MT 26 M26 nog nooit verteld Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Al tien maanden voor ik hem confronteerde, had ik de mailtjes op zijn computer gelezen’

Toen Marloes ontdekte dat haar man haar ­bedroog, besloot ze alles op alles te zetten om haar huwelijk te redden.

“Drie weken na onze laatste vakantie wachtte ik Koos op toen hij uit zijn werk kwam. Mijn gezicht was helemaal dik van het huilen. ‘Ik heb je mail ­gekraakt,’ zei ik meteen, toen mijn man binnenstapte. ‘Ik weet alles van jou en Angelique. Het is misschien beter als je je spullen pakt.’ Koos werd spierwit. Hij zakte op een stoel, met zijn hoofd in zijn handen. Minutenlang zweeg hij; minuten waarin mijn hoop toch nog opvlamde. Toen haalde hij diep adem en zei: ‘Je hebt gelijk, ik hou van iemand anders. Het spijt me dat ik je dat niet eerder heb verteld.’ Wat Koos niet wist, was dat ik al een hele tijd op de hoogte was van zijn affaire.”

Niet zomaar een collega

“Al tien maanden voor de dag dat ik hem confronteerde, had ik het ene na het andere mogelijke wachtwoord op zijn computer zitten intikken. Mijn man gedroeg zich ­namelijk al een tijdje vreemd en ik wist zeker dat er iets aan de hand was. Dat heb je na bijna veertig jaar; dan kun je de ander uittekenen. Dat hij ­opeens zo vaak ging sporten en wel vastgegroeid leek aan zijn mobiele telefoon slikte ik echt niet zomaar. Dat ik hem inderdaad door en door ken, bleek wel toen het me na een stuk of twintig pogingen lukte zijn wachtwoord te raden. En na een paar muisklikken wist ik het. Angelique, de nieuwe collega over wie hij het geregeld had, was veel meer dan zomaar een collega. De lieve woordjes die ik las in hun mailtjes maakten me zó misselijk, dat ik snel naar de wc rende. Mijn maaginhoud kwam dan wel omhoog, maar mijn tranen niet. In plaats daarvan overviel me een hevige strijdlust. Want ik wist één ding: ik zou alles op alles zetten om Koos terug te winnen.”

Al vijftien jaar geen seks meer

“Nee, boos was ik niet om zijn affaire. Hoewel we nog altijd goede maatjes waren, was er al heel lang geen sprake meer van een volwaardige relatie. Zo was de laatste keer dat wij het bed deelden al wel vijftien jaar geleden. Na de komst van onze kinderen had seks een steeds kleinere plaats ingenomen. Na de dood van onze oudste zoon, die overleed door een noodlottig verkeersongeluk, stond ik er helemaal niet meer voor open. Toen dat een paar jaar zo was, benoemde Koos weleens dat hij het daar moeilijk mee had. Hij miste de intimiteit, niet alleen in bed maar ook daarbuiten.”

“Ik had beterschap beloofd, maar nadat ik mezelf er een paar keer toe had gezet om hem aan te halen, verwaterde dat weer. Niet omdat ik niet om hem gaf, maar omdat ik er zelf eigenlijk geen behoefte aan had. Ik heb een kille jeugd gehad, bij ouders die me nooit een aanhaalden of complimentjes gaven. Toen ik Koos net kende, kon ik er niet over uit hoe fijn het was om eindelijk warmte te krijgen. Maar kennelijk leek ik meer op mijn ouders dan ik zelf had gewild. Fysiek contact is voor mij gewoon niet makkelijk. Zeker na de dood van mijn zoon niet meer. Het was alsof ik bevroor toen de politie aan onze deur kwam. En ik ben nooit meer ontdooid.”

“Toen ik ontdekte dat Koos vreemdging, besefte ik dan ook direct dat dit grotendeels mijn eigen schuld was. Ik had hem te veel voor vanzelfsprekend ­genomen. Nogal dom als je man in zijn midlifecrisis komt en er nog heel goed uitziet.”

MT 26 M26 nog nooit verteld Beeld

Zo mijn best gedaan

“Ik heb niemand verteld over mijn ontdekking. Ook Koos niet. Ik besloot het mailtje te zien als een ­wake-upcall. Hopelijk kon ik het tij keren en zijn inter­esse terugwinnen. Een verleden van veertig jaar, kinderen... Dat wis je niet zomaar uit. Toch? Dus ik meende dat ik nog wel een kans had. Ik heb maandenlang mijn best gedaan. Niet op een overdreven manier, dat zou argwaan oproepen. Nee, ik probeerde langzaam weer toenadering te zoeken. Zijn hand weer eens te pakken. Uit te spreken hoe belangrijk hij voor me was en hoeveel bewondering ik voor hem had. Alles heb ik uit de kast ­gehaald. Ik hing net als vroeger aan zijn lippen als hij iets vertelde, kookte de dingen die hij lekker vond en ging ook mezelf beter verzorgen om aantrekkelijk te zijn. Ik heb zelfs als verrassing een vakantie voor ons samen geboekt, om te ­vieren dat het veertig jaar geleden was dat we verkering kregen. En dat was een heel fijne week, absoluut. Een week waarin we ook weer een keer vreeën.”

Nog altijd niet boos

“Het kwam dan ook verschrikkelijk hard aan toen ik drie weken na onze ­terugkomst weer inlogde in zijn mailbox. Dat deed ik om de zoveel tijd en ik was er dit keer heilig overtuigd dat ik het bewijs zou vinden dat zijn affaire voorbij was. Dat was niet zo. Ik vond een mail van Koos aan Angelique, waarin hij vertelde hoe erg hij haar had gemist tijdens onze ­vakantie. En dat het tijd werd om eerlijk te zijn. ‘Ik kan niet langer liegen,’ schreef Koos. ‘Daarvoor geef ik nog te veel om ­Marloes. Maar jij bent ­degene met wie ik verder wil.’ Wat heb ik gehuild die dag. Ik kon niet meer stoppen. Ik wist dan al tien maanden over Angelique, maar nu pas kwam het echt binnen. Ik was hem kwijt, definitief. En toen ik zó bont gehuild was, dat ik dat nooit voor Koos kon verbergen, wist ik dat ik die dag een gesprek moest forceren. Zo kwam het balletje aan het rollen. Nog diezelfde avond is hij vertrokken. Vier jaar later doet het me nog altijd pijn. Wat was ik graag honderd geworden met Koos. Toch ben ik nog altijd niet boos, hij en ik zijn zelfs nog goed bevriend. Want echt, het is zijn fout niet. Ik had zelf veel zuiniger moeten zijn op hem.”

De namen in deze tekst zijn vanwege privacyredenen gefingeerd. Ook (anoniem) een geheim delen? Er wordt integer en vertrouwelijk met je bericht omgegaan. Mail naar Lydia van der Weide: redactie@margriet.nl.

Lydia van der WeideRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden