null Beeld ANP
Beeld ANP

PREMIUM

Brief aan Ria, van De Dolly Dots

Op 20 juli 2009 overleed Dolly Dot Ria Brieffies op 52-jarige leeftijd aan de gevolgen van longkanker. Ze liet een man en twee kinderen achter. En haar mede-Dots die haar nog altijd enorm missen. Deze brief schrijven ze aan haar.

Lieve Ria,

‘Over vijf minuten op het toneel,’ zegt Frank de tourmanager zacht maar dwingend. Esther staat al een halfuur klaar, vol in de veren en smeert er nog wat lippenstift op. Angela is al achter op het toneel om te genieten van het geroezemoes van de zaal. Patty spuit nog wat haarlak op en hijst zich vervolgens in het strakke rode pak. Het staat geweldig. Chela danst door de gang naar het ­podium en Anita… zij zit nog rustig op grond in een hoekje van de gang onder de tl-buizen haar make-up te doen. Nog lang niet klaar. Je kent het! Wij maken er ons al lang niet meer druk om, want we wéten dat ze er net op het nippertje tussen springt, vlak voordat we op moeten. De crew krijgt nog steeds een hartverzakking – de jongens moeten er nog aan wennen.

We doen de oortjes in, checken het volume van de microfoon en dan lopen we achter elkaar een trappetje op om ieder achter een eigen ledscherm te gaan staan, nog ­onzichtbaar voor de zaal. Het uitbundige publiek kwettert luid in onze oortjes. Het is overweldigend. We kijken ­elkaar nog even aan en dan… De Sven Hammond Band knalt de extended versie van What a night de zaal in en de massa spat uit elkaar van vreugde. Kippenvel. Een voor een komen we achter ons scherm vandaan en als we compleet zijn gaat het dak eraf. Je kent het.

Alleen… We zijn niet compleet. Jij bent er niet bij of toch wel? We missen je, schat. Je komt altijd wel voorbij in een of ander gesprek of een hilarische herinnering. Ja, er wordt weer heel veel gelachen en soms gaat het ook wel hard tegen hard. Je kent het.

Alles wat jij hebt gezongen – en dat was veel – hebben we verdeeld onder Cheel, Patty, Anita en Esther. En het werkt! Angela zingt bij de meeste liedjes van oudsher het tweede couplet. Angela en Chela zingen de solo’s in All the roses en als we daarna het podium af lopen voor de pauze, laten we een ontroerde zaal achter. Zij missen je ook.

Je eerste ontmoeting met Angela was ergens in een muziekkroeg waar jullie allebei optraden. Jullie waren allebei nog piepjong, maar stonden wel al elk weekend ­ergens op een podium. Het klikte onmiddellijk, jullie wisten toen nog niet dat jullie bijna tien jaar lang een hotel­kamer zouden delen. Vaak met een tweepersoonsbed (en het waren geen kingsize bedden). ’s Morgens als je wakker werd, bleek Angela naast je te liggen in plaats van Hans, je grote liefde. Hij moest je al die jaren delen met ons.

Patty vertelt hoe zij en jij werelden apart waren door het leeftijdsverschil, maar twintig jaar later bij de reünieconcerten kwam een hernieuwde kennismaking. Jullie begrepen elkaar eindelijk en hadden diepe gesprekken.

Cheel verhaalt hoe ze na een optreden in Barcelona in de zomer van 2007 met jou een slaapkamer deelde. Eindelijk hadden jullie elkaar voor jezelf. Jullie hebben de nacht weggekletst en de volgende dag samen de Sagrada Família bezocht. Het is een dierbare herinnering.

Esther herinnert zich de eerste ontmoeting met jou bij de platenmaatschappij. Je had een strak discopak aan en een donkere afro-achtige krullenbos met een rode roos erin gestoken. Je was aan het knipogen naar de meiden, want je kende ze nog helemaal niet. Esther wist zéker dat je ­lesbisch was.

Weet je nog dat jij, Anita en Esther zouden meedoen aan dat kerstcircus? Jullie zouden een act doen. Jij zou verdwijnen, Anita hing in de touwen en Esther zou worden doorgezaagd, zoiets. Jullie hadden je halfdood gerepeteerd in beeldige pakjes. Jij klaagde nooit en toen Anita vroeg of het wel met je ging, antwoordde je met: ‘Nee, eigenlijk niet.’ En dát waren we niet gewend. Twee weken later bleek je terminaal.

De wereld is een zootje. Het klimaat is er slecht aan toe, bosbranden, watersnoodrampen, smeltende ijskappen. Het is allemaal nog erger geworden sinds 2009. We hebben net een pandemie achter de rug, Ria! De hele wereld stond stil, niemand wist wat ons te wachten stond. En Poetin is Oekraïne binnengevallen. Het gaat eigenlijk helemaal niet goed nu in de wereld, dus dáár mis je niets aan.

Maar Ria, wat zou je hebben genoten van dit laatste rondje! Tijdens de Ahoy-shows was je prachtige lach niet van je gezicht te krijgen. De kop boven de recensie in NRC luidde: ‘Podologe weer even Dolly Dot’ en die hele recensie ging verder over jouw enthousiasme. Meesterlijk.

Door de pandemie was er opeens heel veel tijd om na te denken over deze tour. De hele wereld stopte, de tour werd vier keer verzet. Ook dit nadeel heeft een voordeel; de setlijst is beter dan ooit. En al die tijd zweefde je om ons heen en misten we je enorm.

Melissa is een prachtige, jonge, onafhankelijke vrouw ­geworden en Maikel is inmiddels vader. Hans en je beste vriendin Anita zijn alweer jaren samen en genieten van Milan, je kleinzoon. Wat hádden we het je toch gegund om dat mee te maken. Je bent alweer zo lang weg bij ons, maar je voelt dichterbij dan ooit. We missen je, schat, en we nemen je altijd mee in ons hart.

null Beeld
RedactieANP

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden