null Beeld getty images
Beeld getty images

PREMIUM

Mijn verhaal: ‘Precies vijfendertig jaar nadat ik begon, moet ik als werknemer afscheid nemen van de zorg’

Door de nasleep van covid kan Anita niet langer het werk doen dat ze zo veel jaar met plezier heeft gedaan.

null Beeld

Anita:

“In maart 2020 heb ik covid gehad en behoorlijk ernstig ook. Zó ernstig, dat ik in mijn dagelijks leven nog steeds enorm word beperkt. Ik leef een bejaard leven. En doe ik net iets meer dan ik aankan, dan krijg ik een fikse terugslag. Mijn baan ben ik daardoor kwijtgeraakt. Ik heb geprobeerd te re-integreren, maar dat lukte niet. Ik ging daarmee steeds zó ver over mijn grenzen heen, dat ik er een week later nog last van had. Een grote teleurstelling.”

Missen

“Het werken in de zorg was zo belangrijk voor me. Ik heb heel veel ­geleerd en meegemaakt; verdrietige dingen, maar ook zo veel mooie, ontroerende en grappige dingen. In mijn laatste baan was ik werkzaam op een kleinschalige zorglocatie voor mensen die lijden aan dementie. Een mooie functie. En wat vond ik het prettig werken met mijn lieve, gezellige en betrokken collega’s. Juist die onderlinge band, het met elkaar zorgen voor de mensen die aan ons waren toevertrouwd, mis ik nu zo.”

Verrassing

“Precies vijfendertig jaar nadat ik begon, moet ik als werknemer afscheid nemen van de zorg. Ik besluit om, als het echt zo ver is, een mooie bos bloemen voor mezelf te kopen om te vieren dat ik zo lang heb mogen genieten van mijn werk. Iets wat zó positief was, moet ook positief worden afgesloten, vind ik. En dan ineens is er die verrassing…

Op een avond staat het team waar ik zo graag nog veel langer bij had willen horen onverwachts op de stoep. Met koffie, taart, cadeautjes en allemaal één bloem. Als ik al die ­vertrouwde gezichten zie, moet ik huilen. Mijn collega’s houden het ook niet droog. Wat heb ik ze gemist. Sommigen van hen heb ik door omstandigheden bijna twee jaar niet gezien. In die tijd is er veel gebeurd. Met mij, maar ook met hen. Als de tranen weg zijn, wordt het natuurlijk toch nog erg gezellig. En na een uurtje vertrekken mijn collega’s weer. Ik ben kapot, want het weerzien kostte me veel energie, maar wat was dit bezoek me dierbaar… De meegenomen enkele bloemen vormen één groot, prachtig boeket en aan elke bloem hangt een lief kaartje. Positiever had mijn afscheid van de zorg niet kunnen zijn.”

Laura Kraegergetty images

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden