt mijn coronatest. Twee duidelijke streepjes. Net zo roze als die fascinator.

Paspoortbeeld columnisten Marjan NW Beeld

Over columnist Marjan van den Berg

Marjan van den Berg studeerde MO-Nederlands aan de VU te Amsterdam, stond jarenlang voor vmbo-klassen als juf Nederlands, schrijft columns en verhalen en runt haar eigen bedrijf Iskander Uitgevers. Ze is dol op haar dochters Merel, Amber en Kirsten, haar vier kleinkinderen, haar labrador en haar Jan! Lees hier alle columns van Marjan. Wil je Marjan volgen? Dat kan niet alleen op margriet.nl/marjan, maar ook via haar eigen website marjanvandenberg.nl en op Facebook.

Marjan van den BergMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden