header puber perikelen juiste kleur Beeld redactie
Beeld redactie

PREMIUM

‘Iedere man die naar haar loensde, staarde ik met een dodelijke blik aan. Afblijven! Ze is pas veertien!’

Dat Henrikes kleine meisje niet meer zo klein is, blijft wennen voor haar. Zéker nu ze ook steeds vaker blikken krijgt toegeworpen van mannen. Mannen die dus níét meer naar Henrike kijken...

Mijn moeder waarschuwde me toen ik voor het eerst met mijn beste vriendin op vakantie ging naar Italië: ‘Niet alles geloven wat die Italiaanse jongens zeggen, hoor! En niet zomaar met ze meegaan.’ Beláchelijk vond ik dat toen. Wat dácht ze wel niet?! Ik voelde me met mijn zeventien jaar een vrouw van de wereld. Maar o, wat begrijp ik haar nu goed.

Blikken van mannen

Ineens zie ik mijn dochter, voor mij toch nog steeds dat kleintje met die schattige krulletjes, veranderen in een mooie jonge vrouw. En dat valt niet alleen mij op... Ik zie het als we samen in de sportschool aan het sporten zijn. Maar ook toen we onlangs een paar dagen met z’n drietjes naar Parijs waren.

Zijn het in de sportschool nog jongens van haar eigen leeftijd en iets ouder, nu waren het ook mannen. Ik zág ze kijken. In de metro, op straat, in winkels. Achter haar lopend, ving ik de blikken. Als moeder wil je je kind het liefst beschermen, dus keek ik vuil terug naar iedere man die naar haar loensde. Ik staarde ze met een dodelijke blik aan. Waren ze nou helemaal gek geworden? Wat dachten ze wel niet?! Afblijven! Ze is pas veertien!

Mooi koppie, lange benen

Tegelijk zag ik wat zij zagen: mooi koppie, prachtig lang haar en lange benen in jeans die haar figuurtje nog beter lieten uitkomen. Zelf was ze zich er, geloof ik, nog niet echt van bewust. Gelukkig maar! En laat dat nog maar heel lang duren. Tegelijkertijd moest ik er toch ook éven aan wennen dat er dus minder naar mij werd gekeken. Maar ja, vind je het gek? Als moeder loop je er tijdens zo’n weekendje weg met het gezin toch als een pakezel bij. Met tassen water, snacks, mondkapjes, metrokaarten et cetera. En om het plaatje compleet te maken: makkelijke gympen én kleding.

Knipoog naar míj

Maar halellujah, de zaak was nog niet helemaal verloren. In een hippe vintage kledingzaak ving ik de blik van een knappe Fransman. Ik schatte hem zo’n jaartje of veertig en zag hem over de kledingrekken naar me kijken En toen gebeurde het: hij knipoogde! Naar... mij! Helaas zag de puber het ook. En ze zei: “Iew!!!” En riep daarna heel hard naar haar vader: “Pahap, die man knipoogde. Naar máma!” Yes.

Eén ding weet ik wel heel zeker: als zij ooit voor het eerst alleen op vakantie gaat, krijgt ze een hele waslijst aan waarschuwingen mee!

Henrike Koopmanredactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden