null Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

Rinke: ‘Ik kon eindelijk ‘zomaar een meisje op een festival’ zijn. Geen struggelende moeder, loeidrukke stagiair of vervelende vriendin’

Rinke wordt door de meiden geplaagd met de chemie die er kennelijk tussen haar en Tim was op Lowlands.

Vorige week: Rinke geniet met volle teugen van het festival, maar heeft toch even een moeilijk momentje.

“Jouw gezicht! Ik zie het nog voor me,” lacht Mara op de terugweg van het festival. Ze vertelt, voor de zoveelste keer, wat er die avond daarvoor in een van de festivaltenten gebeurde.

“We stonden lekker te dansen en Rinke ging los. Ik heb je nog nooit zo uitzinnig zien dansen. Anyway… ineens stond ze als aan de grond genageld. Een paar meter verder stond Meneer Flamingoshirt te dansen. Hoe heet-ie ook alweer? O ja, Tim. En het leek alsof ze in een soort magnetisch veld terechtkwamen.”

“Jajaja… jij maakt er meteen weer een romantische film van,” gilt Rinke vanaf de achterbank. “Zo was het helemaal niet!’” Marie en Maude geven elkaar een knipoog. “Nou… dit had zo in een film gekund. Zoals hij naar je toe kwam rennen en je omhelsde. En dan jouw lach. Je straalde!” gaat Mara verder.

“Maar er is niks gebeurd!” verdedigt Rinke. En dat is waar. Ja, ze heeft de hele avond en vooruit de halve nacht staan dansen met Tim. De tijd vloog. Tot Mara gebaarde dat ze terug naar de tent wilden. Maude was moe en voelde zich niet lekker. Bovendien waren alle muntjes op. Lowlands zat er op, morgenochtend moesten ze vroeg alles inpakken en naar huis. ‘Till next time Tim!’ gilde Rinke nog.

Zomaar een meisje op een festival

“Ach.. ik heb het gewoon leuk gehad. Ik kon eindelijk ‘zomaar een meisje op een festival’ zijn. Geen struggelende moeder, loeidrukke stagiair of vervelende vriendin… Geloof me als ik zeg dat ik die tijdelijke rol van iemand met een onbezorgd leven even nodig had. Ik ga zo Jeppe ophalen bij mijn vader en Jennifer. Jullie duiken zo je bedje in om lekker bij te slapen. Ik mag me klaarmaken voor weer een korte nacht en een helse werkweek.”

Het kwam er harder uit dan ze had bedacht. Iedereen in de auto is lange tijd stil. Als Mara Rinke thuis afzet, geeft ze haar vriendin een dikke knuffel. ‘Hé… als je er even tussenuit wilt… je mag altijd in Groningen komen. Daar kun je ook ‘zomaar een meisje in een studentenstad’ zijn. Dat zou ik heel fijn vinden.”
Rinke knikt en belooft dat ze snel langs zal komen.

Uitpuilende agenda

Nadat Rinke die avond Jeppe op bed heeft gelegd, realiseert ze zich hoe moe ze eigenlijk is. En dan loert haar onuitgepakte backpack met vuile was en festivalviezigheid haar vanaf de gang toe. Het is pas acht uur. Morgen weer een dag, denkt ze als ze de gordijnen in haar slaapkamer dichtdoet. Al weet ze zelf dondersgoed dat die backpack de komende dagen op dezelfde plek zal blijven staan. Het is razend druk op de redactie nu de helft van haar collega’s op vakantie is of net terug is gekomen. Haar agenda puilt uit van de deadlines en meetings. Waar moet ze de tijd vandaan halen?

Dan licht haar telefoon op. Een berichtje van Mara.

‘Rink… slecht nieuws. Maude heeft een positieve coronatest.’

Volgende week: Rinke voelt zich hondsberoerd.

Annemarie van LooijRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden