Headers columnisten Angela Groothuizen NW Beeld Feriet Tunc
Beeld Feriet Tunc

PREMIUM

Je kunt veel van ons zeggen, maar we waren bikkels. Nóg, eigenlijk

Angela haalt herinneringen op aan Carré en vertelt hoe het voelt om daar, 38 jaar nadien, wéér te mogen optreden met de Dots.

Na 38 jaar loop ik met mijn Dotszusters weer de artiesteningang van Carré binnen. Toentertijd waren we piepjong en speelden we de voorstelling twee keer op een avond. Twice-nightly’s heet zoiets. Om 19.00 uur voor de jonge fans en hun ouders en om 21.00 uur de tweede. Loeizwaar, toen al. Ik herinner me dat we eens tien dagen achter elkaar speelden, twintig shows dus en dat in de pauze tussen de twee voorstellingen in alle hoeken en gaten uitgeputte muzikanten, crew en Dots lagen te slapen.

Zingen met een ingeklapte long

Omdat in 1984 in Carré de show voor tv werd opgenomen kwamen we ’s morgens al om 10.00 uur aan om de hele dag de voorstelling te repeteren voor de camera’s en ’s avonds speelden we nóg twee keer de hele show. Onmenselijk eigenlijk, als je erover nadenkt. Vooral omdat Chela die dag wit om haar neus aankwam. Ze had het benauwd, maar ze werd met paracetemol bij de eerste hulp weggestuurd, want ‘het is een verrekt spiertje’. De volgende dag bleek dat Chela een ingeklapte long had en daar dus een lange repetitie én twee voorstellingen mee had gedanst en gezongen. Ze werd onmiddellijk geopereerd en was een tijdje uit de running. Je kunt veel van ons zeggen, maar we waren bikkels. Nóg, eigenlijk. Maar nu is alles helemaal om óns heen georganiseerd en hebben we alle tijd om ons voor te bereiden op twee uitverkochte avonden.

De zaal gaat loos

Als ik met mijn tassen vol kostuums en make-up van mijn huis naar Carré loop kom ik overal fans tegen. Hier en daar willen ze met me op de foto, met tas en al. Ik ben een beetje gespannen. Carré moet je serieus nemen, net als Paradiso en de Kleine Komedie. Het publiek heeft er altijd zin in, maar verwacht ook veel. Mijn stem is gelukkig weer terug na de Schorre Corry-avonturen van verleden week. Dagenlang heb ik voorzichtig stemoefeningen gedaan, gerekt en gestrekt en tot mijn onuitsprekelijke geluk is de stem weer in het gareel. Toch fijn als je in Carré staat.

Vanaf de eerste klanken gaat de zaal loos. Het golft over ons heen en we kijken elkaar af en toe in ongeloof aan dat we dit wéér samen meemaken.

Minutenlang applaus

Op de tweede avond zitten onze kinderen en vrienden in de zaal. Chela vertelt in de voorstelling over haar zoon Sam met het downsyndroom en daarna zingt ze een liedje voor hem, met prachtige beelden van Sam op de enorme schermen achter haar. Voor de allereerste keer zit Sam zelf in de zaal, samen met zijn zus en zijn vader. Het zaallicht gaat even aan terwijl Chela over hem vertelt en als het hele publiek naar hem kijkt staat hij op en spreidt hij zijn armen. Hij ontvangt het applaus als een doorgewinterde artiest, onze downclown, ons orakel. Het is ontroerend en hilarisch tegelijk.

Als Esther vertelt over de bijnadoodervaring tijdens haar hersenoperatie in 2005 wordt het doodstil. Als ze zegt: ‘Maar ik wás er weer,’ krijgt ze een open doekje (een applaus midden in een verhaal). De zaal begint steeds harder te schreeuwen en te klappen, het duurt en het duurt en uiteindelijk staan ze allemaal op uit hun stoel voor onze Es. Minutenlang wordt ze toegejuicht. Het kippenvel staat op mijn armen en ik voel de tranen over mijn wangen glijden. Ik kijk de meiden aan en zie dat we allemaal ontroerd zijn.

Mensen, we weten niet waar we dit allemaal aan te danken hebben, maar we ontvangen het vol liefde en in dankbaarheid.

Paspoortbeeld columnisten Angela Groothuizen NW Beeld

Over Angela Groothuizen

Duizendpoot Angela Groothuizen is actrice, presentatrice, dagvoorzitter, zangeres, columnist, theatermaker, jurylid én bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand. Angela is geboren in Alkmaar, woont in Amsterdam en heeft twee dochters. Iedere dinsdag lees je Angela’s nieuwste column op margriet.nl/angela Je kunt Angela ook volgen op Instagram en op Twitter via @angelagroothuiz of @dollydotsofficial

Angela GroothuizenFeriet Tunc

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden