Header Puberperikelen NW Beeld Redactie
Beeld Redactie

PREMIUM

‘Mam, ik heb gezegd dat oma op sterven ligt, want anders mag ik mijn telefoon niet,’ zegt mijn dochter doodleuk

Als Josephines dochter op kamp is, gelden er strenge regels wat betreft telefoneren. Maar daar heeft de puber wel wat op gevonden.

Ze is een week eerder vrij dan de tweeling, maar toch is ze niet blij te krijgen. Mijn pubermeisje is chagrijnig. Zij gaat een week op kamp en aansluitend gaat Wouter, met wie ze net een maand verkering heeft, voor drie weken naar Amerika.

“Dan zien we elkaar dus vier weken niet hè mam, weet je wel hoe erg dat is?”

Tja… deze dingen waren ver voor de verkering al geboekt, geregeld en besloten, dus we kunnen er nog weinig aan doen. Sterker nog: de inschrijfdatum van het kamp was al gesloten en ik heb he-mel en aarde moeten bewegen om haar alsnog mee te krijgen. Dat was namelijk heel belangrijk, want het was haar laatste scoutingkamp en als ze niet mee ging dan zou dat een grote ramp zijn. Dan ging ze namelijk dood zei ze…

Lelijke smoes

Na een innig emotioneel afscheid van De Verkering breng ik haar op zaterdag naar het Scoutingkampeerterrein in Overasselt. De regels zijn streng. Geen mobiele telefoon en geen contact met de ouders. Wel mogen ze twee keer post ontvangen. Echt 2022 is het niet, maar goed. Regels zijn regels. Eenmaal thuis heb ik haar al aan de telefoon. Huh? “Ja mam, ik heb gezegd dat oma op sterven ligt, want anders mag ik mijn telefoon niet en nu kan ik dus even bellen.”

Deze tekst overvalt me zo dat ik even niet weet wat ik moet zeggen. Dit gaat wel heel ver. De komende dagen heb ik haar om de paar uur huilend aan de telefoon. Ze mist Wouter, ze mist mij en de jongens spuiten steeds deo in de tent van de meisjes waardoor ze niet kan slapen. Of ik haar kan komen ophalen. Ik zeg dat ik haar natuurlijk kom halen als ze echt naar huis wil.

Uitbrander

’s Avonds word ik gebeld door een vreemd nummer. Het is Evelijn, een van de leidsters van het kamp. Ze geeft eerst haar oprechte medeleven in verband met ‘de situatie rondom oma’ en vraagt of het wel stabiel is allemaal. Daarna geeft ze me een enorme uitbrander. Dat ik deze situatie van tevoren had moeten doorgeven. Dat ze nu een uitzondering maken wat betreft de telefoon, maar dat dit niet is zoals het hoort. Bovendien niet leuk voor alle andere kinderen op het kamp die geen telefoon mogen.

Ik wil het voor mijn dochter niet moeilijker maken, dus laat het gaan. Zeg dat de situatie redelijk stabiel is, bedank haar voor haar medeleven en bied mijn excuses aan. Maar ik kan het toch ook niet laten… “Zeg Evelijn, neem haar telefoon maar in hoor. Mocht er echt wat zijn dan neem ik wel contact met jou op. Beloofd!”

Josephine van LaarRedactie

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden