MT26 M26 Praat Mee Beeld ANP, Getty Images
Beeld ANP, Getty Images

PREMIUM

De mooiste brieven en reacties van lezers

Uit alle reacties die we op de redactie binnenkrijgen, kozen we onder andere deze brieven:

MT26 M26 Praat Mee Beeld

Daar gingen ze…

Mijn ouders besloten naar Spanje te emigreren toen ik zeventien was. Mijn vader kon daar blijven werken voor zijn Nederlandse werkgever, waardoor er weinig risico kleefde aan deze move. Maar wat voelde ik me in de steek gelaten. Ik woonde dan wel net op kamers, maar ik had mijn ouders nog zo nodig. Natuurlijk bleek dat ik mijzelf prima kon redden, waardoor ik snel zelfstandig en volwassen werd. En uiteindelijk kreeg ik ook veel begrip voor mijn ouders die de kans die zij kregen aangereikt met beide handen hadden aangepakt. Je leeft tenslotte maar één keer. Ze zijn nu 75 en nog altijd hartstikke happy in Spanje. En met goede wil blijkt de afstand van en naar Nederland heel goed te overbruggen.
Milou

Mijn vader had het

‘Charme’, ‘bekoring’, ‘appeal’… Allemaal synoniemen voor ‘aantrekkingskracht’. En mijn vader had het. Hij kon charmeren met woorden en een guitige lach. Met een sprankeling in de ogen en een verzorgd uiterlijk. Dames tot in de negentig bleef hij met een vrolijke kwinkslag ‘meisjes’ noemen, wat met blosjes op de wangen en een giecheltje werd beloond. Mijn vader genoot van de positieve aandacht. Meer was niet nodig. Hij was er gelukkig mee.Terwijl ik mijn huis leegmaak, vanwege een op handen zijnde verhuizing, vind ik een fraai gedecoreerde doos op zolder. In de doos liggen brieven van een paar meisjes. Geschreven in sierlijke handschriften op flinterdun papier. Als ik ze met enige gêne voorzichtig openmaak, vind ik zelfs een gedroogde bloem. Het papier ruikt oud en toch hangt er om de brieven nog steeds een geur van spanning en hoop. Ik lees dat ze blij zijn met de vrolijk geschreven brieven, mooie foto’s en kaarten die zij van mijn vader kregen. Een meisje vraagt of ze hem nog eens mag zien… Mooi, dit vleugje romantiek dat ik meekrijg. Romantiek die mijn vader als negentienjarige jongeman verzond en ontving.
Simone Wiebing

Als ons haar maar goed zit?

In Margriet 18 las ik over broodspreads die vegan, palm-olie-, gluten- en lactosevrij zijn. Vooral het palmolievrije spreekt mij aan. De palmolie-industrie kapt namelijk regenwouden voor een olie die we niet nodig hebben. De mensen die er werken verdienen geen eerlijk loon en werken vaak onbeschermd met pesticiden; de dieren die er wonen sterven uit. Jammer vond ik daarom dat ik bij het verder bladeren haarverzorgingsproducten ­tegenkwam die wél palmolie bevatten. Het is van levensbelang dat deze industrie stopt. En dus ook dat voor palmolie nergens meer (onbewust) reclame wordt gemaakt.
Ria Smit

MT26 M26 Praat Mee Beeld

Weet je nog?

Binnenkort is het weer Vaderdag. Hoe werd dat toen gevierd?

Anneke (68):

“Hoeveel zelf gekleide asbakken en tekeningen mijn papa heeft gekregen…”

Loes (71):

“Mijn vader is te vroeg overleden. Rond Vaderdag waren mijn zusjes en ik altijd een beetje ontheemd; voor wie maakten wij een cadeautje?”

Imke (59):

“Een steen met daarop: ‘Je bent een kei van een vader’, dat was het vaderdagcadeau. Hij heeft hem nog steeds, als presse-papier.”

Doris (63):

“Mijn broertje en ik brachten hem ontbijt op bed, met zijn krantje erbij en iets lekkers. Mijn moeder grapte dat het eigenlijk altijd Vaderdag was!”

Corine (82):

“Mijn man is al vijf jaar geleden overleden. Op Vaderdag komen onze dochters langs en denken we samen extra aan hem.”

Laura KraegerANP, Getty Images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden