null Beeld Geerke Vermeulen, Marloes Bosch. Visagie: Nicolette Brøndsted
Beeld Geerke Vermeulen, Marloes Bosch. Visagie: Nicolette Brøndsted

PREMIUM

‘Zijn humor en enthousiasme vond ik meteen al aantrekkelijk’

Hoe is het om de partner van een bekende Nederlander te zijn? Deze week: zangeres, docente en schrijfster Mariska Reijmerink (55), vrouw van cabaretier, schrijver en columnist Vincent Bijlo (57).

“Marcel, de broer van Vincent, studeerde net als ik muziekwetenschap. Omdat ik na een jaar geswitcht was naar de studie Engels vroeg Marcel mij of ik bij hem thuis een Engelstalig studieboek wilde voorlezen. Dat wilde ik wel. Ik wist dat Marcel samenwoonde met zijn broer. Dat leek me ook wel zo praktisch, want Marcel is blind. Dus ik dacht dat zijn broer hem verzorgde, maar tot mijn verbazing bleek Vincent óók blind te zijn. Nadat ik die middag Marcel had zitten voorlezen, vroeg Vincent me of ik bleef eten. Dat deed ik. Ik was onder de indruk van hun zelfredzaamheid.

Vincent studeerde Nederlands dus we hadden meteen een leuk gesprek over literatuur. Ik heb die eerste keer zelfs ook al staan zingen, want Vincent had een keyboard en kon allerlei popliedjes spelen. Een klein halfjaar kwam ik trouw elke maandagmiddag voorlezen en bleef ik ook eten. Toen het boek uit was, was de verkering tussen mij en Vincent nog niet aan. Ik was met beide broers bevriend, maar voelde me alleen tot Vincent aangetrokken. Een tijdje ging het niet zo lekker met zijn studie, het was behoorlijk frustrerend voor hem dat destijds nog niet alle studieboeken in braille verschenen waren, noch als luisterboek. Naarmate Vincent steeds meer succes oogstte met zijn cabaret, vrolijkte hij daar enorm van op. Zijn humor en enthousiasme vond ik altijd al aantrekkelijk en ik begon hem steeds leuker te vinden.

In 1988, een kleine twee jaar na onze ontmoeting was het duidelijk dat we samen verder wilden. Nee, ik heb nooit kinderen gewild, dat heb ik ook al meteen tegen Vincent gezegd. Dat heeft alles te maken met depressies waar ik vroeger last van had. Met psychologische hulp én de steun van Vincent kon ik die zwaarmoedige periodes achter me laten.”

Grotere woordenschat

“Vincent en ik hebben weliswaar geen kinderen, maar wel een heel fijne pleegzoon, Afief. Hij kwam als 22-jarige Syrische asielzoeker in Nederland. Omdat Vincent en ik goed zijn in taal werden wij gevraagd om ons als taalcoach in te zetten voor anderstaligen. Zo heb ik Afief leren kennen. Hij had Engelse literatuur gestudeerd in Damascus dus we konden al meteen goed met elkaar praten. Vincent en ik namen hem mee naar musea, concerten en het theater, want Afief stond overal voor open. Als buitenlander ben je algauw een buitenstaander. Zowel door culturele verschillen als ook door de taalbarrière.

Zelf ben ik opgegroeid in een arbeidersgezin en voelde ik me op de universiteit een provinciaal met weinig intellectuele bagage. Ik was de enige student Engels die nog nooit in Engeland was geweest. Aanvankelijk had Vincent een veel grotere woordenschat dan ik waardoor ik weleens moest navragen wat hij bedoelde met een bepaald woord. Inmiddels heb ik dat bijgespijkerd, maar als ík me al ‘anders’ voelde, hoe moet dat dan voor iemand zijn die uit een ander land komt? Daar was ik nieuwsgierig naar en dus heb ik voor mijn boek Niet je moers­taal in Nederland wonende buitenlanders geïnterviewd. Heel boeiend en leerzaam hoe zij tegen onze zeden en gewoontes aankijken. Afief spreekt inmiddels vloeiend Nederlands. Van onze taallessen hebben we destijds YouTubefilmpjes gemaakt. Ook maken we nog samen podcasts waarin we het hebben over de verschillen tussen de Nederlandse en Arabische cultuur.”

null Beeld
null Beeld
null Beeld

Doorzettingsvermogen

“Als je blind bent, heb je een mobiliteitsprobleem, dus Vincent en ik rijden samen naar zijn voorstellingen. In de theaters begeleid ik of iemand anders hem. Op het toneel vindt hij zijn weg dankzij de latjes die de technicus daar op het podium heeft gelegd. Voor zijn radioprogramma Vink gaat hij meestal met een taxi naar Hilversum. Verder schroomt Vincent niet om hulp te vragen. Ik bewonder zijn doorzettingsvermogen. Hij zit hier in Bunnik in de lokale politiek. Als ik soms hoor hoe sommige ego’s zich opstellen, dan zou ik waarschijnlijk allang boos de handdoek in de ring gegooid hebben. Hij niet. Hij houdt altijd het doel voor ogen. Vincent is een slimme denker. Hij probeert alles altijd rationeel te verklaren, bij mij overheerst de emotie. Hoewel ik dus veel meer een gevoelsmens ben, is Vincent sneller ontroerd bij een mooi liedje dan ik. Sinds de dood van zijn vader lijkt hij daar gevoeliger voor.”

Elkaar spiegelen

“Ik geef les, maar ben ook zangeres. Samen met drie bandleden heb ik als The Rossettis mooie theatertournees gemaakt. Ook hebben we de cd No man is an island uitgebracht. De nummers die daarop staan, zijn grotendeels gebaseerd op negentiende-eeuwse Engelse poëzie, waar ik een groot liefhebber van ben.

Van Vincent leer ik dat als mensen me een compliment geven, ik dat ­gewoon mag aannemen. Dat ik daar nog altijd een beetje moeite mee heb, zal deels te maken hebben met mijn calvinistische opvoeding. Hoewel, Vincent heeft zelf ook moeten leren met complimenten om te gaan. De ene avond valt een grapje minder goed dan de andere. Als mensen dan naar hem toe komen en zeggen dat ze zo’n leuke avond hebben gehad mag hij gewoon blij zijn en moet hij niet zeuren dat het de avond ervoor beter ging. Zo spiegelen we elkaar en doen we ons niet stoerder voor dan we zijn.”

null Beeld

Vincent & Mariska

Wat is typerend voor jullie relatie?

“Dat we het beste in elkaar zien en elkaars talenten en creativiteit stimuleren. Terwijl we allebei zijn opgevoed met de aansporing ons gedeisd te houden en ons te conformeren. Vincent misschien niet van huis uit, maar wel op het blindeninstituut.”

Waarin vult Vincent jou aan?

“Hij ziet sneller dan ik de mogelijkheden in een situatie en geeft niet snel op.”

Wie van jullie tweeën kan het beste boos zijn?

“Ik. Bij mij is het ook meteen duidelijk. Ik begin luid te praten. Omgekeerd is dat anders. Vincent zegt dan juist niks meer en dan moet ik vragen wat er aan de hand is. Dat komt overigens niet vaak voor.”

Wat kunnen jullie met zijn tweeën heel goed?

“Optreden. Vorige week waren we te gast op een taalschool in Den Haag. Daar hebben we een stukje voorgedragen uit ons boek Bink en Pip gaan naar Engeland. Het thema was communicatie dus hebben we ook over het brailleschrift verteld. Dat vonden die kinderen heel interessant. Vincent kan de mimiek van de kinderen niet zien dus dan is het fijn dat we zoiets met zijn tweeën doen.”

Waar zijn jullie over tien jaar?

“Als er iets is dat ik geleerd heb, dan is het wel dat je niet zolang vooruit kunt kijken. Misschien dat Vincent meer gaat schrijven dan optreden en ik nog meer les ga geven, nu er zo’n tekort is aan leerkrachten.”

Mieke van WijkGeerke Vermeulen, Marloes Bosch. Visagie: Nicolette Brøndsted

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden