null Beeld Bruno Press
Beeld Bruno Press

PREMIUM

De mooiste brieven en reacties van lezers

Uit alle reacties die we op de redactie binnenkrijgen, kozen we onder andere deze brieven:

null Beeld

Er is hulp

In Margriet 12 vertelde Ina (73): ‘Niemand weet dat ik mijn oudste kind heb afgestaan.’ Een ontroerend verhaal, waarop ik, zelf ook ‘afstandsmoeder’ én voorzitter van De Nederlandse afstandsmoeder (DNA), graag reageer. Het doel van stichting DNA is om vrouwen die hun kind moesten afstaan, om welke reden dan ook, een plek te bieden waar ze veilig hun verhaal kunnen doen, waar zij bovendien herkenning en erkenning vinden en eventueel een doorverwijzing kunnen krijgen voor gerichte hulp. Uit eigen ervaring én die van anderen weet ik dat vrouwen die geraakt worden door een artikel in de media vaak behoefte hebben aan steun, maar niet weten waar ze daarvoor terechtkunnen. Daarom reageer ik.
Will van Sebille, denederlandseafstandsmoeder@gmail.com

Olala, chocola!

Mijn chocolaverslaving is me in mijn geboorteland Zwitserland met de paplepel ingegeven. Mijn tante/peetmoeder was getrouwd met een patissier. Het lezen van Sjakie en de chocoladefabriek herinnert me aan mijn bezoeken aan hun tearoom in Zürich. Met de bedwelmende geur van chocolade, koffie, warme noten en karamel. Een elegante wenteltrap nodigde uit om een etage lager te gaan en als petekind van de eigenares mocht ik het bord ‘privé’ negeren. Beneden was de schatkamer: de chocolaterie! Ik mocht er roeren in de enorme ketel met warme chocolade en leerde bonbons maken – interessant, vond ik, dat er alcohol in werd gespoten. Mijn vader, kunstenaar en goudsmid, kreeg elk jaar de opdracht om voor Pasen een nieuwe chocoladevorm te maken van koper. Ik herinner me hazen met manden op de rug, een XXL ei waar haasjes uit klauterden en paashazen op ski’s. Nog altijd rond deze tijd kijk ik uit naar nieuwe chocoladecreaties en vandaag heb ik een megagrote chocolade-eend gespot. Ik stuur een foto ervan naar mijn kleindochter van vijf, die meteen zegt dat de eend precíés is wat ze ‘nodig’ heeft. Ik denk dat ik mijn chocolagenen heb weten door te geven…
Isabella Buck

null Beeld
null Beeld

Op 9 april begint de Boekenweek. Wat is jouw old time favorite?


Marijke (62):

De brief voor de koning van Tonke Dragt. Onlangs gaf ik het mijn kleindochter cadeau en heb ik het zelf ook weer gelezen. Wat een prachtig avontuur blijft het.”

Jose (59):

“Mijn favoriet? Joop ter Heul van Cissy van Marxveldt. Na al die jaren weet ik nog steeds de naam van die gezellige club: Jopopinoloukicoclub. Ik heb het boek ook aan mijn dochters gegeven, omdat ik het zo mooi en herkenbaar vond. ”

Els (63):

“Als er een boek is dat me altijd is bijgebleven, is het wel Turks fruit. Wat een opschudding, maar zo mooi geschreven.”

Annemieke (82):

Payton place. Een spannend boek in die keurige jaren vijftig. De serie die later op tv kwam was ook om te smullen.”

Laura KraegerBruno Press

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden