Headers columnisten Annette NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

Tegenstribbelend schik ik me in de rol van oude(re) moeder in een wereld waarin mijn kinderen beter thuis zijn

Annette constateert dat haar kinderen zich met de tijd zorgen maken om haar en zich ergeren, zoals zij dat ooit deed bij haar moeder.

Op subtiele wijze verandert de manier waarop onze kinderen zich tot ons verhouden. Dat blijkt uit een berichtje van onze zoon naar zijn vader en mij, waarin hij informeert hoe het met ons gaat. Met ons gaat het goed natuurlijk, lief dat hij het vraagt. Uit de vraag blijkt dat hij gezondheid op onze leeftijd niet meer vanzelfsprekend vindt. Hij hoeft overigens geen uitvoerig antwoord, wil alleen de vraag gesteld hebben en horen dat het goed is.

Blok aan haar been

Zorg blijkt ook uit de vraag van mijn dochter of ik echt wel een hele dag met haar en de kindjes in de Efteling wil rondlopen. Natuurlijk wel. Vind ik dat niet te vermoeiend? Natuurlijk niet. Tenzij zij misschien denkt dat ik een blok aan haar been ben en bang ben dat ze naast haar twee kinderen ook voor mij moet zorgen. Vervolgens raken we verwikkeld in zo’n gecompliceerd gesprek waaruit moet blijken dat we slechts het welzijn van de ander op het oog hebben. Mijn andere dochter waarschuwt voor stoepen en trappen als we door de stad lopen en reikt me lief haar arm, omdat ze weet dat ik motorisch nogal sukkelig ben en altijd struikel.

Tegenstribbelend schik ik me in de rol van oude(re) moeder in een wereld waarin zij beter thuis zijn. Moeiteloos regelen zij dingen online met DigiD’s en wachtwoorden en hebben daarbij nooit dat ineens alles blokkeert of verdwijnt. Terwijl ik geen antwoord kan geven op de vraag: ‘Maar wat heb je dan gedaan?’ Ik denk dan vaak aan mijn moeder en reken uit hoe oud zij was toen ik over haar ging moederen. Zij deed ook tot op hoge leeftijd stoer. Ik herinner me dat ik haar meesleepte naar Londen (leuk toch voor haar? Kwam ze ook nog eens ergens) en dat ze op moeilijke benen eindeloos met me door de stad liep en ’s avonds nog naar een voorstelling moest.

De rollen omgekeerd

Veel later, toen niet meer te ontkennen viel dat de rollen omgekeerd waren en dat ik nu voor haar moest zorgen, zei ze dat ik later alles terug zou krijgen van mijn eigen kinderen, wat ik nu voor haar deed. Ze bedoelde dat lief, maar het voelde ongemakkelijk. Want ik hield veel van haar, maar stoorde me ook vaak aan haar opmerkingen. Aan hoe ze was eigenlijk, met haar bemoeierige bezorgdheid. Ik was dus niet van harte lief. Ik hoop dat je daar geen gelijk in krijgt, dacht ik dus, maar dat kreeg ze wel.

Ik weet nu dat mijn kinderen veel van me houden, maar dat ik ook geregeld hun irritatie oproep met mijn goede bedoelingen. Zoals mijn moeder bij mij deed. Kinderen storen zich aan moeders om wat we doen, maar vooral om wie we zijn. Hun moeder.

Paspoortbeeld columnisten Annette NW Beeld

Over columnist Annette Heffels

Annette Heffels is psycholoog. Ze studeerde pyschologie aan de Rijksuniversiteit van Utrecht en specialiseerde zich als psychotherapeut. Ze is getrouwd en heeft een zoon, twee dochters en een kleinkind. Lees hier alle columns van Annette

Annette HeffelsMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden