puber perikelen juiste kleur Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Ze flipte volledig - met extra snikken en uithalen - toen ze zag dat de worstjes met haar vegaschnitzel in één pan lagen’

Josephine moet erg wennen aan een vegetariër in het gezin. Een die haar met argusogen in de gaten houdt wanneer Josephine staat te koken.

Het is de eerste week van de meivakantie. We zitten aan tafel en hebben het over de komende week. Ik heb vrij genomen en we gaan voor het eerst sinds jaren weer eens een weekje weg. Gewoon in eigen land. Lekker naar Brabant met Beekse Bergen, dagje Den Bosch en Efteling op het programma.

Onverwacht groot nieuws

Maar dan komt mijn oudste dochter opeens met redelijk onverwacht groot nieuws: ze is per direct vegetarisch geworden. Zonder een echt duidelijke reden overigens. Ze wil het gewoon, ze is klaar met vlees eten en of ik ook wel weet dat het stukken beter is voor het milieu?

Ik ben er even stil van. Niet vanwege haar keuze, maar meer omdat het zo onverwacht komt en niet echt een duidelijke onderbouwing heeft. Ik moet even schakelen, maar natuurlijk komt het goed. Wij eten sowieso niet elke dag vlees en op de dagen dat we het wel doen is dat makkelijk te vervangen, lijkt me zo. Ik ben al lang blij dat ze niet überhip vegan wil zijn. Want dan wordt het wel een stuk ingewikkelder. Bovendien schat ik zo in dat het van tijdelijke aard is en dat de keuze gebaseerd is op een TikTok-filmpje of een van haar vriendinnen. Ze is er niet duidelijk over maar, daar kom ik nog wel achter!

Lekker luchtig

In de vakantie hebben we vrienden uitgenodigd om samen te eten. We zijn met tien man en ik sta te koken in een onbekende keuken met vier pitten inductie. Het is dus even een ding om alles tegelijk warm op tafel te krijgen. Als alles op staat, ik heb nog één pit over om het vlees te bakken, besef ik dat ik de vegaschnitzel van mijn dochter ook nog warm moet zien te krijgen. Nu heeft ze haar hele leven gewoon vlees gegeten en is ze net drie dagen vega dus ik neem het lekker luchtig en leg de schnitzel naast de worstjes in dezelfde pan. En heel eerlijk dacht ik ook: ze ziet het toch niet, want met haar neus in haar mobiel.

Nou niets was minder waar. Als een havik hield ze me blijkbaar in de gaten. Ze flipte volledig - met extra drama, snikken en uithalen - toen ze zag dat alles bij elkaar in één pan lag . Met de belofte dat ik het nooit meer zou doen én dat de worstjes en haar schnitzel elkaar niet had aangeraakt, heeft ze uiteindelijk toch alles opgegeten. Maar ik had mijn les goed geleerd; we nemen dit heel erg serieus.

Even wennen

Toch is het behoorlijk wennen en blijken sommige patronen er lastig uit te slaan. Vooral bij mij; ik roep vrolijk dat de worstenbroodjes warm zijn voor de lunch en realiseer me na haar sneer pas dat we er nu een vegetariër bij hebben in het gezin.

Ook realiseer ik me nu pas dat mijn spitskool met rijst - die ik zie als vegetarisch - toch echt wat gebakken spekjes bevat. Mijn voorstel om die er even uit te plukken, wordt ook afgeslagen. Ze is echt heel erg strikt. Persoonlijk hoop ik dat het een fase is, maar tot die tijd zal ik enorm mijn best doen, het vega assortiment nog eens uitpluizen en mocht ik ergens iets uitplukken, dan zorg ik dat het uit het zicht is. Beloofd.

Josephine van LaarRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden